അതിന്റെ ആദ്യപടിയായി പൂജ ഫ്ളിപ്കാര്ട്ടില് നിന്നും ഓര്ഡര് ചെയ്തൊരു
സാധനം വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയിലേക്ക് എത്തുകയുണ്ടായി.
ഒരു മെന്സ്ട്രുവൽ കപ്പ്.
പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പുസ്തകം മടക്കി ഓടി വരുമ്പോള് വിഷ്ണു ആ പാക്കറ്റ്
തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കുന്നുണ്ട്.
അവള്ക്ക് പെട്ടെന്ന് നാണം വന്നു.
“അത് മെന്സ്ട്രുവൽ കപ്പ് ആണ് ഏട്ടാ…”
–
ഒന്ന് മൂളി അവനത് അവളെ ഏല്പ്പിച് തിരികെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത പരിഭ്രമം.
ലൂബ്രിക്കേഷന് ഉള്ള സമയത്ത് വിരലോ ക്യാരറ്റോ കയറ്റിയ പോലെ കയറ്റാന്
പറ്റുന്ന സാധനമല്ലല്ലോ ഇത്.
മെന്സസിന്റെ സമയത്ത് വീഡിയോയില് കാണിച്ചത് പോലെ ചുരുട്ടി കയറ്റുന്നത്
ഓര്ത്തപ്പോള് ദേഹത്തിന് ഒരു പെരുപ്പ്. എന്നാല് പിന്നെ ഇപ്പോഴൊന്ന് പരീക്ഷിച്ചു
നോക്കാമെന്ന് വച്ച് അവള് കതക് ചാരി.
ട്യൂടോറിയല് വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്ത് നിലത്തു കുന്തിച്ചിരുന്ന് അതില് കാണിച്ചത്
പോലെ മടക്കി കയറ്റാന് ശ്രമിച്ചു. നടക്കുന്നില്ല. പൂറ് കുറച്ചു ഡ്രൈ ആവുക കൂടി
ചെയ്തു. വെപ്രാളം കൂടിയപ്പോള് വേദന കൂടി എടുത്തു തുടങ്ങി.
അവസാനം വിഷ്ണുവിനെ ആലോചിച്ച് കന്തിനെ തഴുകിയും താലോലിച്ചുമൊക്കെ
കുറച്ചു പതം വരുത്തിയിട്ടാണ് കയറ്റിയത്.
എഴുന്നേറ്റ് നോക്കിയപ്പോള് എന്തോ ഇരിക്കുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട്. നടന്നും
കിടന്നുമൊക്കെ നോക്കി. ആദ്യം ആയത് കൊണ്ടാവും ഒരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്.
ഇനി ഉഈരാമെന്ന് കരുതി വീണ്ടും നിലത്തു കുന്തിച്ചിരുന്ന് വലിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്
ഉഈരാന് പറ്റുന്നില്ല… കപ്പിന്റെ സ്റ്റമ്മിൽ പിടിക്കുമ്പോള് വഴുതിപ്പോകുന്നു.
പൂജയ്ക്ക് വെപ്രാളമായിപ്പോയി. അയ്യോ… DEW പറ്റുന്നില്ലല്ലോ… ഇതങ്ങു
കേറിപ്പോവുമോ? ഇനി DYEING പറ്റിയില്ലേ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോവേണ്ടി
വരുമോ? അവര് ചോദിക്കുമ്പോ എന്ത് പറയും?
പേടിയും വെപ്രാളവുമായപ്പോള് കരഞ്ഞു പോയെന്ന് തന്നെ പറയാം.
വിഷ്ണു വന്നു ഡോറില് കൊട്ടിയപ്പോള് തുറന്നതും കരഞ്ഞു ചുവന്ന
മുഖത്തോടെയാണ്.
“എന്താടി?” അവന് പേടിച്ചു പോയി.
അതൂടെ കേട്ടപ്പോള് അവൾ വിങ്ങിപ്പോയി.
പറയാനും പറയാതിരിക്കാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.
“എന്താടി? കരയാതെ കാര്യം പറ. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ?” അവന്
മുറിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി.
–
“മെന്സ്ട്രുവല് കപ്പ് വച്ചു നോക്കിയതാ.. DOVE] വരുന്നില്ല… അവൾ കരഞ്ഞു
കൊണ്ട് പറഞ്ഞ നേരം ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നിന്നു പോയി വിഷ്ണു.
“നീ ഒന്നൂടെ ശ്രമിച്ചു നോക്ക്.”
“നോക്കി പറ്റണില്ല.”
“വീഡിയോ വല്ലതും കണ്ടിട്ട് നോക്ക്.”
പറ്റുന്നില്ലെന്ന രീതിയില് അവൾ തല ചലിപ്പിച്ചു.
“കരയല്ലേ മോളെ… ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനാണോ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ?
ആശുപത്രിയില് പോണോ മോൾക്ക്?”
“അയ്യേ വേണ്ട.” അവള് കരച്ചിലിനിടയില് വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി.
“ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?” സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവനും നിന്നു.
കിടക്കയില് വന്നിരുന്ന പൂജയ്ക്കുള്ളില് മറ്റൊരു ചിന്തയൂണര്ന്നു.
അവള് ആലോചനയോടെ നിൽക്കുന്ന ഏട്ടനെ നോക്കി.
“ഏട്ടാ…” വിഷ്ണു മുഖമുയര്ത്തി.
“അത്.. പിന്നെ.. ഏട്ടന് എടുത്തു തരാൻ പറ്റുവോ?”
ഒരു നിമിഷം കേട്ടത് തെറ്റിയതൊന്നുമല്ലലോ എന്ന കണക്കെ അവന് അന്തം വിട്ടു
നിന്നു.
അവന്റെയാ തുറിച്ചു നോട്ടം കണ്ടപ്പോള് അവൾ മുഖം കുനിച്ചു.
അടുത്ത ക്ഷണത്തിൽ അവന്റെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള ഒരു പിന്തിരിഞ്ഞു പോക്കോ
വഴക്ക് പറച്ചിലോ ഒക്കെയവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
“ഞാനോ… ഞാനെങ്ങനെ?” പക്ഷെ, അവനിൽ നിന്നും ആശങ്കയും
സംശയവുമൊക്കെ കലര്ന്ന പതിഞ്ഞ ചോദ്യമാണുണ്ടായത്.
–
അതുവരെയില്ലാത്തൊരു ധൈര്യം പൂജയ്ക്ക് കൈ വന്നു.
അവള് അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടക്കയില് മലര്ന്നു കിടന്നു.
“ഏട്ടനോട് അല്ലാതെ ഞാനിപ്പോ വേറാരോട് ചോദിക്കാനാ… ഏട്ടന് തന്നെ
ഈരിത്തന്നാല് മതി.”

Old srory,