ശ്രീവല്ലിയെ അവർ ബലമായി വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മുറിവേറ്റ കേശവൻ അവസാനമായി ഒരു ലോറി ഡ്രൈവറുടെ കാലിൽ കടിച്ചു പിടിച്ചു. ആ ബഹളത്തിനിടയിൽ ദൂരെ നിന്ന് പോലീസിന്റെ സൈറൺ മുഴങ്ങി
പോലീസാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് മംഗളം ശീനുവിന്റെ ആളുകൾ പെട്ടെന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറി സ്ഥലം വിട്ടു.
തളർന്നു വീണ കേശവനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ശ്രീവല്ലിയും ബാക്കിയുള്ളവരും എങ്ങനെയൊക്കെയോ വീട്ടിലെത്തി. കേശവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം കീറിപ്പറിഞ്ഞിരുന്നു, അവൻ ശ്വസിക്കാൻ പോലും പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ബംഗ്ലാവിൽ എത്തിയ ഉടനെ ശ്രീവല്ലി അവനെ സോഫയിൽ കിടത്തി.
പുഷ്പയോടുള്ള ഭയം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തനിക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ കളയാൻ തയ്യാറായ കേശവനോട് അവൾക്ക് ആദ്യമായി ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹവും അനുകമ്പയും തോന്നി.
ശ്രീവല്ലി: (കണ്ണുനിറഞ്ഞുകൊണ്ട്) “കേശവാ… എന്തിനാ ഇത്രയും തല്ല് കൊണ്ടത്? നിനക്ക് വല്ലതും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തേനെ?”
കേശവൻ: (വേദന കടിച്ചമർത്തി ഒരു ചിരിയോടെ) “നിങ്ങൾക്കൊരു പോറൽ പോലും ഏൽക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ പുഷ്പയ്ക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ ഏട്ടത്തീ… പുഷ്പ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എനിക്ക് നിങ്ങളല്ലേ ഉള്ളൂ.”
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ തട്ടി. അവൾ മെല്ലെ ഒരു തുണി വെള്ളത്തിൽ മുക്കി അവന്റെ മുറിവുകൾ തുടച്ചു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിലെ ദൂരം പതുക്കെ ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.
ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. മുറിവേറ്റ കേശവൻ കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. മംഗളം ശീനുവിന്റെ ആളുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി തല്ലുവാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കേശവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളം ഉരുകുകയായിരുന്നു.
അവൾ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ചൂടുവെള്ളവും തുണിയുമായി അവന്റെ അരികിലിരുന്നു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ചോര ചിന്തിയ ആ യുവാവിനോട് ഒരു ജ്യേഷ്ഠത്തിക്ക് തോന്നുന്ന അങ്ങേയറ്റത്തെ വാത്സല്യമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.
അവൾ ഓരോ മുറിവിലും പതുക്കെ വെള്ളം മുക്കി തുടച്ചു കൊടുത്തു. വേദന കൊണ്ട് കേശവൻ ഇടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി മെല്ലെ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ചോരപ്പാടുകൾ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് അവന്റെ തോളിൽ ഉരസി കടന്നുപോയി. ആ സാമീപ്യം കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം സൃഷ്ടിച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കിയ കേശവന് മുന്നിൽ, കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ശ്രീവല്ലിയുടെ രൂപം ഒരൽപം പ്രലോഭനമായി തോന്നി.
അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് വീണ വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തണുപ്പ് പടർത്തിയെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അല്പം താഴ്ന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസിനിടയിലൂടെയുള്ള ആ വെളുത്ത ചർമ്മവും, ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ നിശ്വാസങ്ങളും അവന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. കൈമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും കാൽമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും ശ്രീവല്ലിയുടെ ശരീരം അവനെ തൊട്ടുരുമ്മുമ്പോൾ, കാമം അവന്റെ രക്തത്തിൽ ആവേശം നിറച്ചു. പുഷ്പ തന്റെ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണാണെന്ന ബോധ്യം ഒരുവശത്ത് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, മുന്നിൽ കാണുന്ന ആ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
ശ്രീവല്ലിയുടെ അരക്കെട്ടിലെ ആ ചെറിയ മടക്കുകളും, വളകുകൾ കിലുങ്ങുന്ന അവളുടെ കൈകളും തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ കേശവൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ജ്യേഷ്ഠത്തിയോടുള്ള ബഹുമാനത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, ആ പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ഒരു അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം അവനിൽ പുകഞ്ഞു.