ഞാൻ എടുത്തതും ചേച്ചിയുടെ പരിഭവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്.
“എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ നിനക്ക്…!?”
“ഒരിക്കലും ചേച്ചിയോട് എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നില്ല. നമ്മൾ അങ്ങനെ ചെയ്തതില് ചേച്ചിക്ക് നല്ല വിഷമം ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് ചേച്ചി ആവശ്യപ്പെട്ട സ്പേസ് ഞാൻ തരുന്നു എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളു.”
“എനിക്ക് നിന്റെ സ്പേസ് ഒന്നും വേണ്ട.” ചേച്ചി ദേഷ്യപ്പെട്ടു. “നമ്മൾ അങ്ങനെ ചെയ്തതില് എനിക്ക് കുറ്റബോധമൊന്നുമില്ല. ഇപ്പോഴും എനിക്ക് നിന്നോട് അതേ സ്നേഹവുമുണ്ട്… അതേ ആഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ട്. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.”
“സാരമില്ല ചേച്ചി. ചേച്ചിയുടെ അസ്വസ്ഥത എല്ലാം മാറും. കുറച്ച് ദിവസത്തേയ്ക്ക് നമ്മൾ ചെയ്തത് ഒന്നും ചേച്ചി ചിന്തിക്കേണ്ട.” ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
പക്ഷേ ചേച്ചി പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
“എന്റെ സാമേ… നമ്മൾ ചെയ്തു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എങ്ങനെയാ ചിന്തിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുക..? കണ്ണടച്ചാലും.. തുറന്നാലും… നമ്മൾ ചെയ്തത് എല്ലാം മനസ്സില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുകയല്ലേ. അതൊക്കെ മറക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല… ഞാൻ മറക്കുകയുമില്ല. അത് പോലത്തെ ഓര്മകള് എനിക്ക് ഇനിയും വേണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം.” അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചി ചിരിച്ചു.
“പിന്നേ എന്താണ് ചേച്ചിയുടെ പ്രശ്നം….?” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ചിലപ്പോ ഒരിക്കല് കൂടി എന്റേത് ചേച്ചിയുടെ അകത്ത് കേറിയാൽ ചേച്ചിയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറിയേക്കും.” കുസൃതിയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അതുകേട്ട് ചേച്ചി ഒരുപാട് നേരം ചിരിച്ചു.
“എടാ കള്ള കുട്ടാ… നിന്നോട് സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ വെറും ചീത്ത പെണ്ണായി മാറും. അതുകൊണ്ട് തല്ക്കാലത്തേക്ക് ഞാൻ വെക്കുവ… പിന്നെ കുറച്ച് ദിവസത്തേയ്ക്ക് നമുക്ക് ഒന്നും വേണ്ട, കേട്ടോ. അപ്പോ ശേരി.” ചേച്ചി കട്ടാക്കി.
എന്തായാലും ചേച്ചി എന്നെ ഒഴിവാക്കില്ലെന്ന വിശ്വസം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. തല്കാലം ചേച്ചിക്ക് വേണ്ട സ്പേസ് കൊടുക്കാന് ഞാനും തീരുമാനിച്ചു.
അടുത്തതായി ഞാൻ സുമയുടെ വോയ്സ് ആണ് കേട്ടത്.
*ചേട്ടൻ എന്നോട് പഴയത് പോലെ സംസാരിക്കുന്നില്ല. അന്ന് എന്റെ വീട്ടില് വച്ച് ഞാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ എന്നോട് കാണിക്കുന്നത്..?* അവളുടെ സ്വരത്തില് നല്ല പരിഭവം ഉണ്ടായിരുന്നു.
*മാളിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഭയങ്കര ബിസിയായിപ്പോയി. രാത്രി പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങി പോകുന്നു. എല്ലാം നോർമൽ ആയിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.* സുമയ്ക്ക് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു.
പിന്നേ ഫ്രീ ആകുമ്പോ വിളിക്കാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ടുള്ള മെസേജ് ആയിരുന്നു ഐഷയുടേത്.
പക്ഷേ ഐഷ തന്നെ ഞങ്ങളെ കുറിച്ച് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് ഓര്ത്ത് ദേഷ്യമാണ് വന്നത്.
*ഫോണിലൂടെയുള്ള സംസാരം ഒന്നും തല്കാലം നമുക്ക് വേണ്ട. നിനക്കും എനിക്കും അത് ദോഷമായി തീരും.* ഐഷക്ക് ഞാൻ അയച്ചു.
ശേഷം പല കാര്യങ്ങളിലും വ്യാപകമായതും സമയം പറന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.
നാല് മണി കഴിഞ്ഞ് സാന്ദ്ര മാളിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. സാന്ദ്രയെ കൊണ്ടു പോകാൻ ജൂലി എന്തുകൊണ്ട് വന്നില്ല..?
സാന്ദ്ര എന്റെ ഓഫിസിനകത്ത് വന്നിട്ട് ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.
“നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ ജൂലി വന്നില്ലേ..?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഇങ്ങനെ തിരക്ക് പിടിച്ച് വണ്ടി ഓടിച്ച് യാത്ര ചെയ്യാൻ ചേച്ചിക്ക് കഴിയുന്നില്ലത്രേ, അതുകൊണ്ട് പഴയത് പോലെ ചേട്ടന് തന്നെ എന്നെ എടുത്താലും കൊണ്ടു വിട്ടാലും മതിയെന്ന് ചേച്ചി എന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.”
സാന്ദ്ര പറഞ്ഞത് കേട്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്. പക്ഷേ പെട്ടന്ന് എന്റെ ഉത്സാഹം കെട്ടടങ്ങുകയും ചെയ്തു.