കേശവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ കറുത്ത ചരടിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി. പാചകം ചെയ്തപ്പോൾ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പ് അവളുടെ കഴുത്തിലും മാറിലും മുത്തുമണികൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ കഴുത്തിന് താഴെ, ആ വിയർപ്പിന്റെ മണം ആവോളം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.
കേശവൻ: “ഏട്ടത്തീ… പുഷ്പ്പ വരുന്നത് വരെ ഈ നിമിഷങ്ങൾ എന്റേത് മാത്രമാണ്. ഇതിൽ ശരിയും തെറ്റും നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. നിങ്ങളുടെ ഈ ശരീരത്തിന്റെ മണവും ഈ സാമീപ്യവും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”
അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ചു. ചുവന്ന സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയിൽ ഒരു വലിയ വിറയൽ പടർന്നു. ആ സ്പർശനം അവളുടെ പൂറിൽ വീണ്ടും നനവ് പടർത്താൻ കാരണമായി. അവൾ അറിയാതെ കേശവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
ശ്രീവല്ലി: “സാമിക്ക് ഇത് അറിഞ്ഞാൽ നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയും കൊല്ലും… എങ്കിലും, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും ഓർക്കാൻ വയ്യ.”
കേശവൻ അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും ചുംബിച്ചു. ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അടുക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, അവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. കളിയിലേക്ക് കടന്നാൽ പിന്നീട് തിരിച്ചുവരവില്ലാത്ത ഒരു ചതിയായി അത് മാറുമെന്ന് അവന് തോന്നി. പകരം, അവൻ അവളെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.
അവളുടെ മുലകൾ തന്റെ നെഞ്ചിൽ അമരുന്നതും, അവളുടെ ശ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നതും അവൻ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു. ആ രാത്രിയിൽ, ആ അടുക്കളയിൽ അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ വികാരങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. അതിരുവിട്ടുള്ള ബന്ധത്തിലേക്ക് പോകാതെ തന്നെ, അവർ പരസ്പരം ആഴ്ന്നിറങ്ങുകയായിരുന്നു.
ആ രാത്രി ആ നിശബ്ദതയിൽ, വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം അടങ്ങാതെ തന്നെ അവർ പരസ്പരം വേർപിരിഞ്ഞു. കേശവന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ നിന്ന് മെല്ലെ അടർന്നുമാറുമ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം മയക്കവും വിറയലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. പച്ച ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അപ്പോഴും അവളുടെ മുലകൾ വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസമെടുപ്പിൽ ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്രീവല്ലി: (ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) “ഇനി നീ പോയി കിടന്നോ കേശവാ… നേരം ഒരുപാടായി. നമുക്ക്… നമുക്ക് നാളെ കാണാം.”
അവൾ പതുക്കെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടു വെക്കുമ്പോഴും കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ നനവ് അവളെ തന്റെ ഉള്ളിലെ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മുറിയിലെത്തി കതകടച്ച് കിടക്കയിൽ വീഴുമ്പോഴും, കേശവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ സ്പർശിച്ച ആ തരിപ്പും അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും അവളിൽ അലയടിച്ചു.
കേശവൻ ആ അടുക്കളയിൽ തന്നെ കുറച്ചുനേരം കൂടി നിന്നു. തന്റെ കൈകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെയും ചുവന്ന സാരിയുടെയും മണം അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആസ്വദിച്ചു. ആ രാത്രി അവൻ ഉറങ്ങിയത് തന്നെക്കുറിച്ചോ പുഷ്പയെക്കുറിച്ചോ ഓർത്തല്ല, മറിച്ച് ശ്രീവല്ലിയുടെ ആ വിങ്ങുന്ന ഉടലിനെ സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ആ രാത്രി അവസാനിച്ചു. പക്ഷേ, അവരുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു പ്രണയത്തിന്റെയും കാമത്തിന്റെയും വിത്തുകൾ പാകിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ശേഷാചലം ഉണർന്നത് മറ്റൊരു വാർത്തയുമായാണ്. പുഷ്പരാജിന്റെ പത്നി ശ്രീവല്ലി പട്ടണത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തുണിക്കടയുടെ ഉദ്ഘാടനത്തിന് എത്തുന്നു. പുഷ്പയുടെ പ്രതാപം കാരണം നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം അവളോട് വലിയ ബഹുമാനമായിരുന്നു. ചുവന്ന സാരിയും ആ പച്ച ബ്ലൗസും മാറ്റി, ഇന്ന് അവൾ നീല നിറത്തിലുള്ള പട്ടുസാരിയിൽ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നു.