എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ആര്യൻ സ്തംഭിച്ച് നിന്നു. അവൻ ഉടനെ തന്നെ അവളെ പുറത്ത് മെല്ലെ തട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ചേച്ചീ…ഇങ്ങനെ കരയാൻ ഇപ്പോ എന്താ പറ്റിയത്…കരയല്ലേ…എന്താണെന്ന് പറ…”
ലിയ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കൂടി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിന്ന ശേഷം മെല്ലെ തല അവൻ്റെ നെഞ്ചിന് മുകളിൽ നിന്നും ഉയർത്തി അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“എന്താ ചേച്ചി…വാ ഇവിടെയിരിക്ക്…”
അവൻ അവളെ ഒരു കസേരയിലേക്ക് ഇരുത്തിയ ശേഷം കുടിക്കാൻ വെള്ളം കൊടുത്തിട്ട് അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി നിന്നു.
“പറ എന്താ പറ്റിയത്?”
“അത്…നീ ഇന്നലെ എൻ്റെ കൂടെ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ…” ശാലിനി വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.
അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ആര്യന് കാര്യം എന്താണെന്ന് ഏറെക്കുറെ വ്യക്തമായിരുന്നു.
“കരയാതെ ചേച്ചീ…അത് കഴിഞ്ഞില്ലേ…ഇത്രയും നേരം കുഴപ്പമില്ലാതെ ഇരുന്നിട്ട് ഇപ്പോ എന്തിനാ അത് ഓർത്തത് അതുകൊണ്ടല്ലേ…പോട്ടെ സാരമില്ല…”
ആര്യൻ അവളുടെ തലയിൽ മെല്ലെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഓർക്കണ്ടാ ഒന്നും നിന്നോട് ചോദിക്കണ്ടാ എന്ന് തന്നെ ഉറപ്പിച്ചാടാ വന്നത്…പക്ഷേ…പറ്റണില്ലെടാ…”
“ശ്ശേ…ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ…”
“നീ അപ്പോൾ വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യാ…”
“ഒന്നും ഓർക്കണ്ടാ…ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടുമില്ല സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നുമില്ലായിരുന്നു…ചേച്ചി മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാതെ…”
ആര്യൻ അവൾക്ക് കുടിക്കാൻ കുറച്ചുകൂടി വെള്ളം കൊടുത്ത ശേഷം അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി. അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും പൊഴിയുന്ന നീർതുള്ളികൾ കൈകൊണ്ട് തുടച്ച ശേഷം അവളോട് പോയി മുഖം കഴുകി വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ലിയ അകത്തേക്ക് പോയി മുഖം കഴുകി തുടച്ച് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ അവളെയും കൂട്ടി അവളുടെ മേശയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
ലിയയെ കസേരയിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം ആര്യൻ അവളുടെ അരികിലായി തന്നെ ഇരുന്നു.
അവളുടെ വിഷമം മുഴുവൻ മാറുന്നതും നോക്കി അവൻ അവിടെ തന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
“ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച് പോയെടാ…എനിക്ക് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ അറിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥ ആയിരുന്നു…നിന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ…എന്നിട്ടും എൻ്റെ അപ്പോഴത്തെ വിഷമം മനസ്സിലാക്കി നീ അവിടേക്ക് വന്നില്ലേ…നന്ദിയുണ്ട് നിന്നോട്…ഒരുപാട് നന്ദി…”
“എന്താ ചേച്ചീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ…ഞാൻ എനിക്ക് ഇവിടെ ഒരു ചേച്ചിയുണ്ടെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് അത് ശരിക്കും ഉദ്ദേശിച്ച് തന്നെയാണ്…ഇനിയും ചേച്ചിക്ക് എന്തേലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഇതുപോലെ ഉണ്ടായാൽ ഞാൻ കാണും കൂടെ…അതിന് ഇങ്ങനെ നന്ദി ഒന്നും പറയണ്ട എന്നോട്…”
“എനിക്കറിയാം ടാ…നീയും എനിക്കെൻ്റെ സ്വന്തം അനിയൻ തന്നെയാണ്…നിന്നോട് ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ അപ്പോൾ…അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോ പറഞ്ഞെന്നേ ഉള്ളൂ…എൻ്റെ ഒരു സമാധാനത്തിന്…”
“ചേച്ചിക്ക് ഒരു സമാധനക്കുറവും വേണ്ട…എനിക്ക് ചേച്ചി ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത് കാണാതെ ഇരുന്നാൽ മാത്രം മതി…”
അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. അവളും അവൻ്റെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. കുറച്ച് സമയം അവർ അങ്ങനെ മൗനമായി ഇരുന്നു. ലിയയുടെ സങ്കടം പൂർണമായി മാറി വന്നു.
“നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി…?”
“എന്ത്?”
“അയാളെന്നെ ശല്യം ചെയ്യുവാണെന്ന്…”
“അത് ചേച്ചിയുടെ അപ്പോഴത്തെ പെരുമാറ്റവും ശരീര ഭാഷയും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കെന്തോ പന്തികേട് തോന്നിയിരുന്നു…പിന്നെ അയാൾ ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ കയറി പിടിക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ ആണ് ഉറപ്പിച്ചത്…”
“മ്മ്…നീ എങ്ങനെയാ അയാളെ മാറ്റിയത്?”