അകത്തു നിന്ന് ഇപ്പൊ ഒച്ച ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് തോന്നിയത് ആകുമോ..? ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.. തോന്നിയത് അല്ല. ഞാൻ രണ്ട് വട്ടം കേട്ടതാണ്.. ആ എന്തേലും ആവട്ടെ.. ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അത് വിട്ടു ഞാൻ തിരിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോ ആണ് പിന്നെയും അകത്തു നിന്ന് ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്. ഒരു കരച്ചിൽ ആണ്.. ഒരു പെണ്ണിന്റെ കരച്ചിൽ..
അകത്തു പെണ്ണായുള്ളത് റംല ഇത്ത ആണ്.. ഇനി ഈ കരച്ചിൽ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച കരച്ചിൽ ആണോ..? എനിക്ക് സംശയം തോന്നി.. ഞാൻ ചെവി പിന്നെയും ജനലിൽ ചേർത്ത് വച്ച്.. അകത്തു എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ തന്നെ എന്റെ നെഞ്ച് ചെറുതായ് ഇടിച്ചു.. കള്ളത്തരം ചെയ്യുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ചെറിയ വിറവൽ എന്റെ ദേഹത്തു വരാൻ തുടങ്ങി.. അടയാളങ്ങൾ ഒക്കെ കാട്ടി തരുന്നത് ഈ ഭിത്തിക്ക് അപ്പുറം ഒരു അറു പണ്ണൽ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ്..
എന്റെ ഊഹം വളരെ വളരെ ശരിയായിരുന്നു.. ചെവിട് വച്ച് നോക്കി ഇരുന്ന ഞാൻ പിന്നെയും ആ കരച്ചിൽ കേട്ടു.. റംല ഇത്ത ജീവൻ പോകുന്നത് പോലെ നിലവിളിക്കുന്ന ആ കരച്ചിൽ ഞാൻ ജനലിന് ഇപ്പുറം നിന്ന് കേട്ടു.. എന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ കുണ്ണയിലേക്ക് പോയി.. ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എനിക്ക് സ്വന്തം നിയന്ത്രണം നഷ്ടം ആകാറുണ്ടല്ലോ..
ജനൽ അടച്ചിട്ടത് കൊണ്ട് ഒരു നേർത്ത ശബ്ദം ആണ് എനിക്ക് ആകെ കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നത്. കാണാൻ പറ്റാത്തത് പോട്ടെ. ഒന്ന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാൻ കൂടി വയ്യ. കഴപ്പ് മൂത്തപ്പോ അറ്റകൈ പ്രയോഗം എന്ന നിലയിൽ ജനൽ കുറച്ചു തുറക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ രക്ഷയില്ല.. ജനൽ അടഞ്ഞു തന്നെ കിടന്നു. അല്ലേലും ജനൽ വഴി കളി കാണൽ ഒക്കെ വല്ല സിനിമയിലും കഥയിലും ഒക്കെയേ നടക്കൂ.. എനിക്ക് വിഷമം ആയി..
എന്റെ പ്രായത്തിനു അനുസരിച്ചു ഇവിടെ ചേച്ചിമാരും കൂട്ടുകാരികളും ധാരാളം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇവിടുത്തെ അമ്മമാരെ ഞാൻ അധികം അങ്ങോട്ട് വായ് നോക്കാൻ ചെല്ലാറില്ലായിരുന്നു. റംല ഇത്തയെയും ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം വന്നപ്പോൾ കാണാതെ വിടാൻ മാത്രം മാന്യനും അല്ല ഞാൻ എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.. റംല ഇത്തയെ ഇത് വരെ അങ്ങനെ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടില്ല എങ്കിൽ കൂടി അവരെ തുണി ഇല്ലാതെ കാണാൻ പറ്റുന്ന ഒരു സാഹചര്യം വന്നാൽ കണ്ണടച്ചു വിടാൻ മാത്രം ഒന്നും നല്ലവൻ അല്ല ഞാൻ. പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി കണ്ടത് ഒക്കെ അഴിഞ്ഞു കാണുന്നത് പോലെ ഹരം എനിക്ക് വേറെ ഒന്നിലും ഇല്ല. അതിന് റംല ഇത്തക്കും പ്രത്യേകിച്ച് പരിഗണന ഒന്നും കൊടുക്കാൻ പോണില്ല..
പക്ഷെ ആഗ്രഹം ഉബടായത് കൊണ്ട് എന്ത് കാര്യം. ഞാൻ ഇവിടെ അവരുടെ മുറ്റത്ത് നിക്കുന്നു. അവർ അവരുടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉഴുതു മറിക്കുന്നു.. അത് കാണാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ലേ..? ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.. കഴപ്പ് കൂടുമ്പോ അത് വരെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഉപായങ്ങൾ ഒക്കെ തെളിഞ്ഞു വരും.. അത് സത്യം ആണ്. പക്ഷെ കഴപ്പ് ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞേ അതൊക്കെ എത്ര മാത്രം റിസ്ക് ഉള്ളതായിരുന്നു എന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയൂ..
അങ്ങനെ റിസ്ക് എടുത്തു ആണെങ്കിലും ആ കളി കണ്ടേ തീരൂ എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.. എന്റെ പ്ലാൻ ഇപ്രകാരം ആയിരുന്നു.. കളി പുറമെ നിന്ന് കാണാൻ ഒരു മാർഗവും ഇല്ല. ജനൽ അടച്ചിരിക്കുന്നു, വാതിൽ മുന്നിലും പിന്നിലെയും കുറ്റി ആണ് അകത്തു നിന്ന്. വാർക്ക വീടായത് കൊണ്ട് ഓട് പൊളിച്ചു കാണലും മച്ച് തുരന്നു കാണലും ഒന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല. വാർക്ക കെട്ടിടങ്ങളുടെ വരവോടെ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടക്കാരുടെ വസന്തകാലം അവസാനിച്ചു എന്ന സത്യം ഞാനും പതിയെ മനസിലാക്കി.
പക്ഷെ അവരെ ഒക്കെ പോലെ എനിക്ക് പിന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. ഈ എൽ ഡൊറാഡോയിൽ എനിക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്.. ഒരു തരി പൊന്നിന് വേണ്ടി ഏത് മലയും ഞാൻ തുരക്കും….
അങ്ങനെ പുറമെ നിന്ന് കളി കാണാൻ പറ്റില്ല എങ്കിൽ അതിനൊരു വഴി കതക് തുറന്നു അകത്തു കയറുക എന്നതാണ്. അതും എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല. കുറ്റി അകത്തു നിന്നാണ്. അപ്പോൾ അകത്തുള്ളവർ തുറക്കണം.. അതിനൊരു വഴി ഉള്ളത് അവർ തന്നെ വന്നു കതക് തുറക്കുക ആണ്.. ഈ പൊരിഞ്ഞ കളിക്ക് ഇടയിൽ അവർ വന്നു കതക് തുറക്കുമോ..? അതിന് എന്ത് ചെയ്യണം..? ഞാൻ പെട്ടന്ന് ചിന്തിച്ചു..