“ നീ ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്… ഞാൻ പറയാം……”
തന്റെ മനസ്സു തുറക്കാനൊരിടം കിട്ടിയ വ്യഗ്രതയിൽ അവൻ പറഞ്ഞു…
അഞ്ജുവല്ലാതെ മറ്റാരുണ്ട് പറയാൻ… ?
അഞ്ജുവല്ലാതെ ആരുണ്ട് കേൾക്കാൻ…?
“എനിക്കൊന്നും
കേൾക്കണ്ടെങ്കിലോ… ?”
അവൾ എടുത്തടിച്ചതു പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനരികിലേക്കു വന്നു…
“ ഞാൻ ചഞ്ചുവിന്റെയാരാ…….? “
അവൻ മുഖം കുനിച്ചിരുന്നു…
“ ഞാനിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ചഞ്ചു എന്നോടെന്തെങ്കിലും പറയുമായിരുന്നോ……? സൂചിപ്പിക്കുമായിരുന്നോ……?”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു…
സഞ്ജു നിശബ്ദമിരുന്നു…
“ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ചഞ്ചുവിരുന്നുരുകുന്നത്… അതു കണ്ടിട്ട് ഞാനിരുന്നുരുകുന്നത് ചഞ്ചുകണ്ടില്ല….”
സഞ്ജു മുഖമുയർത്തിപ്പോയി…
“ നിക്കറിയാം……. ന്റെ ഏട്ടൻ അവളുടെ മുൻപിൽ തോറ്റുപോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്… ….”
എങ്ങലോടെ അവളവന്റെയരികിലേക്കിരുന്നു…
സഞ്ജുവിന്റെ ചുമലിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി…
“ അമ്മ അറിയാതിരുന്നാൽ പോരായിരുന്നോ… ന്നോട് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ…?”
സഞ്ജു പതിയെ വലം കൈയ്യെടുത്ത് അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
“ പൊന്നാവ കരയല്ലേ… ഞാൻ പറയാം… “
അവനവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
(തുടരും…)