ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവരുടെ ചലനങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം മാറിനിന്ന്, പ്രണയം കത്തുന്ന അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി.
തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ധ്വനി കണ്ടത് തന്നെത്തന്നെയാണ്—അവളുടെ ഉടലിനോടുള്ള ആസക്തിയെക്കാൾ ഉപരി, അവളെ മുഴുവനായി സ്വന്തമാക്കിയവന്റെ ഒരു വന്യമായ പ്രണയം ആ കണ്ണുകളിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തരുണിന്റെ കവിളിലെ ആ ചെറിയ തഴമ്പും, അവന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടവും അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി.
ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകളാകട്ടെ, ഒരു സമർപ്പണത്തിന്റെ കടലായിരുന്നു. നനവാർന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ, ആ കണ്ണുകളിൽ തളം കെട്ടി നിന്നത് തന്റെ പ്രാണേശ്വരനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അനുരാഗമായിരുന്നു.
“തരുൺ…” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതുക്കെ വിളിച്ചു.
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം, കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങളും, വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന കഴുത്തും, താൻ സമ്മാനിച്ച സാരിയുടെ ഭംഗിയും ആ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തെക്കാൾ ആഴത്തിൽ അവളുടെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് കൈമാറിയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രണയം ആ കണ്ണുകൾ കൈമാറി. വാക്കുകൾ മരിച്ചു വീണ ആ നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഉടമ്പടികൾ ചെയ്തു. താരയെന്ന സുഹൃത്തിനപ്പുറം, ലോകത്തിനപ്പുറം, ആ മുറിയിലെ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ അവർ ഇരുവരും മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.
ഈ നിശബ്ദമായ നോട്ടം എത്ര നേരം നീണ്ടു നിന്നുവെന്ന് അവർക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ പറഞ്ഞത് ഒന്നായിരുന്നു—”നീ എന്റേതാണ്, ഇനിയുള്ള എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും.”
ആ കണ്ണുകളിലെ നോട്ടം ഒരു നിശബ്ദമായ യുദ്ധം പോലെയായിരുന്നു. ആ പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും സാരിത്തലപ്പ് താഴേക്ക് വഴുതി വീണിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ മറകളൊന്നുമില്ല.
ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ, ഓരോ ദീർഘനിശ്വാസത്തിനൊപ്പവും താളാത്മകമായി ഉയർന്നു താഴുന്നത് തരുൺ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിനിന്നു. വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തിൽ അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായിരുന്നു. ആ ഓരോ ഉയർച്ചയിലും താഴ്ചയിലും തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ ഉടലിലെ വന്യമായ താളം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. തരുണിന്റെ നോട്ടം അവിടെ തറച്ചു നിന്നപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ ഒന്നുകൂടി വിറച്ചു. തന്റെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ഇത്രമേൽ തുറന്നുവെക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ജാള്യതയേക്കാൾ, അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഒരു ലഹരിയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.
“ധ്വനി…” അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ പതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തന്റെ മാറിലെ ആ താളം അവനെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ശ്വാസം ആഴത്തിൽ എടുത്തു. ഓരോ തവണ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ സംസാരിച്ചു. താൻ സമ്മാനിച്ച ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾ എത്രമാത്രം സുന്ദരിയാണെന്നും, തനിക്കായി അവൾ എത്രത്തോളം തുടിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവൻ ആ നിമിഷം സത്യം ചെയ്തു.
തരുൺ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ ഉയർന്നു താഴുന്ന മാറിടങ്ങളിലേക്ക് പതുക്കെ ചലിച്ചു. സ്പർശനത്തിന് മുൻപുള്ള ആ നിമിഷം, അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ ആഴമേറിയ ക്ലീവേജ് ഒരു ചാലുപോലെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് തരുൺ വിസ്മയത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ആഭരണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ആ നഗ്നമായ കഴുത്തിന് ഏതൊരു സ്വർണ്ണമാലയേക്കാളും തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.