“ചേച്ചി എത്ര മണിക്കാ സാധാരണ ഇറങ്ങുന്നത്?”
“അങ്ങനെ ഒരു നിശ്ചിത സമയം ഒന്നുമില്ല. ആറേകാൽ അല്ലെങ്കിൽ ആറര.”
“അമ്മയും അമ്മുവും ഒന്നും എഴുന്നേറ്റില്ലേ?”
“ഇല്ലാ…അമ്മൂനെ ഞാൻ ചെന്നു കഴിഞ്ഞേ വിളിക്കൂ. അവൾ അമ്മയുടെ കൂടെയാണ് കിടക്കുന്നത്. അവളെ വിളിക്കുമ്പോൾ അമ്മയും അപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കും.”
“ആഹാ…”
“നല്ല തണുപ്പുണ്ടല്ലേ?”
“മ്മ്…അതേ.”
പിന്നെ കുറച്ച് നേരം അവർ ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ നടന്നു.
“നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?”
“ഏയ് ഒന്നുമില്ല…എന്തേ?”
“ഒരുനിമിഷം പോലും നീ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ. എന്താ പറ്റിയത്?”
“ഒന്നും പറ്റിയില്ല ചേച്ചി.”
“ഇന്നലത്തെ കാര്യം ആലോചിച്ചാണെങ്കിൽ അത് മറന്നേക്ക്…എപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്ന നിന്നെയാ എനിക്കിഷ്ടം.”
“സംസാരിക്കാൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്നും കിട്ടാത്തതുപോലെ…മൊത്തത്തിൽ ഒരു ശൂന്യാവസ്ഥ.”
ശാലിനി അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് അവനെയും നിർത്തി. അവൾ അവളുടെ കൈ എടുത്ത് അവൻ്റെ കവിളിൽ വച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി നിന്നു.
“നിനക്ക് വിഷമം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം…പക്ഷേ ആ സംഭവം നീ മറക്കണം…ഞാൻ കാരണം നിൻ്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കാൻ പാടില്ലാ.”
“ചേച്ചി കാരണം ഒന്നുമല്ലാ എല്ലാം ഞാൻ കാരണം തന്നെയല്ലേ…”
“അങ്ങനെയൊരു തോന്നൽ വേണ്ട…എനിക്കും അത് സങ്കടം ആകും…അതുകൊണ്ട് എല്ലാം മറന്ന് പഴയത് പോലെ ആകാമെങ്കിൽ മാത്രം നീ ഇവിടുന്നങ്ങോട്ട് എൻ്റെ കൂടെ വന്നാൽ മതി…”
“മ്മ്…” ആര്യൻ തല കുനിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി.
“മുഖത്തേക്ക് നോക്ക്…പറ മറക്കില്ലേ എല്ലാം?”
“ശരി ചേച്ചി…മറക്കാം…” അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“എങ്കിൽ ഇനിയൊന്നു ചിരിച്ചെ…”
അവൻ ശാലിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ശാലിനി അവൻ്റെ കവിളിൽ ഒന്നുകൂടി തഴുകിയ ശേഷം വീണ്ടും നടന്നു. ഒപ്പം അവനും.
അവർ കുളത്തിൽ എത്തി ഏകദേശം പത്ത് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചന്ദ്രികയും വന്നു. ഇന്നലെ എപ്പോ പോയി എന്ന് ചന്ദ്രിക തിരക്കിയെങ്കിലും ശാലിനി ചന്ദ്രികയോട് ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങളെ പറ്റിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവർ മൂവരും ഒരേ സമയം തന്നെ അലക്കും കുളിയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചു കയറി. ചന്ദ്രിക ചേച്ചിയോട് ആര്യൻ ഊണിൻ്റെ കാര്യം മറക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ ശാലിനിയോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
“നിന്നോടൊരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ച് ഇരിക്കുവായിരുന്നു.”
“എന്താ ചേച്ചി?”
“ഇന്നലെ പോകാൻ നേരം എന്തുവാ കാണിച്ചതെന്ന് ഓർമയുണ്ടോ?”
“അയ്യോ ചേച്ചി ഞാൻ വേറെ ഒരു ഉദ്ദേശത്തോടെയും അല്ലാ…”
“അതെനിക്ക് അറിയാം ചെക്കാ…ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ എൻ്റെ വീടിൻ്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നോണ്ടാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്…ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നമ്മടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് പോലും അറിയാതെ അവരോരോന്ന് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കും.”
“ഞാൻ അപ്പോൾ അതൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല ചേച്ചി…സോറി…”
“നീ സോറി ഒന്നും പറയണ്ട അതിന്…നമ്മുടെ അന്നേരത്തെ മാനസികാവസ്ഥ നമ്മൾക്ക് അറിയാമല്ലോ…ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ.”
“മനസ്സിലായി ചേച്ചി…അടുത്ത തവണ ഞാൻ ആരും കാണാതെ ചെയ്യാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം…” ആര്യൻ കളിയായി ശാലിനിയോട് പറഞ്ഞു.
ശാലിനി ഒന്ന് ഞെട്ടി അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും ആര്യൻ അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവൾ അവനെ കളിയാക്കിയതാണെന്ന് മനസ്സിലായ ശാലിനിയും ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ അവനെ നോക്കി അവൻ്റെ തോളിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“മ്മ്…പഴയ ആര്യനായി വരുന്നുണ്ട് അതുകൊണ്ട് ഇതിന് ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറയുന്നില്ല.”
“പറയന്നേ…എനിക്കും കാണണം പഴയ ശാലിനിയെ.”
“അടുത്ത തവണ നീ എന്തെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ തീർച്ചയായും കണ്ടിരിക്കും പോരെ.”