********************************
“സന്ധ്യയുടെ പാക്കിങ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ അനു….”
“ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുവാ ഏട്ടത്തി….”
“അങ്ങോട്ടേക്ക് എങ്ങനെയാ പോണേ….”
“ഞാനും ചേച്ചിയും കൂടെ ചേച്ചിയുടെ കാറിനു പോവാന്നാ കരുതിയിരിക്കണേ….തിരിച്ചു ബസിൽ പോരും…”
“നിഷ വരുന്നുണ്ടോ കൂടെ….”
“ഇല്ലേട്ടത്തി… നിഷേച്ചിക്ക് ഇന്ന് എന്തോ സർജറിയിൽ അസിസ്റ് ചെയ്യാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് പോയി….”
“അപ്പോ നീയ് ഒറ്റയ്ക്ക് പോരണ്ടേ തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ടു….”
“അത് സാരൂല്ലാ ഏട്ടത്തി…ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം…”
“ഹ്മ്മ്…..പോകുന്ന വഴിക്ക് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഒന്ന് വായോ…സന്ധ്യയ്ക്ക് കൊടുത്തു വിടാൻ ഞാനും കരുതിയിട്ടുണ്ട് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ…”
“വരാം ഏട്ടത്തി….ഞാൻ വെക്കട്ടെ…പായ്ക്ക് ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്….”
“ശെരി മോളെ…വരുമ്പോ കാണാം…”
പാർവതി ഫോൺ വെച്ചതും അനഖയുടെ ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത നോവ് ഉടലെടുത്തു,…
വീണു പോയ നാൾ മുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ തന്നെ താങ്ങി നിർത്തിയ ഒരു സ്നേഹസാഗരം ഇന്ന് തന്നെ വിട്ടു അകലേക്ക് പോകും പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
കാറ്റു പോലെ അവൾ തങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി ചെന്നു അവിടെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി മെടഞ്ഞു കെട്ടുകയായിരുന്ന സന്ധ്യയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു അവൾ നിന്നു…
ബ്ലൗസിന് പുറത്തു നഗ്നമായ തോളിൽ നനവ് പടരുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകളും ഈറനണിഞ്ഞു.
“എന്തുവാടി പെണ്ണെ…വെറുതെ ഇരുന്നു കരയാൻ നടക്കുവാ നീ….”
ഇടറിക്കൊണ്ടാണ് സന്ധ്യ പറഞ്ഞത്.
അനഘ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിന്നതെ ഉള്ളൂ.
“ഇങ്ങനെ കിടന്നു കരയല്ലേടി….ഞാൻ ഇന്ത്യ വിട്ടു പോവുന്നൊന്നുമില്ലല്ലോ….നാട്ടിലേക്കല്ലേ,”
അനഖയുടെ വിങ്ങൽ മാറ്റാൻ സന്ധ്യ ഓരോന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ട് പറയുമ്പോഴും സന്ധ്യയുടെ നെഞ്ചും നീറുകയായിരുന്നു.
“ഇങ്ങോട്ടു നോക്ക് പെണ്ണെ….
നീ ഇപ്പൊ പഴയ പോലെ ആഹ് തൊട്ടാവാടി ഒന്നുമല്ല, സ്വന്തമായി അധ്വാനിക്കുന്ന ഒരുത്തി അല്ലെ തന്റേടമുള്ള പെണ്ണ്….അപ്പൊ അതിന്റെ ഒരു തണ്ട് കാണിക്കണ്ടേ…”
“ഉം ഹും…..”
“ഇതിനെ ഞാൻ ഇനി എന്താ ചെയ്യാ….”
തന്റെ നെഞ്ചിൽ തലയും വെച്ച് കിടക്കുന്ന അനഖയെ ചിരിയോടെ നോക്കി സന്ധ്യ ചിരിച്ചു.
“എന്നിട്ട് ഈ പറേണ ആളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതോ….”
അനഘ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു ചോദിച്ചതും.
അബദ്ധം പിണഞ്ഞ പോലെ തന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചു സന്ധ്യ ഒരു വരണ്ട ചിരി ചിരിച്ചു.
“പോടീ പ്രാന്തി…”
അനഖയുടെ കവിളിൽ കുത്തി സന്ധ്യ തിരിഞ്ഞു.
ബാഗിലേക്ക് ഓരോന്ന് എടുത്തു വെക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നീ ഇന്ന് തിരികെ പോരാൻ നിക്കണ്ടട്ടോ….വൈകില്ലേ….ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെയാ രാത്രി നിന്നെ ഞാൻ ധൈര്യത്തിൽ ബസിൽ വിടണെ….നാളെ രാവിലെ പോന്നാൽ മതി…”
“അതെങ്ങനെയാ ചേച്ചി നാളെ എനിക്ക് ടീം മീറ്റിംഗ് ഉള്ളതല്ലേ….”
“എന്നാലും ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെയാടി നിന്നെ വിടുന്നെ…”
“സാരമില്ല ചേച്ചീ….അതൊക്കെ നോക്കാന്നെ….
പിന്നെ ഏട്ടത്തി വിളിച്ചിരുന്നു,
പോവും വഴി അവിടെ കേറാൻ പറഞ്ഞു, കൊണ്ടോവാൻ എന്തോ എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു…”
“ആഹ് നിന്റെ ഏട്ടത്തിയല്ലേ പോയി കണ്ടേക്കാം…
പാർവതിയും നിഷയും ഇവിടെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നിന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു പോകാല്ലോ…”
സന്ധ്യ കള്ളചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അയ്യട….”
അനഘ കെറുവ് കാട്ടി ചിരിച്ചു പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
********************************
“ഹെലോ ഏട്ടത്തി….ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി…”
“ആഹ് എത്തിയോ,…എങ്കിൽ മേളിലേക്ക് വരണ്ട ഞങ്ങൾ താഴേക്ക് വരാം…”
പാർവതി ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞത് കേട്ട അനഘ കാറിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.
“ഏട്ടത്തി താഴേക്ക് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു….”
സന്ധ്യയോടവൾ പറഞ്ഞു.
“ദേ ഏട്ടത്തി….”
ഫ്ലാറ്റിന്റെ എൻട്രന്സിൽ നിന്നും വരുന്ന പാർവതിയെ കണ്ട അനഘ പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി അപ്പോഴാണ് പാർവതിയുടെ തോളിൽ താങ്ങി പതിയെ നടന്നു വരുന്ന രാഹുലിനെ അവൾ കണ്ടത് അതോടെ ആമയെപോലെ തല അകത്തേക്ക് വലിച്ച അനഘ വിരലുകൾ ഞൊടിച്ചു തന്റെ പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.