എനിക്ക് നല്ല വിഷമം തോന്നി.
ഞാൻ നൂറു വട്ടമെങ്കിലും വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാകും പക്ഷേ അവള്ക്ക് എന്നോടുള്ള വെറുപ്പ് മാറിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.
അവസാനം ഞാൻ എന്റെ റൂം തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു നോക്കി. അമ്മായിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടന്നു.
ഞാൻ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ മുകളിലേക്ക് ചെന്നു.
സാന്ദ്രയുടെ റൂം അടഞ്ഞാണ് കിടന്നത്. അതിന്റെ അപ്പുറത്താണ് വിനിലയുടെ റൂം. പക്ഷേ അത് വെറുതെ ചാരി ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാൻ സാന്ദ്രയുടെ വാതിലിൽ പതിയെ തട്ടി. ശബ്ദം കേട്ട് വിനില വന്നു നോക്കുമെന്ന പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു വെങ്കിലും അങ്ങനെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
വാതിലിൽ തട്ടിയ ശേഷം ഒത്തിരി നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്തെങ്കിലും സാന്ദ്ര തുറന്നില്ല. പിന്നെയും ഞാൻ തട്ടി. പക്ഷേ കാര്യം ഉണ്ടായില്ല.
ഞാൻ വാതിലിന്റെ ഹാന്ഡിൽ ലോകിനെ വെറുതെ പിടിച്ചു താഴ്ത്തി തള്ളി നോക്കി. ഉടനെ വാതിൽ ഉള്ളിലേക്ക് തുറന്നത് കണ്ടു ഞാൻ ഒരു നിമിഷം വെറുതെ അങ്ങനെ നിന്നുപോയി.
ഞാൻ അതിനെ മുഴുവനായും തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കേറി. ശേഷം വാതിലിനെ അടച്ചിട്ട് ലൈറ്റ് ഇട്ടു.
സാന്ദ്ര അങ്ങോട്ട് നോക്കി കാലിനിടയ്ക്ക് കൈയും കൊടുത്തു ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഒരു ടീ ഷര്ട്ടും മുക്കാല് പാവാടയും ഇട്ടു കൊണ്ടാണ് അവൾ കിടന്നത്.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ രാത്രി സമയങ്ങളില് സാന്ദ്ര എന്റെ ടീ ഷര്ട്ട് എടുത്തിടാറുള്ളത് കൊണ്ട് എനിക്ക് പുതുമയായി തോന്നിയില്ല. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് അവളോട് വാത്സല്യമാണ് തോന്നിയത്.
അവള് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കാരണം, കരയുന്നത് പോലെ അവളുടെ ശരീരം ഇടയ്ക്കിടെ കുലുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“സാന്ദ്ര…!” ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിളിച്ചതും അവളുടെ ശരീരം താനെ പ്രതികരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്ന് ഇളകി. പക്ഷേ അവളുടെ വാശി കാരണം അവള് വിളി കേള്ക്കാതെ കിടന്നു.
ഞാൻ നടന്നു പോയി ബെഡ്ഡിൽ കേറി അവളുടെ അടുത്തായിരുന്നു.
“എടി മോളെ..?” അവളുടെ തോൾപ്പലകയിൽ എന്റെ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നെയും വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവള് അനങ്ങാതെ കിടന്നു.
“എന്റെ പൊന്നു മോള് എണീറ്റേ.” ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞതും അവള് പെട്ടന്ന് കണ്ണ് തുടച്ചു. പിന്നെ മലര്ന്നു കിടന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി.
അവളുടെ കണ്ണില് നല്ല സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് ഉറങ്ങണം. എന്നെ ശല്യം ചെയ്യാതെ പുറത്തിറങ്ങി പോയി തരാമോ…?!” അവൾ കൈ കൂപ്പി.
അവള് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പൊ എനിക്ക് ശെരിക്കും വേദനിച്ചു. എനിക്ക് വായ തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ ആഗ്രഹം പോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം എന്നപോലെ തലയാട്ടിയ ശേഷം ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ നിന്നിറങ്ങി വേഗം വാതിൽ നോക്കി നടന്നു.
“സാമേട്ടാ….!!” പെട്ടന്ന് സാന്ദ്ര സങ്കടത്തോടെ വിളിച്ചിട്ട് ബെഡ്ഡിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓടി വരുന്നത് കേട്ടു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞതും അവൾ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
സത്യത്തിൽ ഞാൻ അന്തിച്ചാണ് നിന്നത്. ബൈക്കില് പോകുമ്പോൾ അവളെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കറുണ്ട്, പക്ഷേ ആദ്യമായിട്ടാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ എന്നെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നത്.
“ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞതും സാമേട്ടൻ ഇറങ്ങി പോകുമോ..?” അവള് സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
പക്ഷേ എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ വെറുതെ നിന്നു.
“കഴിഞ്ഞ കുറെ നാളായി സാമേട്ടന് എന്നോട് ദേഷ്യം മാത്രേയുള്ളു. ഞാൻ എന്തു പറഞ്ഞാലും എന്നെ കടിച്ചു കീറാൻ വരുന്നു. എപ്പോഴും എന്തിനാ എന്നോട് ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നത്…?” അവള് ശെരിക്കും വിഷമിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്.
എന്നിട്ട് സ്വബോധം വന്നത് പോലെ അവള് പെട്ടന്ന് എന്നെ വിട്ടിട്ട് മാറി നിന്നെന്നെ നോക്കി.
അന്നേരമാണ് എനിക്ക് നഷ്ടബോധം തോന്നിയത്.. കാരണം, അവളെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപ്പോള് ഞാനും അവളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാതെ വെറുമൊരു പൊട്ടനെ പോലെയാണ് നിന്നത്. അവളെ നെഞ്ചോട് ചേര്ത്തു പിടിക്കാന് കിട്ടിയ സന്ദര്ഭത്തെ ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.