ബെഡിൽ കിടന്ന് എനിക്ക് പെട്ടന് ഒരു കാൾ വന്നു, ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോ റാഷിക ആയിരുന്നു. നിറകണ്ണുമായി ഞാൻ ഫോൺ നോക്കി നിന്നു, അത് കട്ട് ആവുന്നത് വരെ കാത്ത് നിന്നു. കട്ട് ആയതും ഞാൻ പിജോൺ ഓഫ് ആക്കി സിം കാർഡ് ഊറി കളഞ്ഞു.
(അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോ സംഭവിച്ചതിന്റെ ബാക്കി)
ആ ചേച്ചി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നതും ഞാൻ ആ പൈന്റിങ്ങിൽ ഉള്ളത് ആരാണ് എന്ന് ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവിടെ ഉള്ളത് ഇരട്ട കുട്ടികൾ ആണ് എന്നും അവർ തമ്മിൽ ഉള്ള പ്രേശ്നനങ്ങൾ എല്ലാം എന്നോട് ആ ചേച്ചി എന്നോട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഞാൻ വേഗം തന്നെ താഴത്തേക്ക് ഓടി പോയി.
“ആന്റി ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം, വീട്ടിൽ നിന്ന് എന്നെ വിളിച്ചു… അത്യാവശ്യം ആയിട്ട് അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് ചേലാണ് പറഞ്ഞു”
“എന്താ മോനെ എന്തെകിലും പ്രെശ്നം ഉണ്ടോ, നീ ആകെ വിയർത്ത് പോയല്ലോ” അവളുടെ അമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ വേഗം ഇറങ്ങി.
“എങ്ങോട്ടാടാ…” വണ്ടിയിൽ കേറാൻ പോയ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ വിളിച്ചു.
“എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ അങ്ങോട്ട് ഒരു പോക്ക്” എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് അവൾ തുടർന്നു. അവളുടെ കൈ ഞാൻ മെല്ലെ തട്ടി മാറ്റി.
“ഇപ്പൊ തന്നെ തിരിച്ച് വരാം ചെറിയ ഒരു പണി” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ വണ്ടി എടുത്തു.
“ഇവൻ ഇത് എന്ത് പറ്റി ആവോ…” അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു, അവിടെ നിന്ന് പിന്നെയും അവൾ സംസാരം തുടർന്നു.
“അവൻ ഇനി എപ്പോഴാണ് മോളെ വരുന്നേ” അമ്മ അവളോട് ചോദിച്ചു. അറിയില്ല എന്ന രീതിയിൽ അവൾ കൈ കൊണ്ട് കാണിച്ചു.
“പിന്നെ മോളെ, ആഷിക വന്ന് കഴിഞ്ഞ നേരെ ഒക്കെ സംസാരിക്കണം കേട്ടോ”
“അവളോട് നേരെ സംസാരിക്കാനോ, അതിനും നല്ലത്… ആഹ്, എന്നെ കൊണ്ട് അമ്മ വെറുതെ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയിപ്പിക്കരുത്. അവൾ അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന് എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു പറഞ്ഞത്, ഞാൻ വേണം എന്ന് വെച്ച് വണ്ടി കൊണ്ടുപോയി മറച്ച് ഇട്ടത് ആണ് പോലും, ഞാൻ ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല” റാഷിക പറഞ്ഞു. ദേഷ്യം കാരണം അവളുടെ മുഖം എല്ലാം ചുവന്ന് തുടങ്ങി.
“നിന്നോട് ഞാൻ സംസാരിക്കുമോ എന്ന് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല, നീ അവൾ വന്ന സംസാരിക്കും അത്ര തന്നെ” അമ്മയും അവളോട് ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞ് നടന്ന പോയി. ഇനി അങ്ങോട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല…
(ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് കോളേജിൽ)
“നീ എന്തിനാ മോളെ ഇപ്പോഴും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നേ” മീര ആഷികയോട് ചോദിച്ചു.
“ഇന്ന് എങ്ങാനും അവൻ വന്നാലോ”
“രണ്ട് മൂന്ന് ആഴ്ച ആയില്ലെടി… നിനക് പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്…” രമ്യ പറഞ്ഞ് തീരും മുന്നേ ആഷിക അവളെ തടങ്ങു.
“പ്രിയേ… നീ പറഞ്ഞത് ശെരി ആയിരുനേടി. ശേ… ഞാൻ വെറുതെ ഇതൊക്കെ സീരിയസ് ആയിട്ട് എടുത്തു ലെ” ആഷിക പറഞ്ഞു.
“ഡി ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞത് അല്ല”
“അവന് കുറച്ച് ഉദ്ദേശിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിന് വേണ്ടി എന്നെ ഉപയോഗിച്ചു, ഭാഗ്യത്തിന് വേറെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലലോ ലെ” കൈ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു.
അവളെ ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പികണം എന്ന് അറിയാതെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ അവൾക്ക് ചുറ്റും ഇരുന്നു.
“അന്ന് അവന്ടെ കൂടെ നിങ്ങൾ ഒരു വീട്ടിലേക്ക് പോയിലെ, ഒരു കുളത്തിലോ എന്തോ പോവാൻ, അവിടെ പോയ എന്തേലും അറിയാൻ പറ്റൂലെ” രമ്യ ചോദിച്ചു. എല്ലാരും ചെറിയ പ്രതീക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി.
“എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് ഉള്ള വഴിയൊന്നും ഓർമയില്ല… എനിക്ക് ഇനി അവനെ കാണുകയും വേണ്ട… ഞാൻ പോവാൻ അമ്മ വരാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു”
“അത് ഏതായാലും നന്നായി ഇപ്പൊ അമ്മ ആയിട്ട് ഉള്ള പ്രേശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ തീർന്ന് തുടങ്ങിയലോ” പ്രിയ പറഞ്ഞു
“അമ്മ അന്ന് എന്റെ മുൻപിൽ കരഞ്ഞപ്പോ എന്റെ ദേഷ്യം ഒക്കെ എവിടെ പോയി എന്ന് അറിയില്ല, അത്രയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു” ആഷിക വിതുമമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് പിന്നെ അങ്ങനെ ആണലോ, എന്തെക്കിലും നല്ലത് കിട്ടണമെങ്കിൽ ഒരെണ്ണം നഷ്ടപെടണമെല്ലോ. അവന്ടെ ഉദ്ദേശം വെറും ടൈം പാസ്സ് ആയിരുനെകിൽ എന്തിനാടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നേ എത്ര ആൾകാർ വേറെ ഉണ്ട്” തല താഴ്ത്തി അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. അവളെ ഒരു വിതം പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിച്ച് അവർ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിട്ടു. സമയം ഏകദേശം മൂന്ന് അവാർ ആയിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, വീട്ടിൽ എത്തിയതും അവളെ അവിടെ റാഷികയും അമ്മയും കാത്ത് നില്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ആഷിക അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.