കിച്ചു: ഒരു മാസം ഗാപ് വന്നപ്പോ ഉള്ള സ്റ്റാർട്ടിങ് ട്രബിൾ ആയിരിക്കും ഇപ്പൊ റെഡി ആയിലെ ഇനി എന്താ പ്രെശ്നം.
ഹൃതിക്: ഞാൻ പോയി സോറി പറയാനോ വേണ്ടേ…
കിച്ചു: ഇവനെ ഞാൻ… നീ ഒന്നും മൊഴിയണ്ട, ഇന്ന് സംസാരിച്ചലോ ഇനിയും സംസാരിച്ചോളും… ഇന്ന് പ്രേതേകിച് എന്തേലും പറഞ്ഞോ ആ പ്രെശ്നം അല്ലാതെ.
ഹൃതിക്: അതിന് പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞും ഇല്ല ഞാൻ ചോദിച്ചും ഇല്ല, അവൾടെ അമ്മ വരുന്നത് വരെ പാട്ട് കേട്ട് ഇരുന്ന്.
കിച്ചു: നീ പോവുമ്പോ അവൾടെ അമ്മ എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവുമോ
ഹൃതിക്: ആ പിന്നിലാതെ…
കിച്ചു: എടാ നായെ, അമ്മ ഉള്ളപ്പോ പിന്നെ അവൾ നിന്നോട് കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞ് ഉരിയാടാനോ… ആ തലച്ചോർ വല്ലപ്പോഴും ഒന്ന് ഉപയോഗിക്കിക്, ഇനി ഇത് പോലത്തെ ഓരോ ലോട്ട് ലൊടക്ക് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ വിളിച്ച… മോനെ ഹൃതിക്കെ…
ഇതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ വെച്ചു. എന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റ് ഉണ്ട്, ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യതിയായി മനസിലാക്കണമായിരുന്നു. അവന്ടെ വായേൽ ഇരിക്കുന്നത് കേട്ടാൽ എന്താ ഇപ്പൊ ചെറിയ ഒരു ആശ്വാസം തോണുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ പതിയെ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.
⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩
ഒരു മാസത്തിനു മുമ്പ്…
അവൾ പാക്ക് ചെയ്ത് വെച്ച ബാഗും എടുത്ത് വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ഒരു കറുത്ത ടി-ഷർട്ടും അതിന്ടെ പുറത്ത് കൂടി വേറെ ഒരു വെളുത്ത ഷർട്ടും ജീൻസും ആണ് അവളുടെ വേഷം. മുറ്റത് നിർത്തി ഇട്ട കാറിൽ നിന്നും ഡ്രൈവർ ഇറങ്ങി വന്ന് ഇവളെ കൊണ്ടാകാം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഓട്ടോയിൽ തന്നെ പോവാം എന്ന് അവൾ ആദ്യമേ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപോഴേക്ക് അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ എല്ലാരും കാലിൻ മേൽ കാലും കെട്ടി വെച്ച് അവളെ കാത്തിരുപുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം ഒരു 10 മിനുറ്റിന് ഉള്ളിൽ ട്രെയിൻ വരും, അവസാനം ആയിട്ട് എല്ലാം എടുത്തില്ലേ എന്ന് എല്ലാരും നോക്കി.
ടിക്കറ്റ് എല്ലാം ആഴ്ചകൾ മുന്നേ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു, അങ്ങനെ അവർ ട്രെയിനിൽ ബാഗും പെട്ടിയും എല്ലാം എടുത്ത് വെച്ച് ഇരുന്നു, തിരക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ടിക്കറ്റ് ഒന്നും ബുക്ക് ചെയ്തില്ലെങ്കിലും സ്ലീപ്പറിൽ സീറ്റ് ഒപ്പിക്കാം ആയിരുന്നു. കൂറേ കാലത്തെ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു ഒരു ട്രിപ്പ് പോണം എന്ന് ഉള്ളത്, പ്രോജെക്ടിന് വേണ്ടി ആണ് പോവുന്നത് എങ്കിലും, അങ്ങനെങ്കിലും ഒന്ന് കറങ്ങാൻ പോവാൻ പറ്റിയല്ലോ…
യാത്ര തുടങ്ങിയതും എല്ലാവരും സംസാരത്തിൽ, പക്ഷെ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ അവൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ നോക്കി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി ഒപ്പം മുഖത്ത് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയും ഉണ്ട്. അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളും അത് ശ്രേധിച്ചു…
“ഹ്മ്മ്മ്മ്മ്മ്മ്…” മൂന്ന് പേരും കൂടി അവളെ നോക്കി മൂളി. പെട്ടന് അത് കേട്ട് അവൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി എന്തേയ് എന്ന രീതിയിൽ പുരികം പൊക്കി ചോദിച്ചു.
“അല്ല പുറത്ത് നോക്കി എന്താണ് ഇതിനും മാത്രം ചിരിക്കാൻ ഉള്ളത്… ഞങ്ങൾക്കും കൂടി കാണിച്ച് താ, ഞങ്ങളും ചിരിക്കട്ടെ” പ്രിയാ പറഞ്ഞു. ഇതും പറഞ്ഞ് പ്രിയാ അവളെ വയറിൽ കുത്തി ഇക്കിളി ആകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവളെ പിടിച്ച് നടുക്ക് ഇരിത്തുകയും ചെയ്തു.
“ഡി, ഡി, വിട് എന്നെ, എന്താടി നിങ്ങളെ ഒക്കെ പ്രശ്നം, വെറുതെ ഇരിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ലേ”
“ആരെ സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കാൻ എന്റെ മോൾ ഇവിടെ” തൊലിൽ കൂടി കൈ ഇട്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് രമ്യ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ അടുത്ത പ്രോജെക്ടിന് പറ്റി ഒക്കെ ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുവായിരുന്നു… മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തെ പറ്റി കൂടുതൽ അറിയാൻ ഉർദു പഠിച്ചാലോ എന്ന് ഉണ്ട്… ഇത്രെയും സ്ഥലം ഉണ്ടാലോ, കുറച്ച് ഒന്ന് മാറി ഇരുന്ന മനുഷ്യൻ ശ്വാസം വിടായിരുന്നു” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ കുറച്ച് ആറ്റിട്യൂട് ഇട്ട് ഇരുന്നു.
“ശെരിയാണ് ഞാനും വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോ ഇടക് പ്രോജെക്ടിന് പറ്റി ആലോചിച്ച് ജനലിൽ കൂടി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിക്കാർ ഉണ്ട്” പ്രിയാ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോ എല്ലാരും ചിരിച്ചു, പക്ഷെ അവളുടെ ചിരിയിൽ ചെറിയ ഒരു നാണവും ചമ്മളും ഉണ്ടായിരുന്നു.