”ഇല്ല… ഇല്ല സാറേ… എനിക്ക് ചാവുന്നത് വരെ ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ എന്നെ കൊന്നു കളയൂ!” അവൾ തറയിലിരുന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഷെഖാവത്തിന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. അയാൾ മുടിയിൽ പിടിച്ചു അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നു കൂടി വലിച്ചടുത്തു. “നീ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഈ വേശ്യാവൃത്തി കേസ് നിന്റെ തലയിൽ ഇരിക്കും. അത് മാത്രമല്ല, പുറത്ത് കാവൽ നിൽക്കുന്ന പോലീസുകാരുണ്ടല്ലോ…
ഓരോരുത്തരായി വന്ന് നിന്റെ മേൽ കേറി നിരങ്ങും. അവർക്കിടയിൽ നീ പങ്കുവെക്കപ്പെടണോ, അതോ ഇത് മാത്രം ചെയ്ത് രക്ഷപ്പെടണോ എന്ന് നീ തീരുമാനിച്ചോ.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ ശ്രീവല്ലിയുടെ ആത്മവീര്യം തകർന്നു. തന്റെ അഭിമാനവും ജീവനും അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൾക്ക് മറ്റ് വഴികളില്ലായിരുന്നു.
പുഷ്പയോടുള്ള സ്നേഹവും ഇത്രയും വലിയൊരു ചതിയിൽ വീണതിലുള്ള ഗതികേടും അവളെ തളർത്തി.
കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട്, വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ അവൾ മെല്ലെ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. തന്റെ കൺമുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ ക്രൂരന്റെ ലിംഗത്തിന് നേരെ അവൾ മുഖമടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ കരച്ചിലും അറപ്പും തികട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരു ഇരയെപ്പോലെ ശ്രീവല്ലി ആ ക്രൂരന് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പ്രവഹിച്ച കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ആ പച്ച ബ്ലൗസിൽ വീണു പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ഷെഖാവത്തിന്റെ ലിംഗം തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് എടുത്തു.
ആദ്യത്തെ സ്പർശനത്തിൽ തന്നെ ഷെഖാവത്ത് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “ആഹ്… ഇങ്ങനെ തന്നെടീ…”
അവന്റെ മുഖത്ത് പകയും സുഖവും കലർന്ന ഒരു വികൃതഭാവം വിരിഞ്ഞു. ശ്രീവല്ലി അറപ്പോടെ അത് നുണയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഷെഖാവത്ത് അവളുടെ മുടിയിൽ ബലമായി പിടിച്ച് തന്റെ ലിംഗം അവളുടെ തൊണ്ടക്കുഴി വരെ ആഴ്ത്തി ഇറക്കി. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവൾ പിടഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. പുഷ്പരാജിന്റെ അഭിമാനം തന്റെ വായിൽ കിടന്ന് ശ്വാസം qമുട്ടുന്നതിന്റെ സുഖം അയാളെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.
അയാൾ അവളെക്കൊണ്ട് ആവുന്നത്ര വേഗത്തിൽ അത് ചെയ്യിപ്പിച്ചു. “ഊമ്പടീ… നന്നായി ഊമ്പ്!” അയാൾ അലറി. അവസാനം, നിയന്ത്രണം വിട്ട ഷെഖാവത്ത് തന്റെ ശുക്ലം മുഴുവൻ അവളുടെ വായിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു.
അറപ്പോടെ അത് തുപ്പാൻ ശ്രമിച്ച ശ്രീവല്ലിയുടെ താടിക്ക് അയാൾ ബലമായി പിടിച്ചു. “ഒരൊറ്റ തുള്ളി പോലും പുറത്ത് പോകരുത്. ഇത് മൊത്തം കുടിക്കണം. നിന്റെ സ്വാമിയുടെ അധികാരമല്ല, എന്റെ അധികാരമാണിപ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇറങ്ങേണ്ടത്.”
ഗതികേടുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് അവൾ അത് വിഴുങ്ങി.
പെട്ടെന്നാണ് സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്ത് വലിയൊരു ബഹളം കേട്ടത്. പ്രാദേശിക എം.എൽ.എ തന്റെ അനുയായികളുമായി അവിടേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. ഷെഖാവത്ത് പതുക്കെ വസ്ത്രം ശരിയാക്കി കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
എം.എൽ.എ: “എന്താ ഷെഖാവത്ത് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്? പുഷ്പരാജിന്റെ ഭാര്യയെ നീ ഇങ്ങനെ സ്റ്റേഷനിൽ പിടിച്ചു വെക്കാൻ പാടുണ്ടോ? മര്യാദയ്ക്ക് അവളെ വിട്ടയക്ക്.”
ഷെഖാവത്ത് ഒരു പുച്ഛച്ചിരിയോടെ ശ്രീവല്ലിയെ നോക്കി. അവൾ അപ്പോഴും വിറച്ചുകൊണ്ട് സാരി വാരിപ്പുതയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
ഷെഖാവത്ത്: “സാർ എന്തിനാ ഇത്ര ചൂടാകുന്നത്? എനിക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടി. ഇനി സാറിന് ഇവളെ കൊണ്ടുപോകാം. കണക്കുകളെല്ലാം തീർത്തു കഴിഞ്ഞു.”
തകർന്നുപോയ ശ്രീവല്ലിയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കേശവൻ സ്റ്റേഷന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ തളർന്ന രൂപവും വാടിയ മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ പക എരിഞ്ഞു കയറി. സ്റ്റേഷന്റെ പടിയിറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കേശവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഷെഖാവത്തിനെ ഒന്നു നോക്കി.