മന്നാടിയാർ കോട്ട – 7 7അടിപൊളി  

നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ കുറച്ചുകൂടെ മുകളിലോട്ട് കൈ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കൈയിൽ പിടിച്ചു:

“എന്റെ പൊന്നു, ഇവിടെ വരെ മതി, ഇനി മുകളിൽ പോയാൽ ശരിയാവില്ല…”

ഞാൻ: “അതെന്താ?”

ചെറിയമ്മ: “അത് അങ്ങനെ ആയതുകൊണ്ട്… പൊന്നു മറ്റേ കാല് ഇവിടം വരെ തിരുമ്മിക്കോ…”

ഞാൻ: “ഉം… ലേശം കൂടെ മുകളിലോട്ടു വേണേൽ തടവിത്തരാം.”

ചെറിയമ്മ: “ഇപ്പോൾ ഇവിടം വരെ മതി… പിന്നെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ തിരുമിപ്പിക്കാം, പൊന്നിനെക്കൊണ്ട്… പിന്നേ… ഏടത്തി കാല് തിരുമി തരാൻ പറഞ്ഞാൽ പൊന്നു മുട്ടുവരെ തിരുമാവൂ… മുകളിലോട്ടു ഞാൻ പറയാതെ തിരുമ്മല്ലേ…”

ഞാൻ: “അതെന്താ? വലിയമ്മ പറഞ്ഞാൽ?”

ചെറിയമ്മ: “ഓ, അപ്പോൾ ഏടത്തി പറഞ്ഞാൽ നീ ചെയ്യുമോ?”

ഞാൻ: “ഹോ, എന്റെ കുശുമ്പി പാറു…” ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നിട്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് എന്റെ പൊന്നു മതി… വേറെ ആരും വേണ്ടാ… ആ വലിയമ്മ സ്വത്തിനെ പറ്റിക്കാൻ പലതും പറയും, എന്റെ ചക്കര അതൊന്നും കേട്ട് എന്നോട് പിണങ്ങല്ലേ… ഞാൻ എന്റെ പൊന്നിന്റെ മാത്രം ആണ്… പൊന്നു പറയാതെ ഞാൻ ഒന്നും ഇനി ചെയ്യില്ല… മതിയോ…?”

ചെറിയമ്മ: “ഉം മതി… ഏടത്തി പാവം ഒക്കെ ആണ്, സ്വത്തിന്റെ കൂടെ ആണ്… എന്നാലും

ഞാൻ കഴിഞ്ഞു മതി സ്വത്തിന് വേറെ ആരും…”

ഞാൻ: “എന്റെ സുന്ദരി ഇന്ദുക്കുട്ടി, നീ എന്റെ കാമുകി അല്ലേ…”

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി, ചെറിയമ്മേടെ കൈകൾ എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ച് പയ്യെ പാടി:

നിലാവിന്റെ നീലിമയിൽ നീന്തിവരും പൂങ്കുയിലേ,

നിറമേഴും സ്വപ്നം തീർക്കും എൻ ഹൃദയത്തിൻ ദേവതേ…

മഞ്ഞുതുള്ളി തൊട്ടുണർത്തും മലർമുകിലിൻ മധുരമേ,

മറയുവാൻ കഴിയുമോ നിൻ മിഴിയിലെൻ പ്രേമമേ…

ഈറനാം ജന്മവീണയിൽ ശ്രുതിയാകുമെൻ ഇന്ദുവേ,

ഇനിയുള്ള ജന്മമൊക്കെയും എൻ പ്രണയമായി നീയേ…

ചെറിയമ്മ: “ദേ, വീണ്ടും കവി!

എന്റെ ചക്കര ചെക്കാ… ഉറങ്ങണ്ടേ പൊന്നിന്?”

ഞാൻ: “വേണ്ടാ… എനിക്ക് സ്വത്തിന്റെ കൂടെ ഇവിടെ കിടന്നോളാം…”

ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ… അത് പറ്റില്ല… പൊന്നു അവിടെ പോയി കിടന്നോ…”

ഞാൻ: “ശോ… സ്വത്തിന്റെ മുഖത്ത് നല്ല ക്ഷീണം തോന്നുന്നുണ്ട്… ശരി, പൊന്നു ഉറങ്ങിക്കോ… ഞാൻ ശല്യമായി ഇരിക്കുന്നില്ല…”

ചെറിയമ്മ: “പൊന്നു, എനിക്ക് ശല്യം ഒന്നും അല്ല… എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാതെ ഉമ്മ വെക്കാതെ പൊന്നിന് പോകണോ…?”

ഞാൻ: “വേണ്ടാ… എന്റെ സ്വത്തിന് വയ്യാ എന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ…”

ചെറിയമ്മ: “എന്നാ, വയ്യെങ്കിലും എന്റെ പൊന്നിന് വേണ്ടത് എല്ലാം ഞാൻ തരും…”

ഞാൻ: “ശരിക്കും?”

ചെറിയമ്മ: “ഉം… എന്താ സംശയം?”

ഞാൻ: “എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ തരുമോ?”

ചെറിയമ്മ: “തരാനോ? ഡാ കള്ളാ, എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നേ?”

ഞാൻ അമ്മിഞ്ഞയിൽ നോക്കി.

ചെറിയമ്മ: “അയ്യേ… പൊന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസം അല്ലേ കണ്ടത്?”

ഞാൻ: “അത് ലേശം അല്ലേ? ഞാൻ ഇന്നലെ കാണാൻ ആണ് ആ കെട്ടുള്ള ബ്ലൗസ് ഇടാൻ

പറഞ്ഞത്… എല്ലാം കുളമായി…”

ഞാൻ: “ഓ, അതിന് ആയിരുന്നോ… ശോ, എന്നാൽ ഇന്നലെ പറയേണ്ടേ… ശേ…”

ഞാൻ: “അതിന് എന്നെ മുറിയിൽ കയറ്റിയില്ലലോ…”

ചെറിയമ്മ: “നമുക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം… ഇന്ന് സ്വത്തിന് കാണാൻ തരില്ല, എനിക്ക് ദേഹത്തിന് നല്ല വേദന… നാളെ തരാൻ നോക്കാം… ഇപ്പോൾ പൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉമ്മ തന്നോ?”

ഞാൻ: “അമ്മിഞ്ഞയിൽ ആണോ ഉമ്മ?”

ചെറിയമ്മ: “ശോ, ഈ ചെറുക്കൻ… പൊന്നിന് അവിടെ ഉമ്മ വെക്കണോ?”

ഞാൻ: “ഉം.”

ചെറിയമ്മ: “രണ്ട് ഉമ്മ… വെച്ചോ…”

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആ ബ്ലൗസിന് പുറത്തു കാണുന്ന അമ്മിഞ്ഞയിൽ ഉമ്മ വച്ചു. രണ്ടിലും മാറിമാറി ഉമ്മ വച്ചു.

ഉമ്മ കുറെ ആയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ: “പൊന്നിനെ ആരാ എണ്ണം പഠിപ്പിച്ചത്…? കള്ളൻ…”

ഞാൻ അമ്മിഞ്ഞ ചപ്പും പോലെ പുറമെ ഒന്ന് ചപ്പിവിട്ടു.

ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *