മൂടൽ മഞ്ഞ് – 2 12

 

പിടിച്ചു നിൽക്കണം, ഇക്കയെ തോൽപ്പിക്കണം എപ്പോഴും താനല്ലേ ആദ്യം, ഇതിൽ ഇക്കയെ തോൽപ്പിക്കണം. അവൾ അവനെ വാരിയെടുത്തു മുലയിലേക്ക് പുതച്ചു. പുറത്തു നഖമിട്ടു മാന്തിക്കീറി. കഴുത്തിൽ ഭ്രാന്തമായ സുഖത്തിൽ സമനില നഷ്ടപ്പെട്ടു കടിച്ചു പിടിച്ചു. കടിച്ചിടത്തു തന്നെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി ഉരച്ചു സ്നേഹിച്ചു. പൂറ് മുന്നോട്ട് തള്ളി, തുടകൾ മുട്ട് മടക്കി അകറ്റി വച്ച് പരമാവതി പിളർത്തി വച്ച് ഞരങ്ങിയും കുറുകിയും കരഞ്ഞും അവന്റെ കരുത്തിൽ തൂങ്ങി പിടഞ്ഞു. പൂറ് പൊട്ടിയൊഴുകി. ഇക്കയെ അറിയിക്കാതെ പിടിച്ചു നിൽക്കണം. പുറമേ കാണിക്കരുത്. അവൾ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചു സഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വയ്യ. വയ്യ.! ഇനിയാവില്ല, വലിച്ചു പുറത്തേക്ക് എടുത്തേ പറ്റൂ..

“ഇക്കാ വേഗം. ആഹ്.. ന്റെ ഈശ്വരാ.. അയ്യോ.. വയ്യേ. എനിക്ക് ഇനിയും പറ്റില്ല പൊന്നിക്കാ.. അയ്യോ.. ആഹാ. ന്ത്‌ രസമാണ് ഇക്കാ. നിർത്തല്ലേ.. ആഹാ.. ഹൂഹ്.. ഉമ്മഹ്.. ഒന്ന് നിർത്തു മനുഷ്യാ എനിക്ക് വയ്യെന്റെ പോന്നേ.. അയ്യോഹ്..”

 

അവളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ അവളുടെ വായ വിഴുങ്ങി ഒടുവിൽ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും കൈവിട്ട് ഉറക്കെ ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട്, പിന്നെ അലറിക്കൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന്റെ ചൂടുള്ള ഉള്ളറകളിലേക്ക് കുണ്ണ കുത്തിയമർത്തി ശുക്ലം ചീറ്റി. പിന്നെ വിയർപ്പിൽ മുങ്ങിക്കിതക്കുന്ന അവിളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു കിതച്ചു. തന്റെ പൂറിൽ അപ്പോഴും അവന്റെ ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടി ഞെട്ടി ചൂടുള്ള ദ്രാവാകം ചീറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സുഖകരമായിതോന്നി. വിയർത്തു കുളിച്ച രണ്ട് ശരീരങ്ങളും അത്രയേറെ സ്നേഹത്തോടെ പരസ്പരം പുണർന്ന് ലയിച്ചു കിടന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ കണ്ണിൽ ആയിരമായിരം നക്ഷത്രങ്ങളും ഉറക്കച്ചടവിന്റെ അലസ്യവുമായി വാഹിദിനെ നോക്കി ശാരിക മന്ത്രിച്ചു.

 

“ഇക്കാ, ഇക്കാക്ക് ഞാൻ മാച്ചിങ് അല്ലേ ഇക്കാ. ഇക്കാക്ക് എന്നെ മടുക്കുന്നുണ്ടോ. എനിക്ക് ഇക്കയുടെ അത്രേം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞിട്ടാ മുത്തേ. അത്രക്ക് സ്ട്രോങ്ങ്‌ അല്ലേ.. എന്നെ മടുക്കല്ലേ പ്ലീസ്..” അവൾ അപേക്ഷപോലെ സങ്കടം പറഞ്ഞു.

“ന്റെ വാവേ, എന്നെ പോലൊരു ഭാഗ്യവാൻ ഈ ലോകത്തുണ്ടോ. നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ ആരാ കൊതിക്കാത്തത്.. നിന്നെക്കാൾ തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണ് വേറെ ആരാടീ ഈ ലോകത്ത്.” അവൻ അവളെ കോരിയുടുത്തു നെഞ്ചിലേക്കിട്ട് കിടക്കയിലേക്ക് മലർന്നു വീണു. അവനെ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് പോലെ മുഖത്തും മൂക്കിലും തന്റെ മൂക്കിട്ട് ഉരസി ഇക്കിളിയാക്കിയും വയറിൽ വിരല് കൊണ്ട് ശല്യം ചെയ്തും ഇന്നത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓർമ്മകളെ മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്ത് അവൾ മനോഹരമാക്കി മാറ്റി. “ഈശ്വരാ, ഒന്നും ഇല്ലാതാക്കിക്കളയല്ലേ. എനിക്കീ ജീവിതം മതിയാവില്ല..” അവൾ അവനറിയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണീരിലൂടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

“ന്താടീ പോത്തേ.. നീ ചത്തോ?” അവൻ അവളുടെ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാതായപ്പോൾ ചോദിച്ചു. പുറത്ത് ഏതോ രാക്കിളി കൂവുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. കാറ്റ് വീശുന്ന ശബ്ദവും.

 

“ഇനിയെന്ത് ചാവാൻ. എന്റെ ജീവൻ മാത്രല്ലേ ബാക്കിയുള്ളൂ.. ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലുവല്ലേ രാക്ഷസൻ. ശോ ന്റിക്കാ.. ന്തൊരു അവസ്ഥയായിരുന്നു.. ന്റെ ജീവനാണ്.. ഉമ്മാ..ന്റിക്കയാ.. ന്റെ മാത്രം..”

 

അവൾ കുഞ്ഞിന്റെ കൊഞ്ചൽ പോലെ അവന്റെ കവിളിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിനോട് ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണട്ടെ.. ഈ വീടിനു തീയിട്ട് അതിനുള്ളിലേക്ക് ഞാൻ എടുത്തു ചാടും.. കൊരങ്ങൻ.. വല്യ രാജകുമാരൻ ആണെന്നാ ചെക്കന്റെ വിചാരം..” അവൾ അവന്റെ മൂക്കിൽ ഒറ്റ കടിവച്ചു കൊടുത്തു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു അസ്പഷ്ടമായ പുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിച്ചു. അപൂർവമായ ആ കള്ളചിരിയാണ് അവന്റെ മായാജാലം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. ഓഹ്, ആ നിമിഷം കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരു കടികൊടുക്കാൻ എത്ര കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *