💞 ആരാധ്യ ടീച്ചർ 💞 65Onam Special 

 

 

 

“… ഹെലോ ലക്ഷ്മി മിസ്സ്‌ അല്ലെ…”

 

 

 

“… അതേ ആരാ സംസാരിക്കുന്നെ…”

 

 

 

“… മിസ്സേ ഞാൻ എൽവിൻ ആണ്…”

 

 

 

“… ഹാ. എൽവിനെ പറയട…”

 

 

 

“…ആരാധ്യ മിസ്സ്‌ അങ്ങോട്ട് എങ്ങാനും വന്നായിരുന്നോ…”

 

 

 

“… ഇല്ലടാ. കുറച്ചു മുമ്പ് വിളിച്ചു നാട്ടിലേക്ക് പോവാണ്. കുറെ നാളത്തേക്ക് കോളേജിൽ വരില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു…”

 

 

 

“… ആരാധ്യ മിസ്സിന്റെ നാട് എവിടെയാ…”ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ സ്ഥലം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

 

 

 

“… വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടോ. വിളിച്ചപ്പോ കരഞ്ഞോണ്ട സംസാരിച്ചേ. കാര്യം ചോദിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞതും ഇല്ല…”

 

 

 

“… പ്രശനം ഒന്നും ഇല്ല മിസ്സേ…” അത് പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

 

 

എങ്ങനേലും ടീച്ചറുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തണം. വേഗം പോയി ഡ്രസ്സ്‌ മാറി വന്ന് കാറിന്റെ കീയും എടുത്തു.

 

 

ആക്‌സിഡന്റിന് ശേഷം കാർ എടുക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചത. പക്ഷെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ടീച്ചറുടെ അടുത്ത് എത്തണം അതിന് കാറിൽ പോയാലെ പറ്റു. ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ കയറി ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചു എന്നിട്ട് വണ്ടി എടുത്ത് പുറപ്പെട്ടു ആരാധ്യ മിസ്സിന്റെ നാട്ടിലേക്ക്.ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്തി അവിടെ ഒരു ചായ കടക്കാരനോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ചേട്ടാ ഇവിടെ ആരാധ്യ ടീച്ചറുടെ വീട് എവിടെയാ…”

 

 

 

“…ആരാധ്യ അങ്ങനെ ആരും ഇല്ലല്ലോ മോനെ…”

 

 

 

“…പുറത്തെ കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നതാ…”

 

 

“…കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുമ്പോൾ…. ഓ താമര ദിവാകാരന്റെ മോൾ… ” ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… താമരയോ…”

 

 

 

“… അത് മോനെ പുള്ളി എപ്പോഴും വെള്ളത്തില ഏത്. അത് കൊണ്ട് നാട്ടുകാർ വിളിക്കുന്ന പേര താമര. ഇവിടുന്ന് നേരെ പോയി രണ്ട് വളവ് കഴിയുമ്പോൾ ഇടത്തോട്ട് ഒരു വഴി കാണും അതുവഴി പോയാൽ വലത് സൈഡിൽ ഓടിട്ട വീട് കാണാം അതാ അവന്റെ വീട്…”

 

 

 

“… താങ്ക്സ് ചേട്ടാ…” പുള്ളിയോട് നന്ദി പറഞ്ഞു പുള്ളി പറഞ്ഞുതന്ന വഴിയേ ഞാൻ പോയി.

 

 

 

ഞാൻ ചെന്ന് നിന്നത് പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ ഓടിട്ട വീടിന് മുന്നിൽ ആണ്. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ആ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ദൈവമേ ഈ വീട്ടിൽ ആണോ ആരാധ്യ മിസ്സ്‌ താമസിക്കുന്നെ. വീടിന്റെ ശോഷിച്ച അവസ്ഥ കണ്ട് എനിക്ക് പാവം തോന്നി. ഉമ്മറത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോ വയസായ ഒരു സ്ത്രീ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്.

 

 

 

“… ആരാ…” എന്നോട് അവർ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ആരാധ്യ ടീച്ചറുടെ വീടല്ലേ…”

 

 

 

“… അതേ എന്താ വേണ്ടത്…”

 

 

 

“… ഞാൻ ടീച്ചറുടെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ആണ്. ടീച്ചറെ കാണാൻ വന്നതാ. ആൾ അകത്തുണ്ടോ…”

 

 

 

“… ഇന്ന് രാവിലെ ചാടി തുള്ളി വന്ന് എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് റൂമിൽ കേറി വാതിൽ അടച്ചതാ. ഞാൻ അവളെ ഇപ്പൊ വിളിക്കാം…”

 

 

 

“… വേണ്ട അമ്മേ ഞാൻ പോയി കണ്ടോളാം…”

 

 

 

“…എന്നാ അത്രയും നല്ലത്. എനിക്ക് പണ്ടത്തെ പോലെ നടക്കാൻ ഒന്നും വയ്യേ…”

 

 

ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ച് കാണിച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ആകെ രണ്ട് മുറിയും ഒരു ഹാളും മാത്രെ കാണുന്നുള്ളൂ. ഒന്നിൽ വാതിൽ ഇല്ല മറ്റൊരു മുറിയിൽ വാതിൽ എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല തടി കൊണ്ടൊരു പാളി. ഞാൻ അത് പയ്യെ തുറന്നു. ലോക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാതിൽ തുറക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടതും തറയിൽ കാലിന് പുറത്ത് തലയും വച്ച് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കരഞ്ഞ ആരാധ്യ എന്നെ നോക്കി. വാടി തളർന്ന കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് കത്തി ജ്വലിച്ചു.

 

 

 

“…നീ ഇവിടെയും വന്നോ എന്നെ ദ്രോഹിക്കാൻ…”

 

 

 

“…മിസ്സേ പ്ലീസ് ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്…”