താരയുടെ കൂടെയുള്ള ആ യാത്ര ധ്വനിക്ക് ഒരുതരത്തിൽ ആശ്വാസമായിരുന്നു. തരുണിന്റെ സാമീപ്യം ഏൽപ്പിച്ച ആ വന്യമായ സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലാണെങ്കിലും മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളിലായിരുന്നു.
ജോലിസ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തിയതോടെ തിരക്കുകൾ കൂടി. താര എപ്പോഴും കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് തരുണിന് വിളിക്കാനോ പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാനോ ഉള്ള സാഹചര്യം ഇല്ലാതായി. ഫോണിൽ അവന്റെ മെസ്സേജുകൾ വരുമ്പോഴൊക്കെ താര അടുത്തില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ ധ്വനി അത് തുറന്നു നോക്കാറുള്ളൂ.
തരുണിന്റെ ഓരോ മെസ്സേജും അവളുടെ കുറ്റബോധത്തെ വീണ്ടും തട്ടിയുണർത്തുന്നവയായിരുന്നു:
”എന്താ ധ്വനി മറുപടിയില്ലാത്തത്? താര ചേച്ചി കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാണോ? അതോ ഇന്നലത്തെ ആ രാത്രി നീ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ?”
ആ വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടും. അവനെ അവഗണിക്കാൻ അവൾ ആവതും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിലും സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിലും അവൾ തന്നെത്തന്നെ തളച്ചിട്ടു. എന്നാൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ തനിയെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പെണ്ണ് തരുണിന്റെ വാക്കുകൾക്കായി കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
താരയുടെ സാന്നിധ്യം അവൾക്കൊരു കവചമായിരുന്നു. തരുണിലേക്ക് വീണ്ടും വീണുപോകാതിരിക്കാൻ അവൾ ആ കവചത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചു. പക്ഷേ, എത്രയൊക്കെ അകറ്റി നിർത്തിയാലും അവന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദവും വന്യമായ വർണ്ണനകളും അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വീണ്ടും അതിക്രമിച്ചു കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക് താര ചോദിക്കും, “ധ്വനീ, നീയെന്താ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്? നീയാകെ മാറിയല്ലോ.”
ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പതറാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറും. ഒരു വശത്ത് താരയോടുള്ള സ്നേഹവും മറുവശത്ത് അവളറിയാതെ അവളുടെ അനിയനുമായി പങ്കിട്ട ആ നിഗൂഢ നിമിഷങ്ങളും ധ്വനിയുടെ മനസ്സിനെ ഒരു വലിയ സംഘർഷത്തിലാക്കി.
ഈ ശാന്തത എത്രകാലം തുടരുമെന്ന് അവൾക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. തരുൺ മറ്റൊരു അവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു
മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ എവിടെയോ ധ്വനി ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു—ഇതൊരു വെറും ശാരീരികമായ ആകർഷണം മാത്രമല്ല, അവൾ തരുണിനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ പ്രണയം അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചത് വലിയൊരു ആത്മസംഘർഷമായിരുന്നു.
അവളുടെ മുന്നിൽ രണ്ട് വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു:
പ്രായവ്യത്യാസം: തന്നേക്കാൾ 7 വയസ്സിന് ഇളയവൻ. സമൂഹം എന്ത് പറയും എന്നതിനേക്കാൾ, ഒരു കുട്ടിയായി കണ്ടിരുന്നവനെ എങ്ങനെ തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയായി കാണും എന്ന ചിന്ത അവളെ അലട്ടി.
താരയുമായുള്ള സൗഹൃദം: തന്റെ പ്രാണതുല്യയായ കൂട്ടുകാരി. അവളുടെ അനിയനുമായി ഇത്തരമൊരു ബന്ധം താര അറിഞ്ഞാൽ അത് തകർക്കുന്നത് വർഷങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്. ഒരു വശത്ത് പ്രണയവും മറുവശത്ത് ആത്മാർത്ഥമായ സൗഹൃദവും.
ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും തരുണിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും. അത് പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ താരയുടെ മുഖം ഓർമ്മ വരികയും അവൾ ആ ചിരി മായ്ച്ചു കളയുകയും ചെയ്യും.
ഒരു വൈകുന്നേരം ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ താരയില്ലാത്ത സമയത്ത് തരുൺ വിളിച്ചു.
”ധ്വനി… നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നത്? നിനക്ക് എന്നോട് പ്രണയമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയ ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു.
”തരുൺ, നീ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്… പ്രായത്തിൽ പോലും നമ്മൾ തമ്മിൽ എത്ര വ്യത്യാസമുണ്ട്. പോരാത്തതിന് താര… അവളോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും?” ധ്വനി കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി പറഞ്ഞു.
”പ്രായവും താര ചേച്ചിയും ഒക്കെ വെറും കാരണങ്ങളല്ലേ ധ്വനി? നിന്റെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണിന് എന്നെ വേണമെന്ന് ആ രാത്രി നീ തെളിയിച്ചതല്ലേ? പ്രണയത്തിന് പ്രായമുണ്ടോ?” അവന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ പ്രതിരോധങ്ങളെ തകർക്കാൻ തുടങ്ങി.