അവളുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും ശ്വാസഗതിക്ക് വേഗത കൂടി. ശ്രീവല്ലിയുടെ വിറയൽ പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ആ സാമീപ്യം അവളിൽ പുതിയൊരു ആവേശം നിറച്ചു. കേശവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
കേശവൻ: “ഏട്ടത്തീ… നിങ്ങൾ സങ്കടപ്പെടേണ്ട. അവൻ ചെയ്തതിനൊക്കെ ഞാൻ പകരം വീട്ടും. നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല.”
ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവുണ്ടായിരുന്നു. “നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യമാണ് കേശവാ…”
അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആർദ്രമായ ആ നോട്ടം കേശവന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി. ആ പഴയ ‘അത്തറിന്റെ’ മണം അവനെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ശ്രീവല്ലി അവനെ തടഞ്ഞില്ല. പകരം, അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്ത് അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ വലിച്ചടുത്തു. ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ ആ കയ്പേറിയ ഓർമ്മയെ മായ്ക്കാൻ കേശവന്റെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ വേണമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി.
അവളുടെ പൂറിൽ നേരത്തെ തുടങ്ങിയ നനവ് ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രളയം പോലെ പടർന്നു. അവൾ കാലുകൾ കൊണ്ട് കേശവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
കേശവൻ പതുക്കെ അവളുടെ സാരിയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ നീക്കി അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ചു. പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവളിലെ താപത്താൽ വിരിയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആ മഴയത്ത്, ആ തണുപ്പിലും അവർക്കിടയിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ അഗ്നി പടർന്നു. അതിരുവിട്ടുള്ള ആ അടുപ്പം അവരെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി
ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ, മഴയുടെ സംഗീതത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ ആലിംഗനത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ ഉണർന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ സങ്കടത്തേക്കാൾ ഉപരി കനൽ പോലെ എരിയുന്ന പകയായിരുന്നു.
അവൾ കേശവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വരഞ്ഞുകൊണ്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീവല്ലി: “കേശവാ… സാമി തിരിച്ചു വരും. അവനെ വെട്ടിനുറുക്കും എന്നുമെനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, സാമി വരും മുൻപ് എനിക്ക് ആ ഷെഖാവത്തിനോട് പകരം വീട്ടണം. എന്റെ അന്തസ്സിന് മേൽ കൈവെച്ച അവന്റെ അഹങ്കാരം തീർക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം. നീ എന്നെ സഹായിക്കുമോ?”
കേശവൻ അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിലെടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ പക അവൻ ആവോളം കണ്ടു. ആ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവൻ തന്റെ നെഞ്ചിൽ അറിഞ്ഞു.
കേശവൻ: “ഏട്ടത്തി… പുഷ്പ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഷെഖാവത്തിന് രണ്ട് കാലിൽ…പുഷ്പ്പയുടെ അത്ര തല ഇല്ലന്നെ ഉള്ളു…ഒരാളെ വീഴ്ത്താൻ ഉള്ള കഴിവൊക്കെ ഈ കേശവനുണ്ട്…. അവൻ അനുഭവിക്കും… നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ഞാൻ അത് നടത്തിത്തരും. ഇത് എന്റെ വാക്കാണ്.”
ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുപ്പ് പടർന്നു. അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ പുണർന്നു. കേശവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് സ്വകാര്യമെന്നോണം പറഞ്ഞു.
കേശവൻ: “പക്ഷേ ഏട്ടത്തീ… ആ പ്രതികാരമൊക്കെ നാളെ. ഇപ്പോൾ, ഈ മഴയത്ത്… ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നിങ്ങൾ ആ പഴയ ഏട്ടത്തിയാകണം. പുഷ്പയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആമി… എനിക്ക് വിയർപ്പ് മണക്കാൻ തന്ന, എന്റെ കൂടെ തമാശ പറഞ്ഞു നടന്ന ആ പഴയ പെണ്ണായി മാറണം. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നമുക്ക് ആ ഷെഖാവത്തിനെയും ലോകത്തെയും മറന്നുകൂടേ?”
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുലകൾ അവന്റെ മാറിലേക്ക് ആഞ്ഞമർന്നു. ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ അഴുക്ക് കഴുകിക്കളയാൻ കേശവന്റെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ വേണമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ തന്റെ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള വിയർപ്പിൽ അമർത്തി.