ചെറിയമ്മ: “ഇല്ലാ…”
ഞാൻ: “ശരി… ഇന്നലെ എന്തിനാ പിണങ്ങിയത് എന്ന് കൂടെ പറ…”
ചെറിയമ്മ: “അത് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിച്ചോ പറഞ്ഞപ്പോൾ എത്ര നേരം ആണ് കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്…?”
ഞാൻ: “ചെറിയമ്മ അല്ലേ പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞത്…?”
ചെറിയമ്മ: “അതെ… എന്നാലും ഇത്ര നേരം വേണ്ടായിരുന്നു… അതും എന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ…”
ഞാൻ: “ഓ, അതാണോ പ്രശ്നം?”
ചെറിയമ്മ: “ഉം… പിന്നെ കാല് തിരുമി എവിടെ വരെ പോയി എന്നും ചിന്തിച്ചു…”
ഞാൻ: “ശോ… കാല് വലിയമ്മ വെറുതെ എന്റെ സ്വത്തിനെ പറ്റിക്കാൻ ഓരോന്നു പറഞ്ഞതാ…”
ചെറിയമ്മ: “ഉം…”
ഞാൻ: “ഇനി ഞാൻ വേറെ ആരെയും കെട്ടിപ്പിടിക്കില്ല… പോരെ?”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ… ഏടത്തിക്ക് പൊന്നു അല്ലാണ്ട് വേറെ ആരാ ഉള്ളത്…?”
ഞാൻ: “ശേടാ… കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ കുഴപ്പം, പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പം… എന്താ ഇത്…?”
ചെറിയമ്മ: “അത്… എല്ലാം കുറച്ചു മതി… എന്നാ ഉദ്ദേശിച്ചേ…”
ഞാൻ: “എന്റെ സ്വത്ത് പറയുന്ന പോലെ ചെയ്യാം…”
ചെറിയമ്മ: “എന്നാൽ പൊന്നു വേഗം കഴിക്കൂ… അപ്പുറത്ത് ചിരുതയും കുഞ്ഞിയും തേങ്ങ പൊട്ടിച്ചു ഉണക്കാൻ വെക്കുന്നുണ്ട്… അങ്ങോട്ട് പോകണം എനിക്കും…”
ഞാൻ: “അത് പറ്റില്ല… എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കണം…”
ചെറിയമ്മ: “അത് പറ്റില്ല പൊന്നെ… നമുക്ക് പിന്നെ ഇരിക്കാട്ടോ…”
ഞാൻ: “എന്നാൽ ശരി… കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു ഈ മുണ്ട് ഒന്ന് നേരെ ആക്കി ഉടുപ്പിക്കണേ…”
ചെറിയമ്മ: “ആ, അത് ശരിയാക്കാം… നാളെ അല്ലേ പൊന്നു കളത്തിൽ പോണേ? അപ്പോൾ നമുക്ക് മുണ്ട് കെട്ടിവെക്കാം… അപ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് അഴിയും, പേടിക്കേണ്ട.”
ഞാൻ: “ശരി…”
അങ്ങനെ കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു മുണ്ട് നേരെയാക്കി, ദേഹത്ത് ഒരു നേരിതുകൊണ്ട് പുതപ്പിച്ച് ചെറിയമ്മ എന്നെ ചിരുതയ്ക്കും കുഞ്ഞിക്കും അടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.
ചെറിയമ്മ: “ദേ, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണൻ… ഇനി കണ്ടില്ല എന്ന് പരാതി പറയേണ്ട…”
അവർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ എന്നും നോക്കും, ചെറിയ തമ്പുരാനെ കാണാറേ ഇല്ലാ…”
അങ്ങനെ ആ ദിവസം വളരെ വേഗം നീങ്ങി. പണികൾ തീർന്നപ്പോൾ നേരം ഇരുട്ടി, എല്ലാവർക്കും എന്തെങ്കിലും കഴിച്ച് ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതി എന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു.
വലിയമ്മ കഴിച്ച പുറകെ ഉറങ്ങാൻ കയറി. ഞാൻ ചെറിയമ്മ വരും വരെ കാത്തിരുന്നു.
ചെറിയമ്മ വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു മുകളിലോട്ട് കിടക്കാൻ പോയി.
ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ മുറിയിലോട്ട് വന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “പൊന്നു പോയി കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്, ഇന്ന് കുറേ പണി ചെയ്ത് വിഷമിച്ചതല്ലേ…”
ഞാൻ: “ഞാനോ…? കുറച്ചു തേങ്ങ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വെക്കുന്നത് ആണോ വലിയ പണി? നിങ്ങളു രണ്ടാളും അല്ലേ അവർക്കൊപ്പം പണി ചെയ്തത്…?”
ചെറിയമ്മ: “അത് നമ്മൾ അവരുടെ പ്രായം കൂടെ നോക്കണ്ടേ… അതാ അവർക്ക് സഹായിച്ചേ…”
ഞാൻ: “അത് നല്ലതാ… ഞാൻ വന്നത് എന്റെ സ്വത്തിന് കാല് തടവി തരാൻ ആണ്… കുറേ പണി എടുത്ത് ക്ഷീണിച്ചു വന്നത് അല്ലേ…”
ചെറിയമ്മ: “ഓ, അതിനു ആണോ? ഇന്ന് ഏടത്തിക്ക് തടവണ്ടായിരുന്നോ?”
ഞാൻ: “അയ്യടാ… എന്റെ സ്വത്തിന്റെ കാര്യം കഴിഞ്ഞേ വേറെ ആരും ഉള്ളൂ…”
ചെറിയമ്മ: “ഓ, എന്നാൽ എന്റെ പൊന്നു വന്നാട്ടെ…”
ചെറിയമ്മ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു. ഞാൻ മുണ്ട് മുട്ടിനു മുകളിൽ വരെ പൊക്കിവച്ച് കാല് നല്ലപോലെ തിരുമി.
ഞാൻ: “സ്വത്തെ, മുട്ടിനു മുകളിലൂടെ തിരുമ്മിയാലോ?”
ചെറിയമ്മ: “എന്തേ ചോദിക്കാത്തത് എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ തിരുമണ്ടല്ലോ…”
ഞാൻ: “ഞാൻ നല്ലപോലെ തിരുമാം…
എന്റെ ഉഴിച്ചിൽ നല്ലതാണ് എന്ന് സ്വത്തുതന്നെ അല്ലേ പറഞ്ഞത്…”
ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുണ്ടിനകത്തുകൂടി ഒരു കാലിൽ രണ്ടു കൈകൊണ്ടും തിരുമാൻ തുടങ്ങി. സ്വത്ത് ഒന്നും പറയാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ മുട്ടിനു മുകളിൽ നിന്നും ലേശം കൂടെ മുകളിലോട്ട് കൈ കൊണ്ടുവന്നു.