താര കൂടെയുള്ളപ്പോൾ തരുണിനെ ഒരു അപരിചിതനെപ്പോലെ കാണാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുമെങ്കിലും, അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ തനിക്കായുള്ള പ്രണയവും കാമനയും തിളങ്ങുന്നത് അവൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മനസ്സും ശരീരവും തരുണിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, താരയോടുള്ള നീതികേട് അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു. പ്രണയത്തിനും സൗഹൃദത്തിനുമിടയിൽ ധ്വനി ഒരു വലിയ പത്മവ്യൂഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി. ഈ പ്രണയം അവൾക്ക് ഒരു ശാപമാണോ അതോ അനുഗ്രഹമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത അവസ്ഥ.
ധ്വനിയുടെ ആ തീരുമാനം തികച്ചും പക്വതയുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് തരുണിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയം അവളെ വലിക്കുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചില ഉറച്ച നിലപാടുകൾ എടുത്തു:
കാലത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കൽ: തരുണിന് ഇത് വെറുമൊരു പ്രായത്തിന്റെ ആവേശമാണോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വയസ്സ് ഇളയതല്ലേ, കുറച്ചുനാൾ കഴിയുമ്പോൾ ഈ കൗതുകം മാറിക്കൊള്ളും എന്ന് അവൾ കരുതി. അവന്റെ മനസ്സ് മാറാൻ സമയം നൽകുക എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ആദ്യ തന്ത്രം.
ശരീരത്തോടുള്ള താല്പര്യം: ഇനി അവന്റെ ലക്ഷ്യം തന്റെ ശരീരം മാത്രമാണെങ്കിൽ, താൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അവൻ മടുത്ത് പിന്മാറിക്കോളും എന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ സംസാരം അതിരുകടക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്ത്രപൂർവ്വം ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ തുടങ്ങി.
യാഥാർത്ഥ സ്നേഹമാണെങ്കിൽ: ഒരുപക്ഷേ അവന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് സത്യമായ പ്രണയമാണെങ്കിൽ, അവനെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുന്നത് ക്രൂരതയാകും. താരയോടുള്ള ബന്ധവും പ്രായവ്യത്യാസവും എല്ലാം നിലനിൽക്കെത്തന്നെ അവന് അവളോട് ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം വേണമായിരുന്നു.
”ഇപ്പോൾ ഒരു തീരുമാനവും എടുക്കേണ്ട” എന്ന ധ്വനിയുടെ തീരുമാനം അവൾക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം നൽകി. അവൾ തരുണിനോട് പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒരു അകലം എപ്പോഴും പാലിച്ചു. അവൻ പ്രണയം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി വരുമ്പോൾ അവൾ സൗഹൃദത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു.
താരയുടെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവൾ തികച്ചും സാധാരണക്കാരിയായി അഭിനയിച്ചു. തരുണിന്റെ മെസ്സേജുകൾക്ക് അവൾ മറുപടി നൽകുന്നത് കുറച്ചു. അവൻ പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു.
പക്ഷേ, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവനെ കാണുമ്പോഴും അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നത് അവൾക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. എങ്കിലും, ഒരു തകർച്ച ഒഴിവാക്കാൻ അവൾ തന്റെ വികാരങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തി.
തരുൺ ഈ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്നെ അവഗണിക്കുകയാണോ അതോ പരീക്ഷിക്കുകയാണോ എന്ന് അവനും സംശയമായി. ഈ മൗനം തരുണിനെ കൂടുതൽ വാശിയുള്ളവനാക്കുമോ? അതോ അവൾ കരുതിയതുപോലെ അവൻ പിന്മാറുമോ?
ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും വഴിമാറി. തിരക്കിട്ട ജോലിക്കിടയിലും താരയുമായുള്ള ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദത്തിനിടയിലും ധ്വനി ആ പഴയ രാത്രിയെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ, തരുണുമായി അത്തരമൊരു സ്വകാര്യ നിമിഷം പങ്കിടാൻ പിന്നീട് ഒരു സാഹചര്യവും ഉണ്ടായില്ല.
ധ്വനിയും താരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പഴയതിനേക്കാൾ ദൃഢമായി. ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയാൽ അവർ ഒരുമിച്ച് സിനിമ കാണുകയും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയും പഴയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. താരയ്ക്ക് ധ്വനി ഒരു സുഹൃത്തിനപ്പുറം സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെയായി മാറി.
തരുൺ ഇടയ്ക്കിടെ വിളിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ധ്വനി എപ്പോഴും താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമേ സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ പാലിച്ച ആ അകലം തരുണിനെ ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വന്യമായ വർണ്ണനകൾക്കും പ്രണയ വാക്കുകൾക്കും പകരം ഇപ്പോൾ വെറും കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ മാത്രമായി. എങ്കിലും, ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൻ നൽകുന്ന ചില നോട്ടങ്ങളും ഒളിയമ്പു പോലുള്ള വാക്കുകളും ധ്വനിയെ ഇടയ്ക്കൊന്നു ഉലയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ധ്വനി ആശ്വസിച്ചു: