”തരുൺ… തരുൺ…”
അതൊരു വിളി മാത്രമായിരുന്നില്ല, തന്റെ സർവ്വസ്വവും അവനായി സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള കേഴലായിരുന്നു. ആ നിമിഷം അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനം വന്യമായ താളത്തിലെത്തി. പെട്ടെന്ന്, ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും ഒരു വിദ്യുത് തരംഗം പാഞ്ഞുപോയതുപോലെ അവൾ വിറകൊണ്ടു. ഉള്ളിൽ അഗ്നിപർവ്വതം കണക്കെ അമർത്തിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങൾ ഒരു പൂമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി.
തന്റെ കൈവെള്ളയിലേക്ക് ചൂടുള്ള, വഴുവഴുപ്പുള്ള ആ ദ്രാവകം പടരുന്നത് ധ്വനി അറിഞ്ഞു. അതൊരു വലിയ മോചനമായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു നിന്നു, പിന്നീട് പതുക്കെ തളർന്നു ആ മെത്തയിലേക്ക് വീണു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ആത്മാവിൽ ഏൽപ്പിച്ച ആ സുഖത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.
നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ താളം വീണ്ടെടുക്കുമ്പോഴും, തരുണിന്റെ ആ വന്യമായ ശബ്ദം അവളുടെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദീർഘമായ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന തന്റെ സ്വർണ്ണമേനി ആ മെത്തയിൽ തളർന്നിട്ടു അവൾ കിടന്നു.
ആ രാത്രിയിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതല്ല, മറിച്ച് തരുണിലൂടെ താൻ കണ്ടെത്തിയ ആ പുതിയ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. തന്റെ ആത്മാവും ശരീരവും ഇനി അവന്റേത് മാത്രമാണെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അവൾ ആ സുഖനിദ്രയിലേക്ക് പതുക്കെ വഴുതിവീണു
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ധ്വനി ഉണർന്നത് വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെയായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ തന്റെ കഴുത്തിലും മാറിടങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഏൽപ്പിച്ച സ്പർശനം ബാക്കിയുള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
”ഞാൻ എന്താണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്?” അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. ഒരു ആങ്ങളയെപ്പോലെ കണ്ടവനോട് ഫോണിലൂടെ ഇത്രയും വന്യമായി പെരുമാറിയതിലോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി.
താഴെ ഹാളിൽ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന താരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ധ്വനി ആകെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു. അവിടെ സോഫയിൽ തരുൺ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടതും ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. താഴേക്ക് നോക്കി അവനെ മറികടന്നു പോകാൻ ശ്രമിച്ച ധ്വനിക്കു നേരെ തരുൺ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ നോക്കി.
”ധ്വനി ചേച്ചി… ഇന്ന് എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്? രാത്രി ഉറക്കം കുറവായിരുന്നോ?” തരുണിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിലെ പരിഹാസവും അതിലുപരി ആ രാത്രിയിലെ രഹസ്യവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധ്വനി വല്ലാതെ വിയർത്തു.
അവൾ പതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല. എനിക്ക് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്.”
താര അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ തക്കം നോക്കി തരുൺ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. അവനെ അകറ്റി നിർത്താൻ അവൾ തന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
”തരുൺ… ഇന്നലെ…
ഇന്നലെ നമ്മൾക്കിടയിൽ നടന്നത് ഒരു തെറ്റാണ്. നീ എന്റെ അനിയനെപ്പോലെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇനി മേലിൽ അങ്ങനെയുള്ള സംസാരം പാടില്ല. നമ്മൾക്കിടയിൽ ഒരു പരിധിയുണ്ട്,” അവൾ അവനെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ തരുൺ പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു: “പരിധികൾ നമ്മൾ ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ ലംഘിച്ചു കഴിഞ്ഞു ധ്വനി. നിന്റെ ആ മൂളലുകളും വിളികളും ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിലുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെ അകറ്റാൻ കഴിയില്ല.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി വിറച്ചുപോയി. അവനെ തള്ളിമാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടുമ്പോഴും, തന്റെ ശരീരം അവനെ വീണ്ടും കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മനസ്സ് കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറുമ്പോഴും ഉടൽ ഇപ്പോഴും ആ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ലഹരിയിലായിരുന്നു.