മോൻ ഇന്നലെ അമ്പലത്തിൽ വന്നിരുന്നോ? പല്ലവിയുടെ അമ്മ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
എന്റെ നോട്ടം മുത്തശ്ശിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആയിരുന്നു…
വന്നിരുന്നു…ഞാൻ മാത്രമല്ല എന്റെ അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു…
എന്റെ അമ്മയെ അറിയ്യോ മുത്തശ്ശിക്…
മുത്തശ്ശി സംശയത്തോടെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി…
നിങ്ങളെല്ലാവരും ഉപേക്ഷിച്ച.. മുത്തശ്ശി ഇപ്പൊ പറഞ്ഞില്ലേ ആ ദേവന്റെ കുഞ്ഞ് പെങ്ങളാണ് എന്റെ അമ്മ സാവിത്രി… അറിയ്യോ മുത്തശ്ശിക്…മരിക്കാതെ ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന ആ മോളെ…
മുത്തശ്ശിയുടെയും… പല്ലവിയുടെ അമ്മ എന്റെ അമ്മായിയുടെയും മുഖത്തെ ഞെട്ടൽ ഞാൻ കണ്ടു…
ഉണ്ണി… അമ്മായി അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി…
മുത്തശ്ശി എണീറ്റു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളാൽ എന്നെ ചുറ്റി പിടിച്ചു..
മോനെ ഉണ്ണി… മുത്തശ്ശിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ കണ്ണ് നീർ എന്റെ ഷർട്ടിൽ പടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു…
എന്റെ മുത്തശ്ശി എന്തിനാ കരയുന്നത്… എന്റെ കൈകളിൽ മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖം കോരിയെടുത്തു ആ മുഖത്തേക് നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു…
എന്റെ സാവിത്രി…… മുത്തശ്ശിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വാക്കുകൾക്കായി പരതുന്നത് പോലെ തോന്നി..
എനിക്കറിയില്യ കുട്ട്യേ… എന്റെ ജന്മം പൂർണ മായി എന്ന തോന്നലാ.. കണ്ണടയുന്നെന് മുന്നേ എന്റെ കുട്ട്യേ കാണാൻ പറ്റുമെന്നു സ്വപ്നത്തിൽ കൂടെ നിരീച്ചതല്ല.. എന്നെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് ചുറ്റി പിടിച്ചു എന്റെ മുഖത്തേക് നോക്കി മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു…
ഞങ്ങൾക്ക് അറിവായ കാലം തൊട്ടു തിരിച്ചു വരണം എന്നാശിച്ചതാണ്… അച്ഛൻ ഉറങ്ങുന്ന ഈ മണ്ണിലേക്ക്.. പക്ഷെ ഭയം ആയിരുന്നു അമ്മയ്ക്കു.. പിടക്കോഴി ചിറകിനടിയിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്ന പോലെ പൊതിഞ്ഞാണ് പിടിച്ചത്… അതു കൊണ്ട് തന്നെ അമ്മയെ വിഷമിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ തോന്നിയില്ല.. എല്ലാവരെയും ഒരിക്കൽ കൂടെ കാണണം എന്നു എപ്പോളും ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു… മുത്തശ്ശിയെ.. അമ്മായിയെ….പിന്നെ ഞങ്ങളെ എന്നും ശത്രുക്കളെ പോലെ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന വിശ്വൻ അമ്മാവനെ.. പിന്നെ എന്റെ ചിന്നുവിനെ….
പിന്നിൽ നിന്നു കരച്ചിൽ പോലെ കെട്ടിട്ടാണ്.. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്…
വാതിലിനു പുറം തിരിഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നത് കൊണ്ട് പല്ലവി വന്നതു ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല….
തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അവൾ ഉടുത്തിരുന്ന വെള്ള സാരിയുടെ തലപ്പ് കൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പിടിച്ചിരുന്നു… കണ്ണുകളിൽ നീര്തുള്ളികൾ തുളുമ്പാൻ എന്ന വണ്ണം ഉരുണ്ടു കൂടിയിരുന്നു…
പല്ലവി… ഞാൻ അവളെ നോക്കി വിളിച്ചു..
അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് നടന്നു പെട്ടെന്ന് ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക് പോയി…
എനിക്ക് പിന്നാലെ ചെല്ലണം എന്നു തോന്നി..
അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അല്ലേ.. ഉണ്ണി ആണെന്ന്…
ഇല്ല അമ്മായി… അറിയിക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടിയില്ല മെല്ലെ അറിയിക്കണം എന്നാ വിചാരിച്ചിരുന്നത്…
എന്റെ സാവിത്രി…? മുത്തശ്ശി ചോദ്യ രൂപേണ എന്നോട് തിരക്കി…
മുത്തശ്ശിക് കാണണോ..? ഞാൻ കൊണ്ട് പോകാം…
മുത്തശ്ശിയുടെ രണ്ടു കൈകളും കൂട്ടി പിടിച്ചു കസേരയിലേക് കൊണ്ടിരുത്തി… ഇപ്പൊ മുത്തശ്ശിക് എന്താ സുഖമില്ലാത്തതു എന്നു പറ….
എനിക്ക് ഒരു സുഖ കുറവും ഇല്ല കുട്ട്യേ…എന്റെ എല്ലാ അസുഖവും മാറി എന്റെ കുട്ട്യേ കണ്ടപ്പോ… എന്റെ കവിലുകളിൽ നുള്ളി കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു….
എന്തുണ്ടെലും ഞാനിവിടുണ്ട് ട്ടോ പേടിക്കണ്ട…മുത്തശ്ശിയുടെ കൈ എന്റെ കയ്യിൽ ഒതുക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു..
മുത്തശ്ശിയും അമ്മായിയും ഇവിടിരിക്.. അല്ലേൽ വേണ്ട പല്ലവി പുറത്ത് എവിടെയോ ഉണ്ട് അവളുടെ അടുത്താക്കാം.. എനിക്ക് OT യിൽ ഒരു ചെറിയ സർജ്ജറി ഉണ്ട് അതു കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ അമ്മേടെ അടുത്ത് കൊണ്ടാകാം..
ഞാൻ അവരെയും കൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി… പല്ലവി ഒരു പക്ഷെ ഗാർഡനിൽ ഉണ്ടാവും എന്നെനിക് തോന്നി.. കോറിഡോറിനു സൈഡിലുള്ള സ്ലൈഡിങ് വിൻഡോ മാറ്റി നോക്കി.. വിചാരിച്ചതു പോലെ.. പല്ലവി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു… മുത്തശ്ശിയെ അങ്ങോട്ടുള്ള വഴി കാണിച്ചു കൊടുത്തു.. ഞാൻ OT യിലേക്ക് നടന്നു…