പെട്ടെന്ന് മേമയുടെ വണ്ടി മുറ്റത്തേക്ക് കയറി വന്നു. ഞാനാ വരവൊന്നു ആസ്വദിച്ചു നോക്കി.
ഹൊ…ഈ മൊതലൊന്നു സന്മനസ്സ് കാണിച്ചിരുന്നെങ്കില് ഞാനിങ്ങനെ വല്ലവളുമാരുടെയും പിന്നാലെ പോയി ഊമ്പി നാറേണ്ടി വരുമായിരുന്നോ..!
‘എപ്പോ നോക്കിയാലും ആലോചന…ഇതിനു മാത്രം എന്താവോ ഈ തലയില്..!”
വണ്ടിയില് നിന്നിറങ്ങിയ വഴിക്ക് മേമ ഒരു നേര്ത്ത ചിരിയോടെ എന്നെ ചുഴിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി.
“കേബിള് ജപ്തി ചെയ്തു…നോ ടൈംപാസ്…!”
എന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവര് ഒരല്പം ഉച്ചത്തില് തന്നെ ആസ്വദിച്ചൊന്നു ചിരിച്ചു.
“നിന്റെ ഓരോ മറുപടി കേട്ടാ… ന്നാ ഇത് കഴിച്ചോ…!”
അവര് കയ്യിലിരുന്ന ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവര് എന്റെ നേരെ നീട്ടി.
ഞാനത് വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കി. പേരക്കയാണ്..മേമയെപ്പോലെ തന്നെ കണ്ടാല് കൊതി തോന്നുന്ന, ഒരു പോറലോ പുഴുക്കുത്തോ ഒന്നുമില്ലാത്ത അടിപൊളി സാധനം..!
“ഇവിടെ അടുത്തൊരു തോട്ടമുണ്ട്..അവിടുന്ന് മേടിച്ചതാ..!”
എന്നെ കടന്നു പോകുന്നതിനിടയില് എന്റെ മുടിയില് വിരലുകള് കൊണ്ട് കോര്ത്ത് ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ടുകൊണ്ടാണ് മേമ പറഞ്ഞത്.
ചെറിയ ചിരിയൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പാടെയങ്ങു മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
മ്ഹും..ഇത് കൊണ്ടൊന്നും ചന്തു തളരില്ല..അറിയാതെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“മീന് കിട്ടിയില്ല..ഞാന് കുറച്ച് വൈകിപ്പോയി..!”
ആ കനപ്പിച്ചുള്ള ശബ്ദത്തിന് അങ്ങനൊരു ക്ഷമാപണം ചേരുന്നില്ല.
ഓഹ്…അതൊന്നും നൊ പ്രോബ്ലം മേമേ….ഞാന് കോഴിക്കോട്ടുന്നല്ലേ വരുന്നത്..അവിടെ കിട്ടാത്ത മീനോ..!”
അവര്ക്കിപ്പോഴും കലിപ്പുണ്ടെന്ന് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടേയില്ലെന്ന മട്ടില് വളരെ നിസ്സാരമായാണ് ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
“ചേട്ടാ..ഒന്ന് വരാമോ..!”
വഴിയിറമ്പില് നിന്നും ഒരു മൊട്ടത്തല പൊങ്ങി നില്ക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
‘ചേട്ടനോ..!’
കൂട്ടില് നിന്നെടുത്ത കൊപ്ര പോലെയുള്ള മുതുക്കന് ഒരു പിഞ്ചു പൈതലിനെ നോക്കി ചേട്ടാന്ന്…എനിക്ക് ചിരി വന്നു.
കവര് മാറ്റി വച്ച് ഞാന് വേഗം താഴെ വഴിയിലേക്ക് ചെന്നു. പോസ്റ്റില് ചാരി വച്ച ഏണിയൊന്ന് പിടിച്ചു കൊടുക്കാനായിരുന്നു വിളിച്ചത്.
അയാള് ഉരുണ്ടുരുണ്ട് ഏണിയില് കയറിയപ്പോള് ഞാനതിന്റെ മൂട്ടില് താങ്ങിപ്പിടിച്ച് സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തു നിന്നു.
അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടും അയാള് താഴെയിറങ്ങാത്തതില് കലിപ്പ് പിടിച്ച് നില്ക്കുന്നതിനിടയില് പെട്ടെന്നാണ് കണ്ണിനും കരളിനും കുളിര് പകരുന്ന ഒരു കാഴ്ച്ചയില് എന്റെ കണ്ണുടക്കിയത്.
താഴത്തെ വയലില് നിന്നും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ ഒരു പെണ്കുട്ടി നടന്നു വരുന്നു..!
എന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നലാട്ടമുണ്ടായി. ഒരു പത്തു പതിനെട്ടു വയസ്സ് തോന്നിക്കും…ഓറഞ്ച് നിറത്തില് മുട്ടിനു താഴെ ഇറക്കമുള്ള ഒരു പാവാടയും പച്ച ടീഷര്ട്ടുമാണ് വേഷം.
കാരമിട്ടു പൊള്ളിച്ച നല്ല സൊയമ്പന് വെള്ളപ്പം പോലെ തഴപ്പും മുഴുപ്പുമുള്ള കിടുക്കാച്ചി ചരക്ക്..!
ടീഷര്ട്ടിലെ മുഴുപ്പ് കണ്ടാലറിയാം നല്ല പിടുത്തക്കാരിയാണെന്ന്…വലിപ്പം വച്ചു നോക്കിയാല് അവളെക്കാള് മുന്നേ അവളുടെ മുലകള് ജനിച്ചു കാണണം.
ഓരോ കാലടി വെക്കുമ്പോഴും ടീഷര്ട്ടിനുള്ളില് അതങ്ങനെ വിറച്ചു തുളുമ്പുന്നത് വ്യക്തമായി കാണാം.!
പാവാടയ്ക്കു താഴെ ദൃശ്യമാവുന്ന കൊഴുത്ത കാല്വണ്ണകള്. ഒരൂഹം വച്ചു നോക്കിയാല് അത് അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചെന്നു ചേരുമ്പോള് കണ്ണ് തള്ളിപ്പോകുന്ന വണ്ണവും കൊഴുപ്പും കാണും.
വെളുപ്പുമല്ല എണ്ണനിറവുമല്ല..രണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു കൊതി പിടിപ്പിക്കുന്ന നിറമാണവള്ക്ക്. മലര്ന്ന ചുണ്ടുകളും മഷിയെഴുതിയ കണ്ണുകളും മിനുപ്പും തുടിപ്പുമുള്ള കവിളുകളും…ഹോ…എജ്ജാതി മൊതല്..!
അവളും എന്നെ കണ്ടുവെന്നു തോന്നുന്നു. പെട്ടെന്ന് തല താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് നടപ്പിന്റെ സ്പീഡ് ഒന്ന് കുറച്ചു.
മൊട്ടച്ചേട്ടന് ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഞാന് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.