“അമ്മൂട്ടിക്ക് മാത്രമേ ഉള്ളോ പൊതിയും മിഠായിയും ഒക്കെ…”
“ചേച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ അതിന്…എന്തെങ്കിലും വേണമായിരുന്നോ?”
“ഓ എനിക്കൊന്നും വേണ്ടേ…”
“ശാലിനിക്കുട്ടിക്ക് കുശുമ്പ് കുത്തിയോ…” ആര്യൻ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് അവളെ ചോദിച്ച് ചൊടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“പോടാ അവിടുന്ന്…ഹഹഹ…” പക്ഷേ ശാലിനിക്ക് അവൻ്റെ ആ പറച്ചിൽ കേട്ട് ചിരി പോട്ടുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
“അമ്മ എവിടെ…?”
“അമ്മ വിളക്ക് കത്തിക്കാൻ വേണ്ടി കുളിക്കുന്നു…”
“ആഹാ…കഴിയാൻ താമസിക്കുമോ?”
“ഏയ് ഇല്ലെടാ ഇപ്പോ ഇറങ്ങും…നിനക്ക് എന്താ പോയിട്ട് ഇത്ര അത്യാവശം…?”
“ചെന്നിട്ട് വേണം ഇനി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാൻ…വൈകിട്ട് പട്ടിണി കിടക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ…”
“എങ്കിൽ ഇന്നിനി ഒന്നും ഉണ്ടാക്കേണ്ട ഇവിടുന്ന് കഴിക്കാം…”
“ഏയ് അത് വേണ്ട ചേച്ചി ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം…”
“മര്യാദക്ക് ഇരുന്നോണം അവിടെ…” ശാലിനിയുടെ ആ പറച്ചിൽ ഒരു ആജ്ഞ പോലെ കേട്ടുകൊണ്ട് ആര്യൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചുണ്ടിൽ വിരലുകൾ വച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുന്നിൽ തല കുമ്പിട്ടിരുന്നു.
അത് കണ്ട് വീണ്ടും ചിരി വന്ന ശാലിനി അമ്മയുടെ വിളി കേട്ട് അവനോട് അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി.
ആ സമയം അമ്മൂട്ടി വീണ്ടും അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നിട്ട് അവനോട് വാ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞു. ആര്യൻ വാ തുറന്നതും അമ്മു ഒരു മിട്ടായി എടുത്ത് ആര്യൻ്റെ വായിൽ വച്ചുകൊടുത്തു.
“അമ്മൂട്ടിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ മിട്ടായി…?” ആര്യൻ ചവച്ചിറക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ആം…ഇഷ്ടായി…”
“എല്ലാം ഇപ്പോ തന്നെ തിന്നു തീർക്കണ്ടാ കേട്ടോ…”
“ഇല്ലാ…”
“മ്മ്…ഗുഡ് ഗേൾ…”
“താങ്ക്യൂ…”
ആര്യൻ അവളുടെ നെറ്റിക്ക് വീണ്ടും ഒരുമ്മ കൂടി കൊടുത്തു.
അപ്പോഴേക്കും ശാലിനിയുടെ അമ്മ അവിടേക്ക് വന്നു. ആര്യനെ കണ്ട അമ്മ അവനോട് യാത്ര ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് വിളക്ക് കത്തിക്കാനായി പോയി. അമ്മ വിളക്ക് കത്തിച്ചുകൊണ്ട് തിണ്ണയിൽ കൊണ്ടുപോയി വച്ച ശേഷം അമ്മൂട്ടിയുടെ കൂടെ നാമം ജപിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആര്യൻ ഒന്ന് തൊഴുത ശേഷം അകത്തേക്ക് പോയി ശാലിനിയെ തിരഞ്ഞു.
“എന്താ പരിപാടി?” മുറിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ശാലിനിയെ കണ്ട് ആര്യൻ വാതിലിന് പുറത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു.
“ഏയ് അവര് എഴുന്നേൽക്കുന്ന വരെ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെല്ലണ്ടാ എന്ന് കരുതി ഇരുന്നതാ…”
“എന്നെ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുത്തിയിട്ടോ?”
“നീ അന്വേഷിച്ച് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യം ആണല്ലോ…”
“ഓഹോ അതെന്താ അത്രയ്ക്ക് ഉറപ്പ്…”
“നിന്നെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയതിൻ്റെ ഉറപ്പ്…”
ആര്യൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു…
“ഞാൻ എങ്കിൽ പോയിട്ട് കഴിക്കാറാവുമ്പോ വരാം ചേച്ചി…”
“ഇനി എന്തിനാ പോയിട്ട് വരുന്നത്…കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ പോരെ…”
“അത് വരെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ ഇവിടെ…”
“ഓഹോ സാർ അവിടെ പോയി എന്ത് ചെയ്യാനാ അത് വരെ…”
“പോയി പുസ്തകം എങ്കിലും വായിക്കാലോ…”
“പുസ്തകം ദാ ഇവിടെയുണ്ട് അതെടുത്ത് വായിച്ചോ…”
മേശയിൽ ഇരിക്കുന്ന പുസ്തകം ചൂണ്ടി ശാലിനി പറഞ്ഞു.
“അയ്യെടാ…അതിന് ഇത് ഞാൻ തന്ന പുസ്തകം അല്ലേ…” അത് നോക്കി ആര്യൻ മറുപടി കൊടുത്തു.
“അതിനിപ്പോ എന്താ നിനക്ക് വായിച്ചാൽ പോരെ…”
“അതൊക്കെ ഞാൻ വായിച്ച് കഴിഞ്ഞതാ…”
“ഓ എന്നാൽ ഇയാള് പൊക്കോ…ഒരു വലിയ വായനക്കാരൻ വന്നേക്കുന്ന്…”
“ഓ ഇമോഷണൽ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ്…എങ്കിൽ ഞാൻ പോണില്ല…”
ശാലിനി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“ചേച്ചി ഇത് വായിച്ചു തീർത്തോ?”
“മ്മ്…അത് കഴിഞ്ഞു…നീ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോ പോകുമ്പോൾ…എന്നിട്ട് വേറെ ഒരെണ്ണം എനിക്ക് എടുത്ത് താ…”
“ഹാ നാളെയോ മറ്റോ അങ്ങോട്ട് വന്ന് ഏതാണെന്ന് വെച്ചാൽ നോക്കി എടുത്തോ…”