അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. കേശവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയുടെ മടക്കുകളിലേക്ക്, ആ വശ്യമായ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, കെട്ടിയിടപ്പെട്ട കേശവനു മുകളിൽ ശ്രീവല്ലി ഒരു വന്യമായ ലഹരി പോലെ പടർന്നു കയറി. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പതുക്കെ അവൾ തന്റെ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിന്റെ മടക്കുകളിലേക്ക് താഴ്ത്തി. അവിടെ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പിന്റെ തരിപ്പും അത്തറിന്റെ ഗന്ധവും അവൾ ആർത്തിയോടെ നക്കിത്തുടച്ചു.
ഓരോ സ്പർശനത്തിലും കേശവന്റെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ ചെവിക്ക് പിന്നിലേക്ക് നാവോടിച്ചു. ആ തണുത്ത സ്പർശനം അവന്റെ സിരകളിൽ വിദ്യുത് തരംഗങ്ങൾ പടർത്തി. അവിടെ നിർത്തിയില്ല, അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കൺപോളകളിലും മൂക്കിന്റെ തുമ്പിലും നനഞ്ഞ ചുംബനങ്ങൾ നൽകി.
അവളുടെ നാവിലെ ഈർപ്പം അവന്റെ മുഖമാകെ പടർന്നു.
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. ഇരുവരുടെയും ശ്വാസങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടയുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, അവൾ തന്റെ വായ അല്പം തുറന്നു
. അവളുടെ വായിലെ നനവാർന്ന ഉമിനീർ തുള്ളികൾ പതുക്കെ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്കും വായിലേക്കും ഇറ്റുവീണു. ആ കാഴ്ചയും ഗന്ധവും കേശവനെ പൂർണ്ണമായും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
കേശവൻ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “ഏട്ടത്തീ… എനിക്ക് വയ്യ… ഒന്നു വിടൂ…”
അവൻ ആർത്തിയോടെ അവളുടെ ആ ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകളെ കവരാൻ വേണ്ടി മുഖം ഉയർത്തി. പക്ഷേ, അവൻ അവളെ ചുംബിക്കാൻ ആഞ്ഞ അതേ നിമിഷം തന്നെ ശ്രീവല്ലി തന്റെ ബലമുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
ശ്രീവല്ലി: (അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അത്ര ധൃതി വേണ്ടടാ കേശവ… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, നീ ഇങ്ങനെ അടങ്ങി കിടന്നാൽ മതി…. എന്റെ ഓരോ തുള്ളിയും നീ ഇങ്ങനെ അനുഭവിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ തരാതെ ഒന്നും നീ എടുക്കാൻ നോക്കണ്ട.”
അവളുടെ ആ പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ മുറുക്കത്തിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞമർന്നു. കൈകൾ കെട്ടിയിട്ടതിനാൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ, അവൾ തരുന്ന ആ സുഖവും ശിക്ഷയും ഏറ്റുവാങ്ങി കേശവൻ ആ വെള്ള വിരിപ്പിൽ പിടഞ്ഞു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ശ്രീവല്ലി ഒരു വേട്ടക്കാരിയെപ്പോലെ അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. കേശവന്റെ ശ്വാസം ഓരോ നിമിഷവും നിലച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അരയിലുണ്ടായിരുന്ന മുണ്ട് ആഞ്ഞൊന്ന് വലിച്ചൂരി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.
ഇപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയിൽ മാത്രം അവളുടെ മുന്നിൽ നിസ്സഹായനായി കിടക്കുകയാണ്. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കറുത്ത തഴമ്പിച്ച കാലുകളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.
പരുക്കൻ പാദങ്ങളിൽ തുടങ്ങി മുട്ടുകൾ വരെ അവൾ ആർത്തിയോടെ നക്കിത്തുടച്ചു. ഓരോ നക്കലിലും കേശവന്റെ സിരകളിൽ വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
കേശവൻ: (വേദനയും സുഖവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഏട്ടത്തീ… വേണ്ട… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു…”
അവൾ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അവന്റെ തുടകളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒടുവിൽ, അവന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയുടെ ആ കനത്ത ഭാഗത്തിന് മുകളിലേക്ക് അവൾ മുഖമമർത്തി. അവിടെയുള്ള പുരുഷഗന്ധം അവൾ ആവോളം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.
ആ തുണിക്കിടയിലൂടെ അവൾ പതുക്കെ തന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ കടിച്ചു.
ആ നിമിഷം കേശവൻ തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് കൈകളിലെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു.