വിശ്വനാഥനും എന്തോ ഓർത്തു സമാധാനത്തോടെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
***** ***** ***** ***** ****** ***** ***** ******
മുത്തശ്ശി മുറിയിലേക്കു ചെല്ലുമ്പോൾ.. ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുക ആയിരുന്നു പല്ലവി ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വന്ന ഡ്രസ്സ് മാറിയിരുന്നില്ല അതെ വൈറ്റ് സാരിയോടെ.. തലയിണയിലേക് മുഖം അമർത്തി ആയിരുന്നു അവൾ കിടന്നിരുന്നത്……
മോളെ… ചിന്നു മോളെ.. എണീക്… മുത്തശ്ശി അവളുടെ അടുത്ത് ബെഡിലേക് ഇരുന്നു അവളുടെ പുറത്തു തഴുകി കൊണ്ട് വിളിച്ചു…
മുത്തശ്ശി വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു പല്ലവി എണീറ്റിരുന്നു.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയിരുന്നു…കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയ കവിൾ തടങ്ങൾ ചുവന്നിരുന്നു..
അയ്യേ എന്റെ ഉണ്ണിയാർച്ച കുട്ടി കരയുവാരുന്നോ…..നനഞ്ഞൊട്ടിയ കൺപീലികളിലെ നീർത്തിളക്കം കണ്ടിട്ടാവണം മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു.. കണ്ണൊക്കെ തുടച്ചു മുഖം ഒക്കെ കഴുകി വന്നേ എന്റെ സുന്ദരി കുട്ടി…
ഇതിനൊക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ അതിനെ സമയം ഉണ്ടാകു…പെണ്ണ് കരയും എന്നു തോന്നിയാൽ പുരുഷൻ കരയിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും… അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ കരയാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ പഠിക്കണം… എന്തായാലും എന്റെ മോളു പോയി മുഖം കഴുകി വന്നേ..
പല്ലവിയെ എണീപ്പിച്ചു ഉന്തി തള്ളി ബാത്റൂമിൽ കൊണ്ടാക്കി…
വാഷ് ബേസിനു മുകളിൽ ഉറപ്പിച്ച കണ്ണാടിയിലേക് അവൾ മിഴികൾ ഊന്നി..
ഉടുത്തിരുന്ന സാരി മാറ്റി ഇടുപ്പിൽ ദത്തന്റെ വിരലുകൾ പതിഞ്ഞ ഭാഗം തിണർത്തു കിടന്നിരുന്നു..
എത്ര സന്തോഷിച്ചാണ് ഡോക്ടറുടെ കൂടെ താൻ ഗേറ്റ് വരെ വന്നതു…. അവളോർത്തു ദേവുവിന്റെയും ഡോക്ടറുടെയും കൂടെ ഇന്നുണ്ടായിരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ… ഡോക്ടറുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം.. അതു മനസ്സിൽ തന്നെ നില്കുന്നു… ആളുടെ സാമിപ്യം വല്ലാത്തൊരു പോസിറ്റീവ് എനർജി ആണ് തരുന്നത്… കൊട്ടിയൂരമ്പലത്തിൽ വെച്ച് തന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ഡോക്ടറുടെ മുഖം അവൾക്കോർമ വന്നു.. താൻ നോക്കിയപ്പോളേക്കും ആൾ എങ്ങോട്ടോ മാറിയിരുന്നു… എങ്കിലും ആ നോട്ടം… ദത്തൻ എന്ന നോവിനിടയിലും അനു എന്ന ഓർമ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു ചിരി വിടർത്തി…..
തണുത്ത വെള്ളം ഒരു ധാരയായി തലവഴി വീണു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു അവളുടെ ചിന്തകളുടെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം.. എത്ര നേരം അതിനടിയിൽ നിന്നെന്നു അവൾക്കറിയില്ല.. പുറത്തു നിന്നു മുത്തശ്ശിയുടെ വിളി കേട്ടാണ് അവൾ ഷവർ ഓഫ് ചെയ്തത് കുളിച്ചു തലതോർത്തി… മാറാനായി അലമാരയിൽ നിന്നും മുത്തശ്ശി എടുത്തു കൊടുത്ത ഡ്രെസും ധരിച്ചവൾ പുറത്തേക് ഇറങ്ങി വന്നു…
ഇപ്പൊ മുത്തശീടെ മോളു സുന്ദരി കുട്ടി ആയല്ലോ…
അപ്പോ നേരത്തെ സുന്ദരി ആയിരുന്നില്ലല്ലേ..? കുറുമ്പൊടെ പല്ലവി തിരക്കി..
എന്റെ ചിന്നു എന്നും സുന്ദരിയാ.. കാട്ടിലേക്കിരുന്ന പല്ലവിയെ ചുറ്റി പിടിച്ചു ആ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മയും കൊടുത്താണ് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത്..
അറക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന പോത്തിനെ.. നല്ല ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൊടുത്തു കൊഴുപ്പിച്ചു എടുക്കും… അതു പോലെ എത്ര സുന്ദരി ആയിട്ടിരുന്നാലെന്താ ആ ദത്തന്റെ മുന്നിൽ തല നീട്ടണ്ടേ മുത്തശ്ശി…പരിഹാസ രൂപേണ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിറയുന്ന വേദന മുത്തശ്ശിക് മനസ്സിലായി….
ഭഗവാൻ എന്താ വിചാരിച്ചേക്കുന്നെന്നു ആർക്കറിയാം… എന്റെ കുട്ടിക്ക് നല്ലത് മാത്രേ ഈശ്വരൻ വരുത്തൂ… എന്റെ മനസ്സ് അങ്ങനെ പറയുന്നു..
എന്തിനായിരുന്നു ദത്തൻ ഇത്രേം പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയത്.. മോൾ ആരുടെ കൂടെയ വന്നതു…
മുത്തശ്ശി അതു പുതിയ ഡോക്ടറാണ്.. അനു എന്നാ പേര്… ഞാൻ ഓട്ടോ വിളിച്ചു പൊക്കോളാം എന്നു പറഞ്ഞതാണ്.. പക്ഷെ ഡോക്ടറാണ് നിർബന്ധിച്ചു ആളുടെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടത്…
ആളെങ്ങനെ നല്ല ഡോക്ടർ ആണൊ…
ഹ്മ്മ് നല്ല ഡോക്ടർ ആണ്… അവിടെയുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും നല്ല ഡോക്ടർ എന്നു തന്നെ പറയാം… അന്ന് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ.. പല്ലവി മുത്തശ്ശിയെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു…
ഡോക്ടറെ കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ പല്ലവിയുടെ മിഴികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തിളക്കം മുത്തശ്ശി ശ്രദ്ധിച്ചു…