കേശവൻ: “സത്യം പറയട്ടെ ഏട്ടത്തി… ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരി നിങ്ങളാണ്. സങ്കൽപ്പത്തിലാണെങ്കിൽ പോലും… നിങ്ങളെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ എനിക്ക് കിട്ടിയാൽ ഞാൻ അങ്ങേയറ്റം ഹാപ്പി ആയിരിക്കും.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ശ്രീവല്ലി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. കേശവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഴമേറിയ ആ നോട്ടം അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും അതോടൊപ്പം ഒരു പുതിയ അനുഭൂതിയും നിറച്ചു.
കേശവന്റെ ആ മറുപടി കേട്ട് ശ്രീവല്ലി ഒന്ന് അമ്പരന്നെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതൊരു തമാശയായി എടുത്തു. അവൾ കയ്യിലിരുന്ന തവി മാറ്റിവെച്ച് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.
”നീ കൊള്ളാമല്ലോ കേശവാ… അപ്പോൾ എന്നെയാണോ നീ നിന്റെ റോൾ മോഡൽ ആക്കിയത്?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
കേശവൻ പതുക്കെ നിലത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അത് പിന്നെ… സങ്കൽപ്പമല്ലേ ഏട്ടത്തി?
സങ്കൽപ്പിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും ഏറ്റവും നല്ലതിനെക്കുറിച്ചല്ലേ ചിന്തിക്കുക.”
അവന്റെ ആ മറുപടിയിൽ ശ്രീവല്ലിക്ക് ഒരു കൗതുകം തോന്നി. അവൾ അവനെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു വന്നു. ആ പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ മുറുകി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിലെ ചൂടിൽ അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് കൂടി ചുവന്നു.
”ശരി, അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി അറിയണം. ഒരു പെണ്ണിൽ നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യം എന്താണ്? അവളുടെ കണ്ണുകളാണോ, സംസാരമാണോ, അതോ ആ സ്വഭാവമാണോ?”
കേശവൻ മറുപടി പറയാൻ മടിച്ചു. അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുകയായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി നിർബന്ധിച്ചു.
”പറയടാ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. സത്യം പറ, എന്താണ് നിനക്ക് ഏറ്റവും ആകർഷണീയമായി തോന്നാറുള്ളത്?”
കേശവൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെയും നെറ്റിയിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തങ്ങിനിന്നു. അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം അവനെ വല്ലാതെ ഉന്മത്തനാക്കിയിരുന്നു.
അവസാനം, ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവൻ പറഞ്ഞു: “വിയർപ്പ്…”
ശ്രീവല്ലി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു മറുപടിയായിരുന്നു അത്. “വിയർപ്പോ?” അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ ആവർത്തിച്ചു.
കേശവൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മുൻപെങ്ങും കാണാത്ത ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. “അതെ ഏട്ടത്തി… പണിയെടുത്ത് തളർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിൽ പൊടിയുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളുണ്ടല്ലോ… അതിനോളം ഭംഗി വേറെ ഒന്നിനും ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്.”
അവന്റെ ആ നോട്ടം അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിലേക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി വിരിഞ്ഞു.
ശ്രീവല്ലി അത് ഒട്ടും ഗൗരവത്തോടെയല്ല എടുത്തത്. ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ അവൾ അവനെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
”എടാ കേശവാ… ഇതിനൊക്കെ ഇത്ര വിലയുണ്ടോ? നിന്റെ ഒരു കാര്യം!” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കേശവൻ ഒന്ന് ചമ്മി തല താഴ്ത്തി. “അറിയില്ല ഏട്ടത്തി… എനിക്ക് തോന്നി, ഞാൻ പറഞ്ഞു. അത്രേയുള്ളൂ.”
ശ്രീവല്ലി അവനെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് ഇത്തിരി വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവമാണോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ഈ വിയർപ്പൊക്കെ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെടുമോ?”