ആ ആണല്ലോ… അതിനെന്താ….
“അല്ലാ….. അത്….. “
ഷെഹി വേണ്ട… ഞാൻ മിണ്ടൂല്ലട്ടോ…. എന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ കേട്ടത് പോലുമില്ല…
“ഉമ്മാ അത്…….. ഈ ഇക്കാനെക്കൊണ്ട് നമുക്കീ ഷാനുവിനെ കെട്ടിച്ചാലോ….. “
ഉമ്മയെന്നെ ഒന്ന് നോക്കി…. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു…. ഇനിയെന്തൊക്കെയാണാവോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്….
ഷാനുവിന്റെ മുഖത്തേക്കാണ് പിന്നെ ഉമ്മ നോക്കിയത്… അവള് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന ഭാവത്തിൽ നിൽപ്പാണ്…
“അവളെ നോക്കണ്ട… അതിനെ കുപ്പിയിലാകാൻ ഉമ്മയുടെ ദേ നിൽക്കുന്ന ആ മോനില്ലേ.. അവനാ നോകിയെ… ഷാനുവുണ്ടോ വീഴുന്നു…. പാവം എന്റിക്ക.. ഇവളെ കെട്ടിക്കൊണ്ട് വന്ന് നമ്മക്ക് നല്ലോണം എടങ്ങേറാകണം… “
ഷാനു ഷെഹിയെ തറപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി… ഷെഹി പോടീ എന്നും പറഞ് തുടർന്നു
” ഉമ്മ പറ… ഉമ്മാക് സമ്മദമാണോ… “
ഉമ്മ മിണ്ടാതെ എന്നെ നോക്കി… ഞാനുമ്മയുടെ അടുത്തേക് പോയി.
“ന്റുമ്മക്ക് ഇഷ്ടാണോ ഈ മരുമകളെ… ഉമ്മയെ തോളിലൂടെ പിറകിൽ നിന്ന് രണ്ട് കൈകൊണ്ടും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്….
“ഇവളെ എന്റെ മോളായിട്ടാ ഞാൻ കാണുന്നെ… നിനക്കങ്ങിനെ ഒരാഗ്രഹമുണ്ടെൽ നമുക്ക് ആലോചിക്കാം…. “
“””” മതി…. ഇത്രേം കേട്ടാ മതി…. ഇനി ഉപ്പയോടൊന്ന് ചോദിക്കട്ടെ…. എന്നും പറഞ് ഷെഹി ഫോണെടുത്തു ഡയൽ ചെയ്യാനൊരുങ്ങി…
ടാ… ഇനി നീ ചോദിക്കണ്ട …. നാളെ ഞാൻ പോയിട്ട് ചോദിച്ചോളാം… ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങി കട്ടാക്കി…
ഉമ്മ ഷാനുവിന്റെ അരികിൽ പോയി അവളുടെ കൈപിടിച്ചു… അവളുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ട്… “നീ കരയാണോ… ന്തിന്… നിന്നെ മരുമോളായിട്ടല്ല മോളായിട്ടെന്നെ കണ്ടോളാം ഞാൻ… നിനക്കിഷ്ടമാണോ ഇങ്ങോട് വരാൻ….
ഷാനു ഉമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച് കരഞ്ഞു….
ഉമ്മ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച് താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖമുയർത്തി…. എന്തിനാ മോള് കരയുന്നത് . എന്ന് ചോദിച്ചു…
ഷാനു മിണ്ടുന്നില്ല. കണ്ണുനീര് തുടക്കുന്നുണ്ട്.. തല തായ്തിയുള്ള അവളുടെ നിറുത്തം കണ്ടപ്പോ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ചുപോയി… വികാര നിര്ഭരനിമിഷത്തെ ഷെഹിയാണ് സ്റ്റോപ്പിട്ടത്…
“അല്ലാ.. കരഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാലേ എന്റെ ട്രെയിൻ പോകും… നിർത്തിയിട്ട് എല്ലാരും റെഡിയാവാൻ നോകി… ഇന്നെന്നെ കൊണ്ടാകാൻ എല്ലാരും വരണം….
ആ എന്നും പറഞ് ഉമ്മ അകത്തേക്കു പോയി…. ഷാനു പിറകെയും…
ഷെഹി…. നീ… ഇനിയിപ്പോ പോകണോ …..
“പോകാതെപിന്നെ… “
ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക്…. നിക്കാഹും കൂടി നീ തന്നെ മുന്നിട്ട് നടത്തിതന്നിട്ട് പൊക്കോ…
“അയ്യടാ. .. ഇക്കയാണെന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കൂല… ഒരാഗ്രഹം കണ്ടില്ലേ.. മോട്ടീന്ന് വിരിഞ്ഞിട്ടില്ല. അപ്പോയെക്കും നിക്കാഹ്… “
ആരാടാ മൊട്ടിന്ന് വിരിയത്തെ എന്നും പറഞ് ഞാനവന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു…
“ആ….. ഉമ്മാ…. ഓടി വരി…. എന്നെ കൊല്ലുന്നേ…. “
ഇല്ല.. ഞാനൊന്നും ചെയ്തില്ല എന്നും പറഞ് ഞാൻ റൂമിലേക്കോടി…. ഇനിയിപ്പോ നിക്കാഹ് ഉമ്മയോട് പറഞ് ഷെഹി എന്നെ നാണം കെടുത്തുന്നത് ആലോചിക്കാൻ കൂടിവയ്യ….
പിറകെ അവനും വന്നു..
ഷെഹി… ഇനി നീയായിട്ട് ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട… ഞാൻ കാ രണവൻ മാരോട് പറഞ്ഞോളാം…
“ഓഹ്… ഇപ്പൊ അങ്ങിനാണല്ലേ… എന്ന ആയിക്കോട്ടെ.. നമ്മളൊരു ഹെല്പ് ചെയ്യാമെന്നുവെച്ചപ്പോ…. ആ വേണ്ടെങ്കി വേണ്ട…. “
ആ വേണ്ട നീ പോകാൻ റെഡിയായിക്കോ….
ഷെഹിയെ യാത്രയാക്കാൻ ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടിത്തന്നെ പോയി…. ട്രെയിനിൽ കയറി അവൻ യാത്ര പറയുമ്പോ കണ്ണുനിറഞ്ഞെതെന്തിനാണെന്ന് അറിയില്ല…. തിരിച്ചുപോരുമ്പോ ആരും അതികം സംസാരിച്ചില്ല.. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ട ഫീലിംഗ് ആയിരുന്നു….. ഷെഹിയുടെ അഭാവം ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം മൗന വ്രതമാണ് സമ്മാനിച്ചത്…. വൈകുന്നേരം ഷാനുവിന്റെ ഉമ്മയും അനിയത്തിമാരും വന്ന് അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയപ്പോ വീട് ശെരിക്കും ഉറങ്ങി…. ഷാനു എന്റെ അടുത് ഒറ്റപ്പെടാതിരിക്കാൻ പോകും വരെ ഉമ്മാന്റെ പിറകിൽ നിന്ന് മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു…. എന്നെപ്പേടിച്ചിട്ടാവും….