അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നീങ്ങി നിന്നു. “ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ഉടൽ ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ ആഴമേറിയ വളവും, അതിന് താഴെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഭാഗങ്ങളും ചേർന്ന് തീർക്കുന്ന ഈ വടിവ്… ഏതൊരു പുരുഷനെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാൻ ഇത് മാത്രം മതി.”
അവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചുംബനങ്ങളേക്കാൾ ആഴത്തിൽ പതിച്ചു. തന്റെ ശരീരം ഇത്രമേൽ പൂർണ്ണമാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ആവേശം ഉണർന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിച്ചു. ആ ചലനത്തിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ വളവുകൾ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.
“തരുൺ… നീ മതിയാക്ക്…” അവൾ നാണത്തോടെ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല ധ്വനി, നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം വർണ്ണിച്ചു തീർക്കാൻ എനിക്ക് ഈ ഒരു ജന്മം തികയില്ല,” അവൻ അവളുടെ ആ ഇടുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ അമർത്തി. ആ വലിയ കൈവെള്ളയിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഒതുങ്ങി.
ആ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിന്റെ മാന്ത്രികതയിൽ ലയിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം ആ ‘Hourglass’ ഉടലിന്റെ ഓരോ അണുവിനെയും തൊട്ടറിയാനുള്ളതായിരുന്നു.
തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ വളവിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് ചലിച്ചു. ആ ‘Hourglass’ ശരീരത്തിന്റെ പൂർണ്ണത ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ ആ പാവാടയുടെ ചരടിൽ ചെന്നുതൊട്ടു. ധ്വനി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അവൻ ആ ചരട് കണ്ടെത്തി മൃദുവായി ഒന്നുവലിച്ചതും, ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നടർന്ന് ഒരു വെളുത്ത മേഘം പോലെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി അവളുടെ കാലടികളിലേക്ക് വീണു.
ഇപ്പോൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസിന്റെ മറയൊഴിച്ചാൽ അവൾ തന്റെ പ്രാണേശ്വരന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വെണ്ണത്തോൽ പോലുള്ള തുടകളും വടിവൊത്ത കാലുകളും ആ നിഴൽവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വന്യമായ അഴക് അവൻ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടലാകെ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.
“തരുൺ…” അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു നേർത്ത തേങ്ങലായി പുറത്തുവന്നു.
അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കാൻ അവൻ ഒരു ചുവട് കൂടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു.
താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന ആ പാവാടയ്ക്ക് മുകളിൽ, പരസ്പരം പുണർന്നു കൊണ്ട് അവർ ആ പ്രണയത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.
തരുൺ തന്റെ ടീഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ ചൂട് ധ്വനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ അവൻ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ഉടലും അവളുടെ ആ നൈർമ്മല്യവും തമ്മിൽ ഒന്നായി ചേർന്നു.
ആ ആലിംഗനത്തിനിടയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ അതിവേഗം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ അഴിഞ്ഞുവീണു. ഓരോ കുടുക്ക് അഴിയുമ്പോഴും ധ്വനിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇരട്ടിച്ചു.
അവസാനത്തെ കുടുക്കും അഴിഞ്ഞതോടെ, ആ ബ്ലൗസ് അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ ആഞ്ഞു അമർന്നു.
”തരുൺ…” അവൾ വിറയലോടെ അവന്റെ പേര് മന്ത്രിച്ചു.
അവൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കെ പുണർന്നു കൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ആ നിമിഷം, രണ്ടു ശരീരങ്ങൾ എന്നതിലുപരി അവർ ഒരേ ശ്വാസതാളമായി മാറി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, തങ്ങൾ കാത്തിരുന്ന ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് അവർ പതുക്കെ പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ അവർക്ക് മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു, ലോകം പുറത്ത് നിശ്ചലമായി നിന്നു.
തരുണിന്റെ വിരലുകൾ ആ അവസാനത്തെ കൊളുത്തിലും സ്പർശിച്ചതും, ബ്രാ അവളുടെ മേനിയിൽ നിന്നടർന്ന് തറയിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു. ആ നിമിഷം, സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ സൗന്ദര്യം തരുണിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സ്വർണ്ണനിറമുള്ള അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങിനിന്നു.