തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ പ്രണയത്തേക്കാൾ ഉപരി വന്യമായ ഒരു ആവേശമായിരുന്നു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, തന്റെ മുറിയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ തരുൺ ശരിക്കും അരികിലുണ്ടെന്നും അവന്റെ സ്പർശനം തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയുകയാണെന്നും ധ്വനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.
തന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ നഗ്നയാക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ തുടർന്നു:
”ധ്വനി… നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള ശരീരം ഇപ്പോൾ ആ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ എത്രമാത്രം തിളങ്ങുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ നിന്റെ ആ വടിവോത്ത മേനിയിലൂടെ പടരുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ കഴുത്തിന്റെ ആ മൃദുവായ ഭാഗത്തുനിന്നും തുടങ്ങി,
നിന്റെ തോളുകളിലൂടെ അമർന്നു ചുംബിച്ചു താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വിറയൽ എനിക്ക് ഇവിടെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.”
അവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കടന്നു: “നിന്റെ മാറിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമരുമ്പോൾ, നിന്റെ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ എന്റെ മുഖത്തോട് ചേർന്ന് വിങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. അവിടെ നിന്നും താഴേക്ക്,
നിന്റെ ആ ഒതുങ്ങിയ വയറിലൂടെയും വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലൂടെയും എന്റെ അധരങ്ങൾ ചലിക്കുമ്പോൾ നീ കണ്ണുകൾ അടച്ചു എന്നെ ആവാഹിക്കുകയാകും. നിന്റെ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ എന്റെ ചുംബനങ്ങൾ പതിയുന്നത് വെറുമൊരു സ്വപ്നമല്ല ധ്വനി… നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആ ചൂട് എന്റെ ചുണ്ടുകളുടേതാണ്.”
അവന്റെ ഓരോ വിവരണവും അത്രമേൽ തീവ്രമായിരുന്നു. തരുണിന്റെ അധരങ്ങൾ തന്റെ നിതംബങ്ങളിലും അരക്കെട്ടിന്റെ മടക്കുകളിലും പതിയുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. ആ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ട ധ്വനി, തന്റെ ശരീരം അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തുറന്നു കൊടുത്തു.
ഒരു യഥാർത്ഥ സ്പർശനത്തേക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായി അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു കയറി. താൻ അവന്റെ പ്രണയത്തിലും വശീകരണത്തിലും ആകെ തളയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തത പോലും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി മാറി.
തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കേവലം വർണ്ണനകളല്ല, മറിച്ച് ധ്വനിയുടെ ബോധത്തെ തകർക്കുന്ന ഒരു ലഹരിയായി മാറിയിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ അവൾ മറ്റെല്ലാം മറന്നു.
”ധ്വനി… ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു മറയുമില്ല,” തരുൺ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നമ്മൾ ഇരുവരും പൂർണ്ണ നഗ്നരായി പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുകയാണെന്ന് നീ സങ്കൽപ്പിക്കൂ. നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ ആഭരണങ്ങളോ വസ്ത്രങ്ങളോ ഇല്ല… എന്റെ മുന്നിൽ നീ പൂർണ്ണമായും അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, തന്റെ ശരീരത്തിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരു ഭാരമാണെന്നും അവ അഴിച്ചുമാറ്റണമെന്നും ധ്വനിക്ക് തീവ്രമായി തോന്നി. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ആവേശത്തിൽ അവൾ തന്റെ ലോകം മറന്നു.
തരുൺ കൂടുതൽ വന്യമായി തുടർന്നു: “നിന്റെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ… അവയുടെ മധ്യത്തിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ മുത്തുകളെ എന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നുണയുകയാണ്. എന്റെ നാവും ചുണ്ടുകളും നിന്റെ ആ മൃദുത്വത്തിൽ അമരുമ്പോൾ, നീ എന്നെ എത്രത്തോളം മുറുക്കിപ്പിടിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ കിതപ്പും സുഖവും എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.”
അവന്റെ അധരങ്ങൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം പടരുന്നത് ധ്വനി യഥാർത്ഥമായി അനുഭവിച്ചു. തന്റെ മാറിടങ്ങളിലെ ആ തരിപ്പും, തരുണിന്റെ വന്യമായ സ്പർശനവും അവളെ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു. അവിടെ അവളും തരുണും മാത്രമായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകളില്ലാത്ത, നിയമങ്ങളില്ലാത്ത, കേവലം വികാരങ്ങൾ മാത്രം ഭരിക്കുന്ന ഒരു ലോകം.
തരുണിന്റെ വാക്കുകളിൽ അലിഞ്ഞ്, തന്റെ ശരീരം അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ധ്വനി ആ രാത്രിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് വീണുപോയി. ആ നിമിഷം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു—താൻ ഇനി ഒരിക്കലും പഴയ ധ്വനിയായിരിക്കില്ല എന്ന്.