അമ്മായിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ എന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് വിഷമവും.. ഞാൻ ചെയ്തു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങളെ ഓര്ത്ത് കുറ്റബോധവും തോന്നി.
“ഞാൻ ജൂലിയോട് ഒരുപാട് തെറ്റുകള് ചെയ്തു, അമ്മായി. അതുകൊണ്ടാണ് അവള് കരഞ്ഞത്… അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ എന്നെ ഉപദ്രവിച്ചത്. പക്ഷേ ഞാൻ അര്ഹിക്കുന്ന ശിക്ഷയേക്കാൾ എത്രയോ കുറഞ്ഞ ശിക്ഷയാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത്.” അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ചായ കുടിക്കാന് തുടങ്ങി.
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്മായിയുടെ മുഖത്ത് നല്ല സങ്കടം നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഭാഗ്യത്തിന് അമ്മായി കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ചായ കുടിച്ച ശേഷം ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നതും അമ്മായി ചോദിച്ചു, “മോന് ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ലേ..? നി ഇരിക്ക് ഞാൻ വിളമ്പി തരാം. എന്നിട്ട് വേണം എനിക്കും റെഡിയായി സ്കൂളിൽ പോകാൻ.”
“എനിക്ക് വിശപ്പില്ല…!” അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ വേഗം ഇറങ്ങി.
മുഖവും തലയും കഠിനമായി വേദനിക്കുന്നത്ത് കൊണ്ട് പോകുന്ന വഴിക്ക് മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറില് കേറി വേദനക്കുള്ള ഗുളിക വാങ്ങി കഴിച്ചു, പിന്നെ മാസ്ക്കും വാങ്ങി മുഖത്ത് വെച്ചപ്പൊ എന്റെ മുഖം നോർമൽ പോലെ തോന്നിച്ചു.
മാളിൽ വന്നിട്ടും എന്റെ ശ്രദ്ധ ഒന്നിലും ഉറച്ചു നിന്നില്ല. ഓഫീസ് കമ്പ്യൂട്ടറില് എന്തോ തുറന്നു വച്ച് വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു.
പതിനൊന്ന് മണി ആയപ്പോ സാന്ദ്രയുടെ കോൾ വന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ കട്ടാക്കി. എന്നാൽ അവള് നിര്ത്താതെ തുടരെത്തുടരെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാനും കട്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
അവസാനം അവള് ടെക്സ്റ്റ് മെസേജ് ചെയ്തു. അതിനെ ഞാൻ തുറന്നു നോക്കി.
*ചേട്ടൻ എന്തു പണിയാ കാണിച്ചത്..?! ചേച്ചിയോട് വേണ്ടാതീനം എന്തിനാ പറയാൻ പോയത്…?*
*എന്നെ കൊണ്ടു വിടാൻ വന്ന വഴി നീളെ ചേച്ചിയോട് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് വന്നത്. എന്തിനാ ചേട്ടാ വെറുതെ അതൊക്കെ പറയാൻ പോയത്…!?”
അവള് കുറെ മെസേജ് കൂടി അയച്ചു. അതിലൊക്കെ ഞാൻ സാന്ദ്രയുടെ കൂട്ടുകാരികളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
യാമിറ ചേച്ചിയുടെ കാര്യത്തെ മാത്രം ജൂലി പറയാതെ ഒഴിവാക്കിയെന്ന് മനസ്സിലായതും ആശ്വാസം തോന്നി.
സാന്ദ്രയ്ക്ക് ഞാൻ റിപ്ലൈ ചെയ്യാനൊന്നും മിനക്കെട്ടില്ല. അവളുടെ മെസേജ് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ വാട്സാപ് ക്ലോസ് ചെയ്തു.
ഉടനെ സാന്ദ്ര പിന്നെയും വിളിച്ചു. ഞാൻ എടുത്തില്ല. അവള് നിര്ത്താതെ വിളി തുടർന്നതും അവളെ ഞാൻ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു.
അന്ന് 3:45 ആയപ്പോ സാന്ദ്ര എന്റെ മാളിലേക്കെത്തി. എന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കേറി വന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്തായി നിന്നു. എന്റെ മുഖത്ത് മാസ്ക് ഉള്ളത് കണ്ടിട്ട് അവള് മുഖം ചുളിച്ചു. പക്ഷേ പെട്ടന്ന് കാര്യം മനസ്സിലായത് പോലെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ സാധാരണ ഗതിയിലായി.
“ചേട്ടൻ എന്തിനാ എന്നെ കൊണ്ടു വിടാനും എടുക്കാനും ചേച്ചിയെ ഏല്പ്പിച്ചത്…!?” അവള് ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“എന്നെ എന്തിനാ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തത്…!?” അവൾ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അതിനും ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തില്ല.
“ഒരിക്കലും ചേട്ടനെ മാത്രമായി ഞാൻ കുറ്റം പറയില്ല. എന്റെ ചില കൂട്ടുകാരികളും ചേട്ടനോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ..!! എന്നിട്ടും ചേട്ടൻ മാത്രം തെറ്റ് ചെയ്തത് പോലെ എന്തിനാ ചേച്ചിയോട് സംസാരിച്ചത്…?” അവള് പെട്ടന്ന് ചൂടായി.
പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കീ ബോർഡിൽ ഞാൻ കുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു.
“ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഇവിടിരുന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങള് എഴുതി കളിക്കുന്നോ..?!” അവള് ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
അപ്പോഴാണ് ഞാൻ തുടരെ തുടരെ ഇംഗ്ലീഷ് ആല്ഫബെറ്റിനെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന കാര്യം മനസിലായത്.