ദത്തൻ പല്ലുകൾ കൂട്ടിയിറുമ്മുന്ന ശബ്ദം പല്ലവി കേട്ടു..
പെട്ടെന്നാണ് ദത്തന്റെ കൈകൾ പല്ലവിയുടെ കവിളുകൾക് നേരേ നീണ്ടു വരുന്നത് അവൾ കണ്ടത്.
പല്ലവി രണ്ടു ചുവടു പിന്നോട്ട് വെച്ചു.. ദത്തൻ അവളുടെ അരികിലേക്കു കൂടുതൽ അടുത്തു..
ദത്തന്റെ കൈകൾ പല്ലവിയുടെ കൈകളിൽ പിടിത്തം ഇട്ടതും.. അവനിലേക് വലിച്ചു അടുപ്പിച്ചതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു …അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കയ്യിട്ടു ഞൊടിയിടയിൽ അവളെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു നിർത്തി.. പല്ലവിയുടെ കൈകൾക് പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും മുകളിൽ ആയിരുന്നു അവൻറെ ശക്തി… അവൻറെ കയ്യുടെ കരുത്തിൽ പല്ലവിയുടെ കൈ വേദനിച്ചു.. അലറി കരയാൻ ഒരുങ്ങിയ.. പല്ലവിയുടെ വായ് ദത്തൻ ഒരു കൈ കൊണ്ട് പൊത്തി…മുത്തശീ എന്നുള്ള വിളി അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി…അവൻറെ കൈ യാതൊരു ദാക്ഷിണ്യവും ഇല്ലാതെ അവളുടെ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ ഇടുപ്പിൽ അമർന്നു… അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്.. അവളുടെ ചുണ്ടിലേക്… അവൻറെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു….പല്ലവിക് തന്റെ ശരീരം തളരുന്ന പോലെ തോന്നി…അവൾ കണ്ണുകൾ ചേർത്തടച്ചു…മിഴികളിൽ നിന്നും അശ്രുകണങ്ങൾ ധാര ധാരയായി ഒഴുകി… കവിളുകളെ നനച്ചു….
ദത്താ വിടെടാ അവളെ… മുത്തശ്ശി ഓടി എത്തി… പിന്നിൽ നിന്നും ദത്തന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു….
ദത്തന്റെ കൈ അയഞ്ഞ ഒരു നിമിഷം.. പല്ലവി അയാളെ തന്റെ ഉള്ള ശക്തി മുഴുവൻ സംഭരിച്ചു പിന്നോട്ട് തള്ളി.. പെട്ടെന്നുള്ള പല്ലവിയുടെ പ്രതിരോധത്തിൽ ദത്തന്റെ കാലുകൾ ഒന്നിടറി പിന്നിലോട്ടു വേച്ചു പോയി…
ആ തക്കത്തിന് പല്ലവി ഓടി മുറിയിലേക്കു കയറി
പുറത്തെ ശബ്ദം കേട്ടു അപ്പോളേക്കും ലക്ഷ്മി അമ്മയും പുറത്തു വന്നിരുന്നു…
“വെറുതെ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കാതെ ഒന്ന് പോ ദത്താ…”
അതിനു ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തെന്ന അപ്പച്ചി… അവൾ ഞാൻ കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണല്ലേ.. അവൾ ആരുടെ കൂടെയ വരുന്നതെന്നും പോകുന്നതെന്നും ഞാൻ അറിയണ്ടേ… അതോ പണ്ടിവിടുന്നു ഇറങ്ങിപ്പോയ ഈ തള്ളേടെ മോളെ പോലെ അവളും പോകുന്നത് നോക്കി ഞാൻ നിക്കണോ… മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖത്തു നോക്കിയാണ് ദത്തൻ അതു ചോദിച്ചത്…
തള്ളയെന്ന് വിളിച്ചത് മുത്തശ്ശിക് നല്ല ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..
“എന്റെ മോളു ഇറങ്ങി പോയെങ്കിലേ അവൾ ആണൊരുത്തന്റെ കൂടെയ ഇറങ്ങി പോയെ… എന്റെ പല്ലവിയെ കെട്ടാൻ അതു പോലെ ആണൊരുത്തൻ വന്നാൽ ഞാൻ കൈ പിടിച്ചു കൊടുക്കും… നിന്നെ പോലെ പെണ്ണിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ കൈ പൊക്കുന്ന ആണും പെണ്ണും കെട്ടവന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത്….”
അമ്മേ…
മുഴുവിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്നേ എവിടെ നിന്നോ പൊട്ടി മുളച്ച പോലെ വിശ്വനാഥൻ എത്തി…
“അമ്മേ… അമ്മ കേറി പോ… ഞാനും കെട്ടൊണ്ടും കണ്ടൊണ്ടും തന്നെയാ നിന്നെ.. അവള്കിത്രകും അഹങ്കാരം എന്താ എന്തായാലും ദത്തൻ അവളെ കെട്ടാൻ പോകുന്നവൻ അല്ലേ.. അവൾ വന്നതു ആരുടെ കൂടെ ആണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞാ പോരെ….”
“നീ വാ ദത്താ…”
രംഗം ശാന്തം ആക്കാനെന്നോണം….
വിശ്വനാഥൻ ദത്തനെയും വിളിച്ചു പുറത്തേക് നടന്നു…
ദത്താ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്ങിലും അവളെ സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം.. നീ ഇങ്ങനെ വന്നു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ അതു കൂടുതൽ കുഴപ്പം ഉണ്ടാവുകയേ ഉള്ളൂ…. ഞാനും നിന്റെ അച്ഛനും കൂടെ തീരുമാനിച്ചതാണ് പല്ലവിയെ നിന്നെ കൊണ്ട് കെട്ടിക്കാൻ.. നീ കുടിയൊക്കെ ഒന്ന് നിർത്തി നല്ലതാകാൻ നോക്കു..
ഓഹ്… അപ്പോ ഞാൻ മോശക്കാരൻ ആണല്ലേ ചിറ്റപ്പ..കണ്ടവന്റെ കൂടെ നിരങ്ങി നടക്കുന്ന നിങ്ങടെ മോളു നല്ലതും…. ഒരുത്തിയെ മംഗലാപുരം പഠിക്കാൻ അയച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.. അവൾ ഇനി വയറ്റിലൊണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരുമോ.. എന്നു ആർക്കറിയാം… പരിഹാസത്തോടെ വിശ്വനാഥന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയാണ് ദത്തൻ പറഞ്ഞത്..
നിധിയെ കുറിച്ച് വല്ലതും പറഞ്ഞാൽ… ഇത്ര നേരം പറഞ്ഞ പോലെ ആയിരിക്കില്ല.. കയ്യും കാലും തല്ലി ഒടിക്കും ഞാൻ… വിശ്വനാഥന്റെ ഭാവം മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു….
അതിനു മാത്രമുള്ള ചങ്കുറപ്പ് ശ്രീലകത്തു വിശ്വനാഥന്… എന്റെ ചിറ്റപ്പന് ഇപ്പോളുണ്ടോ… കയ്യിലേ സ്റ്റീൽ വള മുകളിലേക്കു കേറ്റി .. മടക്കി വെച്ച ഷിർട്ടിന്റെ രണ്ടു കയ്യും മുട്ടിനു മുകളിലേക്കു തെറുത്തു കയറ്റി… ദത്തൻ വിശ്വനാഥന് നേരേ അടുത്തു…