അപ്പോഴാണ് ശരിക്കും ഞാന് കേട്ടത് തെറ്റിപ്പോയെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. നോക്കുമ്പോള് ചിരി ഞാന് കാണാതിരിക്കാനായി അവള് തല വടക്കോട്ട് തിരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുകയാണ്..എന്നിട്ടും ചിരിക്കുന്നു.
“മതി മതി..നീ വേഗം ചെല്ല്…അമ്മച്ചി വന്നിട്ട് കുറെ നേരമായി..പെട കിട്ടണ്ട..എനിക്ക് അടുക്കളേല് കൊറച്ച് പണിയുണ്ട്..!”
ഒരിത്തിരി ബാലന്സുണ്ടായിരുന്നത് കൂടെ ചിരിച്ചു തീര്ത്ത മേമ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോകാനായി തിരിഞ്ഞു.
പെണ്ണ് എന്നെയൊന്നു പാളി നോക്കിയ ശേഷം വേഗം തൊഴുത്തിന് സമീപത്തു കൂടെയുള്ള വഴിയുടെ നേരെ നടന്നു.
കൊള്ളാം..നല്ല ഉരുണ്ടു കൊഴുത്ത കുണ്ടി. പാവാടയിലായത് കൊണ്ട് ആ ഷേപ്പ് ശരിക്കങ്ങു സ്കെച്ച് ചെയ്യാന് പറ്റുന്നില്ല. ഒരു സ്കിന്നി ഷോര്ട്ട് ആയിരുന്നേല് കറക്റ്റ് കറക്റ്റായിട്ട് സൈസ് വരെ പറയാന് പറ്റിയേനെ. എങ്കിലും കിട്ടിയ ഇന്ഫര്മേഷന്സ് വച്ച് നോക്കുമ്പോള്..നന്നായി ഉരുണ്ട്, പുറത്തേക്ക് നല്ലപോലെ തള്ളി നില്ക്കുന്ന ഒരു തണ്ണിമത്തന് കുണ്ടിയാണെന്നു മനസ്സിലായി.
ഇവള് ലിസിച്ചേച്ചിയുടെ മകളാണത്രേ…! ആ മലര്ന്ന ചുണ്ട് കണ്ടപ്പോഴേ തോന്നിയതാ എവിടെയോ അതുപോലൊന്ന് കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്..! പക്ഷെ അതിനപ്പുറം ഒരു സാമ്യവും തോന്നുന്നില്ല. കണ്ടപ്പോ ഒരു പതിനെട്ടൊക്കെ തോന്നിയത് കൊണ്ട് ആ വഴിയ്ക്ക് ചിന്തിച്ചുമില്ല.. എന്തായാലും ഒന്ന് മുട്ടി നോക്കണം.. കിട്ടിയാലൂട്ടി..!
അവള് കണ്ണില് നിന്നും മറയുന്നത് വരെ ഞാന് അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു..എന്നാലും ഈ PHD ചെയ്യുന്ന മുലയും കൊണ്ട് പത്താം ക്ലാസ്സില് ചെന്നിരിക്കാന് ഈ കുട്ടിയ്ക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നോ എന്തോ..!
ആത്മഗതം പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറാനായി തിരിഞ്ഞതും ഞാന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. ദേ…മേമ നില്ക്കുന്നു. ഈശ്വരാ ഈ സാധനം അകത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടതാണല്ലോ..!
നിസ്സംഗമായൊരു ഭാവത്തോടെ ഒരു കൈ എളിയില് കുത്തിവച്ച് അവര് എന്നെത്തന്നെ തറഞ്ഞു നോക്കി നില്പ്പാണ്.ആ പെണ്ണ് പോയപ്പോ മുതല് എന്നെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.
മെല്ലെ ആ മുഖം മാറി അല്പമൊന്നു സോഫ്റ്റായി.
“അവിടെ കൊട്ടേഴ്സില് കോഴി വളര്ത്താനൊക്കെ സൗകാര്യമുണ്ടോ..?”
മേമയുടെ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായുള്ള ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള് എനിക്ക് സമാധാനമായി. വേറെ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല.
ഞാന് സുസ്മേര വദനനായി ഇല്ലെന്ന അര്ത്ഥത്തില് തലയിളക്കി.
എന്നാലും അസ്ഥാനത്തുള്ള ആ ചോദ്യം എന്നെ തെല്ലൊരു സംശയാലുവാക്കിയിരുന്നു. അടുത്ത നാലോ അഞ്ചോ സെക്കന്റ് വേണ്ടി വന്നു അവരുദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവാന്.
ഛെ.. ഒരു സാധാരണ ചോദ്യമാണെന്നു കരുതി മറുപടിയും കൊടുത്ത് പോയി. പിന്നെ അവിടെ നില്ക്കാന് തോന്നിയില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുന്നില് നിന്നു ഒന്ന് രക്ഷപ്പെടാന് മനസ്സ് വെപ്രാളം കൊണ്ടു.
“ഇവക്കാരാ ഈ പേരിട്ടത്..മിഷേല്…! ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല..ല്ലേ..!”
ചമ്മല് കാരണം മേമയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതിരിക്കാന് ഞാന് അവള് പോയ വഴിയേ തന്നെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
ഞാന് കൂളാണെന്ന് മേമ വെറുതെയെങ്കിലും വിചാരിച്ചോട്ടെ..!
മേമയെ കടന്നു പോകുമ്പോള് അവരുടെ തല എന്റെ ഒപ്പം തന്നെ തിരിയുന്നത് കള്ളദൃഷ്ടിയില് കൂടെ ഞാന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“വല്ല ട്രീസയെന്നോ അന്നമ്മയെന്നോ ഒക്കെയാണേല് കറക്റ്റായേനെ..!”
റിയലിസ്റ്റിക്കായി തോന്നാന് വേണ്ടി വോളിയം കൂട്ടിയൊന്നു ചിരിച്ച ശേഷം ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന് കോണിപ്പടിയുടെ നേരെ നടന്നു.
സേഫ് ഏരിയയില് എത്തിയെന്ന് തോന്നിയപ്പോള് മെല്ലെ മേമയെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
അവരപ്പോഴും അതേ തുറിച്ച നോട്ടത്തോടെ അതേ നില്പ്പായിരുന്നു.
മുറിയിലെത്തിയതും കിടക്കയിലേക്ക് വീണ് പുതപ്പെടുത്തു മുഖം മൂടിക്കളഞ്ഞു. മേമയുടെ മനസ്സിലിപ്പൊ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്തായിരിക്കും.