അവൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലോടിച്ചു, പിന്നെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവിടെയൊന്നു തല ചായ്ക്കാൻ അവൾ കൊതിച്ചു. മുഖം കുനിച്ചു ആ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായാൻ തനിഞ്ഞതും പിന്നിൽ ആരോ ഓടിക്കിതച്ചു കയറി വന്നു വാതിൽ തള്ളിതുറന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റ എലിസബത്ത് പിന്നിലേക്ക് നോക്കി.
ശാരിക..!
കത്തുന്ന കണ്ണുകളുമായി ശാരിക നിന്ന് കിതയ്ക്കുന്നു. കടും പച്ച നിറത്തിൽ ഓറഞ്ചു നിറത്തിൽ വർക്കുകൾ ഉള്ള മനോഹരമായൊരു ചുരിദാർ ടോപ് മാത്രമേ ഉടുത്തിട്ടുള്ളൂ. മുടിയിൽ ടവ്വൽ ചുറ്റി മുടി ഈറൻ മാറാൻ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നു. കാൽമുട്ടിനു താഴെ ആ കൊല്ലുന്ന സൗന്ദര്യം വെളുത്തു തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. കർത്താവേ, ഒരു പെണ്ണിന് ഇത്രയും സൗന്ദര്യമോ.!
അവൾ ക്രോധം കൊണ്ട് തന്നെ കൊല്ലുമെന്ന് ഭയന്ന് എലിസബത്ത് രണ്ടടി പിന്നോട്ട് നീങ്ങിപ്പോയി. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്നറിയാത്തത് പോലെ ശാരിക ദേഷ്യം സഹിക്കാതെ ചുറ്റും പരതി നോക്കുന്നു. ആക്രമിക്കാൻ ഒരായുധം തിരയുന്ന അക്രമിയെ എലിസബത്ത് അവളിൽ കണ്ടു. എന്തോ പറയാൻ തുനിഞ്ഞ അവളെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ ചേർത്തു മിണ്ടരുത് എന്ന് ശാരിക ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പിന്നെ വിരൽ കൊണ്ട് ആംഗ്യത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. ചകിതയായി എലിസബത് ആ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഓടി. പിന്നാലെ വാതിൽ ചാരി ശാരികയും.
“മാഡം ഞാൻ.. ഇന്നലെ എന്തോ അപകടം സംഭവിച്ചു ന്ന് കേട്ടപ്പോൾ..” എലിസബത് ന്യായീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി.
“അതിന് താനാരാ ഇക്കയുടെ ബീവിയോ ഓടിക്കിതച്ചു വന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ.” ശാരിക നിന്നു ചീറി. അവൾക്ക് ദേഷ്യത്തിന്റെയും ദുഖത്തിന്റെയും ഇടയിൽ പെട്ടു ഉന്മാദം ബാധിച്ചത് പോലെയായിരുന്നു. ഇക്കയെന്ന പ്രയോഗം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ എലിസബത്ത് തളർന്നു. അതിലൊരു സ്നേഹമുണ്ടെന്നു അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“മാഡം ന്തിനാ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നേ. മാഡത്തിന്റെ സ്റ്റാഫ് അല്ലേ വാഹിദ്. അയാൾക്ക് അയാളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലേ. അതിലൊക്കെ നിങ്ങൾക്കെന്ത് കാര്യം.” മനോനില വീണ്ടെടുത്തു എലിസബത്ത് ചോദിച്ചു.
“ഇത് എന്റെ വീട്. എന്റെ കമ്പനി സ്ഥാപനം. എന്റെ പേർസണൽ സ്റ്റാഫ്. അവിടെ അനുവാദം പോലും വാങ്ങാതെ കടന്നു കയറി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മനുഷ്യനോട് തോന്ന്യാസം കാണിച്ചിട്ട് എന്നോട് തട്ടിക്കേറുന്നോ ” ശാരികയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. പെട്ടന്ന് ഒരു വീണ്ടുവിചാരം ഉണ്ടായത് പോലെ അവൾ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി.
