എമർജൻസി വാർഡിലേക്ക് അവളെ കൊണ്ടുപോയി, ഒപ്പം ഞാനും പോയി. രണ്ട് മൂന്ന് നഴ്സ്മാർ അവളുടെ കാലിൽ പറ്റിയ മുറിവ് ഡ്രസ്സ് ചെയുക്ക ആയിരുന്നു, എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ അവളെയും നോക്കി അവിടെ നിന്നു. മുറിവ് ക്ലീൻ ചെയ്യുമ്പോ അവൾക് നന്നായി നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവൾ പെട്ടന് എന്റെ കൈ വളരെ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളെ നോക്കി ഒന്നും ഇല്ല എന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ കണ്ണ് അടച്ച് കാണിച്ചു.
“എടൊ, താൻ റിസെപ്ഷനിലേക്ക് പോയിട്ട് പേഷൻറ്റ്ന്ടെ ഡീറ്റെയിൽസ് ഒക്കെ ഒന്ന് ഫിൽ ചെയ്തേ” ഒരു നേഴ്സ് എന്നോട് വന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയി. ശെരി എന്ന് തലയാട്ടി ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ പോയി, പെട്ടന് എനിക്ക് അത് ഓർമ വന്നു… അവളുടെ പേര്. ഞാൻ അവളെ നോക്കി…
“റാഷിക” അവൾ പറഞ്ഞു. അപ്പൊ അതാണല്ലേ പെണ്ണെ നിന്ടെ പേര്, മുഖത്ത് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോട് കൂടി ഞാൻ റിസെപ്ഷനിലേക്ക് പോയി.
(ഈ കഥയുടെ തുടക്കം ഇവിടെ നിന്നുമായിരുന്നു… കഥ തിരിച്ച അവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു)
“M.R.I. സ്കാൻ എടുക്കാതെ സർജറി വേണോ വേണ്ടയോ എന്നെ ഉറപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല ഡോക്ടർ.” നേഴ്സ് പറഞ്ഞു.
“സർജറിയോ! അത്ര വല്യ ആക്സിഡന്റ് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലലോ” അവൻ ഒരു പേടിയോട് കൂടി പറഞ്ഞു.
“നീ ആണോ ഇവിടുത്തെ ഡോക്ടർ, നീ പറയുന്ന പോലെ വേണോ ഇവിടെ കാര്യങ്ങൾ നടത്താൻ” നേഴ്സ് കുറച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അതിന് അവൻ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ കേട്ട് നിന്നും.
“See Mr…” ഡോക്ടർ എന്റെ പേര് അറിയാത്തത് കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി നിന്നും.
“ഹൃതിക്” അവൻ പറഞ്ഞു.
“ഹൃതിക്, സ്കാൻ നടത്തിയാൽ മാത്രമേ ലിഖമെന്റ് ഡാമേജ് സംഭവിച്ചിറ്റ് ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നെ മനസ്സിലാവുകയുള്ളു. അങ്ങനെ ഉണ്ടെകിൽ ഒരു ചെറിയ സർജറി വേണ്ടി വരും അല്ലെങ്കിൽ knee brace ഇട്ടാലും മതിയാവും, അതായത് മുട്ടിന്റെ അവിടെ ഒരു ബെൽറ്റ് പോലെ.” ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ഈ കുട്ടിയുടെ ആരാണ്?” ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു.
“അത് പിന്നെ ഫ്ര.. ഫ്രണ്ട് ആണ്” ഞാൻ നിർത്തി നിർത്തി പറഞ്ഞു. ശെരിക്കും ആരാണ് എന്ന് പറയണം എന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ പറ്റിയില്ല.
“എങ്കിൽ പെട്ടന് തന്നെ ഈ കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ വിളിച്ച കാര്യം പറയണം, ഫാമിലി ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലേ സർജറി നടത്താൻ പറ്റുള്ളൂ”
“ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വിളികാം ഡോക്ടർ”
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, വേദന കാരണം അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരുന്നു, മുഖം ചുവന്നിരുന്നു, എന്നിട്ട് ഞാൻ അവളുടെ ഫോൺ എടുത്തിട്ട് അവളോട് പാസ്സ്വേർഡ് അടിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ അതെ പറഞ്ഞ തന്നു, അവളുടെ ഫോണും ആയി ഞാൻ ഒന്നു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി കോൺടാക്ട് എടുത്തു അവളുടെ അമ്മയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.
“ഹാലോ മോളെ, അമ്മ ഒരു മീറ്റിംഗിൽ ആണ്, അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാൻ പറയാം.” ഒരു സ്ത്രീ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ റാഷിക അല്ല, അവളുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്. ഒരു ചെറിയ ആക്സിഡന്റ്… അവൾ ഇപ്പൊ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്, ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ടെ വരാൻ പറ്റുമോ” ഞാൻ ചോദിച്ചു. അവർ എന്നോട് ഹോസ്പിറ്റൽ ഏതാണ് എന്ന് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു, എത്രയും പെട്ടന് ഇങ്ങോട്ട് വരാം എന്നും പറഞ്ഞു.
ഇത് സമയം അവളെ സ്കാനിംഗ് വേണ്ടി കൊണ്ട് പോവുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ ഒരു ബാഗ് എന്റെ കയ്യിൽ അവർ തന്നു, അതിൽ ഒരു കോളേജ് ഐ. ടി. കാർഡും പിന്നെ പേഴ്സ്, മേക്കപ്പ് സാധനങ്ങളും ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഫോൺ അതിലേക്ക് തിരിച്ച വെക്കുന്നതിന് മുന്നേ അതിൽ നിന്നും എന്റെ ഫോണിലേക് ഞാൻ ഒരു മിസ് കാൾ ഇട്ടു അവളുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു.
ഇനി അവൾ a*i*a അല്ല RaSHiKa ആണ്. അവളുടെ പേര് കിട്ടിയതോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു എനിക്ക്, അവൾക് അപകടം പറ്റിയപ്പോ ഉള്ള സങ്കടം എല്ലാം ഞാൻ മറന്ന് പോയി. സ്കാനിംഗ് റൂമിന്റെ പുറത്ത് ഞാൻ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു, അപ്പോഴാണ് കോറിഡോറിലൂടെ കുറച്ച് പേർ നടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടത്,
കോട്ടും സ്യൂട്ടും ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയും അവരുടെ റൈറ്റും ലെഫ്റ്റും ആയിട്ട് ഈരണ്ട് പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു, കണ്ടാൽ അറിയാം എന്തോ വല്യ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ട് നേരിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് ആണ് എന്ന്. ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരാൾ ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേക് കേറി പോയി… കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോ കേറി പോയ ആളും ഡോക്ടറും ഇറങ്ങി വന്നു