എന്തു ചെയ്യാനാ മോനേ ലീവില്ലാത്തോണ്ടല്ലേ!….
പിന്നെ ഞാൻ അമലൂട്ടനെ വിളിക്കാനിരിക്കുവായിരുന്നു ,അടുത്ത ഞായറാഴ്ച മോൻ കാപ്പാടേക്ക് വരണം എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക്…..
“മീനൂനും കുട്ട്യോൾക്കും മോനെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്”…….. അന്നത്തെ ദിവസം ഫുൾ ഞങ്ങടെ കൂടെ , വീട്ടീന്ന് ഊണും കഴിച്ച് ചെറിയൊരു കറക്കമൊക്കെ കറങ്ങി വൈകിട്ട് പിരിയാം……..
എന്താ വരില്ലേ നീ???
വരില്ലേന്നോ…. “എപ്പ വന്നെന്ന് പറഞ്ഞാമതി”………
സന്തോഷത്തോടെ ഞാനതിന് മറുപടി നൽകി…
എന്നാൽ ശരി മോനേ, ഞാൻ വെക്കുവാണേ… നമുക്ക് ഞായറാഴ്ച കാണാട്ടോ……
Ok🥰 ……..
പ്രദീപേട്ടനുമായ് സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ജിതിനേയും മാഷിനേയും വിളിച്ചു , ശേഷം ഫോണിൽ ഡ്രോയിംഗ് വീഡിയോസ് കാണുവാൻ തുടങ്ങി….
ഞാനിന്ന് നൾകാൻ പോകുന്ന സർപ്രൈസ് എന്താണെന്നറിയുവാനുള്ള അമ്മയുടെ ആകാംക്ഷ കൊണ്ടാന്ന് തോന്നുന്നു പിന്നീടുള്ള ഓരോ മണിക്കൂറും ഓരോ മിനിട്ടുകൾ പോലെയാണ് കടന്നു പോയത്…..
വൈകുന്നേരം അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയ ശേഷം ഒരു ചുവന്ന കളർ സാരിയുമുടുത്ത് മുടി നന്നായ് ചീകിയൊതുക്കി, കണ്ണെഴുതി സുന്ദൂരക്കുറിയുമണിഞ്ഞ് സുന്ദരിയായ് എൻ്റെ അമ്മക്കുട്ടി നടന്നു വരികയാണ് ….
ആ മുഖഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാവും അമ്മ എത്രത്തോളം സന്തോഷത്തിലാണെന്ന് , പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ഞാൻ നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി ബസ്സ് കയറി കോഴിക്കോട്ടെത്തി ഓട്ടോയിൽ ബീച്ചിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു യാത്രയിലുടനീളം അനുഅമ്മയുടെ മുഖം ആകാംക്ഷാഭരിതമായിരുന്നു.
റോഡ് നിറയെ വാഹനങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതിനാൽ പാതി വഴിയിലിറങ്ങി ഞങ്ങൾക്ക് നടക്കേണ്ടി വന്നു…..
ബീച്ചിലേക്കെത്തിയതും ഒരു നിമിഷം ഞാനും അമ്മയും ഒന്ന് നിശ്ചലമായ്!
അവിടമെല്ലാം കോഴിക്കോട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു….
സംഗീതവിരുന്ന് ആസ്വദിക്കുവാൻ കുടുംബസമേതം എത്തിയിരിക്കുന്നവരും ,യുവാക്കളും, കടൽത്തീരത്തായ് പട്ടം പറത്തുന്ന കുട്ടികളും, ഒട്ടക സവാരി ആസ്വദിക്കുന്ന വിദേശികളും, തീരത്തെ പുണരുന്ന തിരയോടൊപ്പം ഓടിക്കളിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളും,ഐസ്ക്രീമും കുൽഫിയും ഉപ്പിലിട്ടവയും വിൽക്കുന്ന കച്ചവടക്കാരും അങ്ങനെ എല്ലാരെയുംകൊണ്ട് കടൽത്തീരമാകെ ഒരു ഉൽസവപ്രതീതി ഉണർത്തുന്നു……..
പതിയെ അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് തിരക്കിനിടയിലൂടെ ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നടന്നു ……
ഹോട്ടലിനോടടുക്കും തോറും അതിമനോഹരമായ ആ കാഴ്ച എൻ്റെ മിഴികളിൽ നിറയുവാൻ തുടങ്ങി……
[മേൽ മേൽ മേൽ വിണ്ണിലെ BGM]
വയലറ്റും നീലയും പച്ചയും കലർന്ന വെളിച്ചത്തിൽ മിന്നിത്തിളങ്ങുകയാണ് നമ്മുടെ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ….
ചുറ്റുവട്ടമെല്ലാം LED ലൈറ്റുകൾകൊണ്ടും, പല നിറത്തിലുള്ള കൊടിതോരണങ്ങൾകൊണ്ടും മലബാറിൻ്റെ തനത് ശൈലിയിൽ വിസ്മയമാം വിധം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു…..
സംഗീതവിരുന്ന് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ താൽക്കാലികമായ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ടേബിളുകളും…..
ഹോട്ടലിനോട് ചേർന്ന് DJ ലൈറ്റുകൾ കൊണ്ട് ഭംഗിയായ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന വേദിയും, ഇരുവശങ്ങളിലായ് അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന JBL സ്പീക്കറുകളും, വലത് വശത്തായ് നീളൻ തലപ്പാവും വെള്ളവസ്ത്രവുമണിഞ്ഞ് കൈകൾ ഉയർത്തി ഇടതടവായ് കറങ്ങുന്ന സുഫിഡാൻ സേഴ്സും ……
ഏതൊരാളിലും അനന്ദം നിറയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ഞാൻ അമ്മയെയും കൂട്ടി മുന്നിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടർന്നു….
അമലൂട്ടാ…. ഇതെങ്ങോട്ടാ ൻ്റെ മോൻ പോണേ?? അവിടെ ഇരിക്കാനൊന്നും സ്ഥലമില്ല….. നമുക്കിവിടെ നിന്നാൽപ്പോരെ! നിറഞ്ഞ സദസ്സിലേക്ക് നോക്കിയ അമ്മ ഒരു ചിണുങ്ങലോടെ എൻ്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു….
എൻ്റമ്മേ…. “ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്ന ഏതൊരാളേക്കാലും വില അമ്മയുടെ അമലൂട്ടനുണ്ട്” അതുകൊണ്ട് മടിച്ചു നിക്കാതെ വാ എൻ്റൂടെ….. ഫൈസിയുടെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലേക്കെത്തിയതും തെല്ലൊരഭിമാനത്തോടെ ഞാൻ അമ്മയേം കൂട്ടി മുന്നോട്ട് നടന്നു. എൻ്റെ മറുപടികേട്ട് അമ്പരന്ന്പോയ അനുഅമ്മ മൗനമായ് എന്നോടൊപ്പം അനുഗമിച്ചു…..
…..