“എന്താ മോളെ എന്നെ നിയമം പഠിപ്പിക്കാൻ വല്ല ഉദ്ദേശവും ഉണ്ടോ!?”
“ആടാ… ഇനി നിന്നെ ഞാൻ അതും പഠിപ്പിക്കാം” അതും പറഞ്ഞ് അവളും ഓഫീസറും ചെറിയ വാക്ക് തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. പുറകിലോട്ട് ആക്കിയതോണ്ട് കാര്യമില്ല റൂമിൽ നിന്നും തന്നെ അവളെ മാറ്റണം എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി. പിന്നീട് വേറെ ആ ഓഫീസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വേറെ ഒരാൾ ആണ് രംഗം ശാന്തം ആക്കിയത്. ഡോക്യൂമെന്റസ് ഒക്കെ വെച്ച റൂമിൽ കേറി നോക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഒരു ഓഫീസറോ അതോ ഓഫീസ് അസിസ്റ്റന്റോ മതിയാരുന്നു.
അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ സാധാരകാരക്ക് എല്ലാം കാണാനും അറിയാനും ഉള്ള നിയമം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ ഓഫീസർക്ക് അവരെ തടയാൻ പറ്റില്ല.
“ഇതാണ് റെക്കോർഡ് റൂം, കൂറേ അധികം ഫയൽ ഉണ്ട്, 1300കലിൽ നടന്ന സംഭവത്തിന് അങ്ങനെ ഫയൽ ചെയ്ത് വെയ്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല, എന്നാലും ഒന്ന് നോക്കി നോക്ക്. വേറെ എന്തേലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെകിൽ വിളിച്ച മതി…” എന്നും പറഞ്ഞ് ഓഫീസ് അസിസ്റ്റന്റ് അവരെ അവിടെ ആക്കിട്ട് പോയി.
ഒരു പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയുടെ അത്ര തന്നെ വലിപ്പം ഉണ്ട്, 4 ആളെ കൊണ്ട് കൂട്ടിയ കൂടാത്ത അത്രെയും ഷെൾഫുകളും ഉണ്ട്. ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യത ഉള്ള ഓരോ ഷെൾഫുകളിൽ ആയിട്ട് ഓരോരുത്തർ കേറി അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു. ആകെ പൊടിയും മാരാളെയും തുരുമ്പും പിടിച്ച ആ അന്തകാരം നിറഞ്ഞ മൂറിയിൽ മണിക്കൂറുകൾ തിരഞ്ഞിട്ടും ഒരെഒരു ഫയൽ മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ. പക്ഷെ ആ ഒരെണ്ണം തന്നെ കിട്ടിയത് എന്തോ വല്യ കാര്യം പോലെ ആയിരുന്നു ആ ഓഫീസ് ജീവനക്കാർക്ക് വരെ. അത്യാവിശ്യം കൂറേ പേജ് ഉള്ള ഒരു ഫയൽ ആയിരുന്നു അത്, സർക്കാർ രേഖകൾ കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് എല്ലാം അവർ ഫോട്ടോകോപ്പി എടുത്തു. അവൾ ഒഴികെ ബാകി മൂന്ന് പേരും ഓഫീസറോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവർ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോയി.
“നീ എന്തിനാടി വെറുതെ ആയാളുടെ മെക്കിട്ട് കേറാൻ പോയത് ഏഹ്… അയാൾ എന്തേലും പറഞ്ഞോ, അപ്പോഴേക്ക് അങ്ങോട്ട് ചൂട് ആയിക്കോണം” മീര പറഞ്ഞു. മുഖത്ത് പ്രേതേകിച് ഒരു എക്സ്പ്രഷനും ഇടാതെ മീരയെ തന്നെ നോക്കി അവൾ ഇരുന്നു.
“ശെരി ആണ് ഇവളുടെ ഈ സ്വഭാവം കാരണം ഒരു പ്രാവിശ്യം ഇവൾ തന്നെ കുറച്ച് പേരുടെ കൈയിൻ നിന്നും കഷ്ടിക്ക് രക്ഷപെട്ട വന്നിട്ട് ഉണ്ട് എന്ന കരുതി… എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആവിശ്യം ഉള്ളതിനും ഇല്ലാത്തതിനും എല്ലാം അങ്ങോട്ട് ആദ്യം തന്നെ ചൂട് ആയിക്കോളും… ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാലേ അവൾ പിന്നെ അതിനെ പറ്റി ആലോചിക്ക ഉള്ളു.” മീര തുടർന്നു. ഇതിനെ തുടർന്ന് എല്ലാരുടെയും മൂഡ് പോയി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. എന്ത് സംസാരിക്കണം എന്ന് അറിയാതെ എല്ലാരും ഇരിക്കുമ്പോ…
“എടി പ്രിയേ, നീ ഇന്ന് ഫയൽ നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ വേറെ വല്ല ഫയൽ നോക്കിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നോ” രമ്യ ചോദിച്ചു.
“വേണ്ട ഫയൽ പോലും ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് കിട്ടിയില്ല, അതിന്ടെ ഇടയിൽ ഞാൻ ഇനി വേറെ ഫയൽ തപ്പാൻ പോവല്ലേ” പ്രിയ മറുപടി കൊടുത്തു.
“ഈ ഫയൽ കിട്ടിയ കിട്ടി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്, അപ്പൊ ഞാൻ നമക്ക് വേണ്ട ഫയലിന്റെ കൂടെ വേറെ ഒരു ഫയൽ കൂടി നോക്കി…” ഏത് ഫയൽ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ എല്ലാരും അവളെ ആകാംഷയോട് കൂടി നോക്കി.
“അല്ല ഞാൻ ഈ പദ്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി, നിധിയിലേക്കു വല്ല മാപ്പും കിട്ടിയ നമക്ക് എടുക്കലോ… ഹി ഹി”
“എന്റെ പൊന്നെടാ ഉവ്വേ ഹി ഹി…” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ രമ്യയുടെ മെല്ലെലോട്ട് ചാടി.
“എന്തൊരു തമാശ ആടി മോളെ, ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും ചിരി പിടിച്ച് നോക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല” പ്രിയയും അവളുടെ കൂടെ കൂടി രമ്യയെ ഇക്കിളി ആകാൻ തുടങ്ങി, വൈകാതെ മീരയും ഇവരുടെ മേല്ലോട്ട് ചാടി വീണു, എല്ലാരും കിടന്ന് ചിരിച്ചു.
“അതെ, എന്തായാലും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയത് കൊണ്ട് ഇന്ന് ഇനി വേറെ ഒന്നും ചെയുന്നില്ലാലോ… എന്ന പിന്നെ ഓരോ ബിയർ വെച്ച് അങ്ങ് കാച്ചിയാലോ?” മീര ചോദിച്ചു. വേറെ ആരുടേയും മുഖത്ത് എതിർപ്പ് ഒന്നും പ്രേകടം ആകാത്തത് കൊണ്ട് ആ പ്ലാൻ പാസ്സ് ആയി. ആര് വാങ്ങിക്കാൻ പോവും എന്ന സംശയം ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി എല്ലാരും കൂടി ഒരുമിച്ച് വാങ്ങിക്കാൻ പോയി…