എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ ബലമായി കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ലൈംഗിക വൈകൃതത്തിന് ഞാൻ വഴങ്ങണമെന്നും, തന്റെ ഇച്ഛകൾക്ക് തടസ്സം നിൽക്കരുതെന്നും അയാൾ ആജ്ഞാപിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ തളർന്ന ശരീരത്തെ അയാൾ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
18 വയസ്സിലെ എന്റെ ഈ ഉടൽഭംഗി ഇത്രയേറെ വന്യമായ ചിന്തകൾ ഒരാളിൽ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഒരു ദൈവത്തെയെന്നോണം കണ്ടിരുന്ന ഒരാളിൽ നിന്ന് ലൈംഗിക ബന്ധത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ആ നിർബന്ധവും ബലപ്രയോഗവും ഉണ്ടായപ്പോൾ,
എന്റെ ആത്മാവ് മരവിച്ചുപോയി. ആ നിമിഷം അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ വരവ് നടന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ കൗമാരം അവിടെ നിശബ്ദമായി കൊലചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്നു.”
ആ ഓർമ്മകളിൽ ധ്വനി ഒന്ന് വിറച്ചു. ഇന്നും ആ സ്പർശനം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു നീറ്റലായി ബാക്കിയുണ്ട്. ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം കുഞ്ഞമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുപാട് കരഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു. അന്ന് മുതലാണ് പുറംലോകത്തെ അവൾ ഭയന്നു തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ജോലിസ്ഥലത്ത് വെച്ച് താരയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ ആ ഭയം അവളുടെ നിഴലായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൈകുന്നേരത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ധ്വനി ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്. കൈയ്യിൽ കരുതിയ ഓഫീസ് ബാഗുമായി തളർച്ചയോടെ കടന്നുവന്ന താര, ധ്വനിയുടെ മുഖത്തെ ആ വാട്ടം കണ്ടതും നിശ്ചലയായി.
മറ്റാരേക്കാളും ധ്വനിയുടെ മനസ്സിനെ വായിക്കാൻ താരയ്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.
”നീ ഇന്നും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരിക്കുകയാണോ ധ്വനീ?” താര ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.
താരയുടെ ആ സാമീപ്യം ധ്വനിക്ക് നൽകിയത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ദൈവം അയച്ച മറ്റൊരു കാവലാളാണ് താരയെന്ന് അവൾക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ജോലിസ്ഥലത്തെ ആ മടുപ്പിക്കുന്ന തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് പരിചയപ്പെട്ട ഈ സുഹൃത്താണ്, അമ്മാവൻ ഏൽപ്പിച്ച ആ കറുത്ത മുറിവുകളെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി ധ്വനിയിൽ നിന്ന് കേട്ടത്.
”താരേ…
ഇന്നും ആ വസ്ത്രം കീറുന്ന ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. കുഞ്ഞമ്മ പോയതോടെ ആ ഭയം എന്നെ വീണ്ടും വിഴുങ്ങുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ…” ധ്വനിയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.
താര അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “ആ ഓർമ്മകളെ നീ നിന്റെ കരുത്താക്കണം ധ്വനീ. നിന്റെ ഈ അഴകും നിന്റെ ഈ ഉടലും നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസമാകണമെന്ന് കുഞ്ഞമ്മ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണ്! ഒരു വേട്ടക്കാരനും നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല.”
താരയുടെ വിരലുകൾ ധ്വനിയുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ തലോടി. കുഞ്ഞമ്മയുടെ അഭാവത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ഈ മനോഹരമായ വളർച്ചയെയും, അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ താരയാണ്. പണ്ട് കുഞ്ഞമ്മ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ധ്വനിയുടെ ഉടൽഭംഗിയെ പുകഴ്ത്തിയിരുന്നതുപോലെ, ഇന്ന് താരയും അവളെ ഒരു സുന്ദരമായ കവിതയായി കാണുന്നു.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രാർത്ഥനയോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു—തന്റെ സൗന്ദര്യം ഒരു ശാപമല്ല, മറിച്ച് അത് തന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. താരയെന്ന സുഹൃത്തിന്റെ കരുതലിൽ, കുഞ്ഞമ്മ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ സ്നേഹം ധ്വനിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നും പൂത്തുനിൽക്കുന്നു.
ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശമാണ്. താരയുടെ കൈപിടിച്ച് ആ പച്ചപ്പിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങുകയായി. രണ്ടു ദിവസത്തെ ആ ഗ്രാമവാസം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും.
താരയുടെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ ധ്വനി ആ പഴയ 18 വയസ്സുകാരിയായി മാറും. താരയുടെ അമ്മയ്ക്ക് ധ്വനി മറ്റൊരു മകൾ തന്നെയായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം മുറിഞ്ഞുപോയ ആ മാതൃവാത്സല്യം അവൾ വീണ്ടും ആ വീട്ടിൽ കണ്ടെത്തി.