“നിങ്ങടെ പേർസണൽ സ്റ്റാഫ് മാത്രമല്ലേ. അല്ലാണ്ട് നിങ്ങൾ ആ ഇക്കയുടെ ബീവിയൊന്നും അല്ലല്ലോ. ഞാൻ മുൻകൂട്ടി അപ്പോയിന്മെന്റ് വാങ്ങിയില്ല, ശരിയാണ്. അതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. But വാഹിദിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വിധം പെരുമാറും.” എലിസബത്ത് തർക്കിച്ചു.
ശാരികയ്ക്ക് തളർച്ച തോന്നി. ഇനിയെന്ത് പറയണം.. കരച്ചിൽ വരുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ട് എന്ന് എങ്ങിനെ പറയും. ശാരീസ് ഗ്രൂപ്പ് മുതലാളി പെഴയാണ് എന്നൊരു സംസാരം കാറ്റ് പോലെ പടരും. ഇവൾ ഇവിടം വരെ എത്തിയെങ്കിൽ തന്നിൽ നിന്ന് തന്റെ പ്രണയത്തെ പകുത്തു കൊണ്ട് പോകാൻ ഉറപ്പിച്ചു വന്നതാണ്. ഇക്കയെ അവൾ തൊട്ടു.. അതാണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്. അതും തുണിയില്ലാതെ ഇക്കയുടെ ഭംഗിയവൾ കണ്ടതും പോരാ അവിടെ.. അവിടെ..
പെട്ടന്ന് ഒരു കരച്ചിൽ അവളിലേക്ക് ഇരച്ചു വന്നപ്പോൾ അത് എലിസബത്തിൽ നിന്ന് മറച്ചു പിടിക്കാൻ അവൾ വാഹിദിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. പിന്നെ കുറച്ച് നേരത്തേ ശാന്തതയ്ക്ക് ശേഷം നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണ് തുടച്ചു എലിസബത്ത് അകത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ കണ്ട ദൃശ്യം അവളെ നടുക്കിക്കളഞ്ഞു. അവളുടെ എല്ലാ ആവേശവും ചോർന്നു പോയി.
തലയിണയിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന വാഹിദിന്റെ മടിയിൽ ഒരു ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ പോലെ ചുരുണ്ടു കൂടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിക്കിടക്കുന്ന ശാരിക. അവളുടെ വായ മുഴുവൻ വായ്ക്കകത്താക്കി വാഹിദ് കൊതിയോടെ ഊമ്പിക്കിടിക്കുന്നു. ചുരിദാർ ടോപിന്റെ അടിയിലൂടെ അകത്തേക്ക് കൈയിട്ട് അവളുടെ ചന്തിയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തടവുന്നു. ശാരിക വാത്സല്യത്തോടെ അവന്റെ കവിളിലും ചെവിയിലും തലോടി ആ സ്നേഹപ്രകടനത്തിൽ ലയിച്ചു കിടക്കുന്നു. എലിസബത്ത് ഒരു തളർച്ചയോടെ വാതിലിൽ കൈവച്ചു, ഒരു താങ്ങൽ പോലെ. ആ ശബ്ദം കേട്ട് വാഹിദ് മുഖമുയർത്തി. അവളെ കണ്ട് അവനൊന്നു അമ്പരന്നു. അൽപ്പം അഹങ്കാരത്തോടെയും നിർവൃതിയോടെയും ശാരിക അവളെ നോക്കി. ആ കണ്ണിലെ കോപം എലിസബത്ത് കണ്ടു. തന്റെ പുരുഷനെ മോശമായി സ്പർശിച്ചതിന്റെ പെൺകോപം അവൾക്ക് എളുപ്പം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. വാഹിദ് പെട്ടന്ന് ശാരികയുടെ ചന്തിയിൽ നിന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു അവളെ മാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ശാരിക മാറിയില്ല, പകരം അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെയൊപ്പം എഴുന്നേറ്റ് അവനോട് പറ്റിച്ചേർന്നു നിന്ന് എലിസബത്തിനെ നോക്കി.