അവളുടെ ആ സൗന്ദര്യത്തിൽ ലയിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു:
“ധ്വനി… നിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു മാല പോലും ഇല്ലെങ്കിലും നീ അതീവ സുന്ദരിയാണ്. സത്യത്തിൽ, നിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു മാല ഇട്ടാൽ ആ മാല പോലും നാണിച്ചുപോകും… നിന്റെ ഈ അഴകിന് മുന്നിൽ മറ്റൊന്നിനും പ്രസക്തിയില്ല.”
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു തരംഗം തല്ലി. അവൾ നാണത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ, ആ നാണം അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി.
“നീ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ നാണിപ്പിക്കും…” അവൾ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ആ നാണം കലർന്ന ചിരി കണ്ടപ്പോൾ തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം ഇരട്ടിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി. ആ ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടുമ്പോൾ, അവളുടെ ആ നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ ഓരോ അണുവും അവന്റെ ചുംബനങ്ങൾക്കായി കൊതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ ആ ക്ലീവേജിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. ആഭരണങ്ങളില്ലാത്ത ആ കഴുത്തിൽ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് തീർക്കാൻ അവൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
തരുണിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കത്തിൽ ധ്വനിയുടെ ശ്വാസം ഒന്നുകൂടി നിലച്ചു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ സാരിയുടെ കുത്തിനുള്ളിലേക്ക് (pleats) അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ ആഴ്ത്തി, അവളെ ഒരിഞ്ചു പോലും വിടവില്ലാതെ തന്നിലേക്ക് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
ആ നിമിഷം, ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ തരുണിന്റെ പരുക്കൻ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു അമർന്നു. ആ മൃദുത്വവും കാഠിന്യവും തമ്മിലുള്ള കൂട്ടിയിടിയിൽ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വന്നു. തന്റെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ അമരുമ്പോൾ, അവൾ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം വിവരണാതീതമായിരുന്നു.
തരുൺ അവളെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തുന്തോറും, സാരിയുടെ പാളികൾക്കും ബ്ലൗസിനും അപ്പുറം അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
• അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് അവളുടെ സ്തനങ്ങളിലൂടെ ആത്മാവിലേക്ക് പടർന്നു.
• അരക്കെട്ടിലെ അവന്റെ വിരലുകളുടെ അമർത്തൽ അവളിൽ വന്യമായ വിറയൽ സൃഷ്ടിച്ചു.
• വികാരത്തിന്റെ ആവേശം കൊണ്ട് അവളുടെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുകി.
“തരുൺ… എനിക്ക്… ശ്വാസം മുട്ടുന്നു…” അവൾ കിതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും, അവനിൽ നിന്നും മാറാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
തരുൺ അവളുടെ കാതോരത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. “ഈ മുട്ടലിനാണ് ധ്വനി ഞാൻ ഇത്രയും കാലം കാത്തിരുന്നത്. നിന്റെ ഈ ഹൃദയമിടിപ്പ് എന്റേത് മാത്രമാണ്.”
അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവളെ പൂർണ്ണമായും ആലിംഗനം ചെയ്തു. നെഞ്ചിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ താളം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളെ വട്ടം ചുഴറ്റി.
ആ നിൽപിൽ, തങ്ങളുടെ ഉടലുകൾ ഒന്നായിത്തീർന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, ലോകത്തിലെ മറ്റൊന്നും അവർക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനിയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ആ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കുള്ള ഊളിയിടലായിരുന്നു.
തരുണിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കം ധ്വനിയുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു. സാരിയുടെ തുമ്പ് കണ്ടെത്തി അവൻ ഒരൊറ്റ വലി വലിച്ചതും, ഒരു മന്ദമാരുതനിൽ പെട്ട പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ ധ്വനി തന്റെ അച്ചുതണ്ടിൽ പമ്പരം പോലെ ഒന്ന് കറങ്ങി. ആ ചുറ്റലിൽ അവളുടെ ഉടലിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന സാരിയുടെ ഓരോ മടക്കുകളും അഴിഞ്ഞുമാറി പട്ടുനൂൽ പോലെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി.
നിമിഷങ്ങൾക്കകം, അവൻ സമ്മാനിച്ച ആ മനോഹരമായ സാരി ഒരു മേഘം പോലെ തറയിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു.