അതൊരു പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രണയമായിരുന്നില്ല. പകരം, പതുക്കെപ്പതുക്കെ പടരുന്ന ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെയായിരുന്നു അത്. ധ്വനിയുടെ രൂപത്തേക്കാൾ ഉപരി, അവളുടെ പക്വതയും അവൾ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയും അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. തന്നേക്കാൾ നാലഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായക്കൂടുതൽ അവൾക്കുണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവന്റെ യുക്തി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സ് അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കൽ ധ്വനി അവന് ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചുകൊടുത്തു. സാരിയുടുത്ത്, മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന, മുഖത്ത് നല്ലൊരു പുഞ്ചിരിയുള്ള ഒരു ചിത്രം. കൂടെ ഒരു മെസ്സേജും: “തരുൺ, ഈ സാരി നിന്റെ ചേച്ചി എനിക്ക് പ്രസന്റ് ചെയ്തതാ… എങ്ങനെയുണ്ട്?”
തരുൺ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നുപോയി.
അവളുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. മറുപടിയായി “നന്നായിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി” എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തെങ്കിലും, ‘ചേച്ചി’ എന്ന വാക്ക് വെട്ടിക്കളയാൻ അവന്റെ വിരലുകൾ തുടിച്ചു. ഒടുവിൽ “വളരെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്” എന്ന് മാത്രം അവൻ അയച്ചു.
ഹോസ്റ്റലിലെ കൂട്ടുകാർ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നിൽക്കും. അവന്റെ മനസ്സിൽ ധ്വനിയുടെ ആ ശാന്തമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വികാരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ തന്റെ ചേച്ചിയുമായുള്ള അവളുടെ സൗഹൃദത്തെ അത് ബാധിക്കുമോ എന്നും, ധ്വനി തന്നെ എങ്ങനെ കാണുമെന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ അവൻ ഭയന്നു.
തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ അമിതമായ സ്നേഹം ഒരു ആങ്ങളയോടുള്ളതാണെന്ന് അവന് ഉറപ്പാണ്. ആ ഉറപ്പ് തന്നെയാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദനയും. എങ്കിലും, ആ വികാരം ഉള്ളിലൊതുക്കി അവളോടുള്ള കരുതൽ അവൻ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പതുക്കെ പടരുന്ന ആ പ്രണയം ഒരു രഹസ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ വളരുകയായിരുന്നു.
ആ ശനിയാഴ്ച താരയ്ക്ക് ഓഫീസിലെ അത്യാവശ്യമായ ചില ജോലികൾ തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. വീക്കെൻഡ് ആയിട്ടുപോലും ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ നിന്ന് തലയുയർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
ഈ സമയത്താണ് ധ്വനി അവിടേക്ക് വരുന്നത്.
താരയുടെ തിരക്ക് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനി പറഞ്ഞു, “താരേ, നീ നിന്റെ ജോലി തീർത്തോ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം.”
അപ്പോഴാണ് തരുൺ തന്റെ ബൈക്ക് കഴുകാനായി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയത്. അത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നു.
”തരുൺ, നമുക്കൊന്ന് സിനിമയ്ക്ക് പോയാലോ? നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് ഇന്ന് വല്ലാത്ത തിരക്കാണ്,” ധ്വനി ചോദിച്ചു.
തരുൺ ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ തയ്യാറായി അവൻ തന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ധ്വനി അവന്റെ പിന്നിൽ കയറിയിരുന്നു. യാത്രയിലുടനീളം അവൾ അവനോട് വളരെ കാര്യമായി സംസാരിക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്നേഹത്തോടെയുള്ള സംസാരം: യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ധ്വനി തരുണിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് ഓരോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “തരുൺ, നിനക്ക് എന്താ ഇഷ്ടം?”, “നിന്റെ പഠനം എങ്ങനെ പോകുന്നു?” എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു അനുജനോടുള്ള അമിതമായ വാത്സല്യം അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചെറിയ തമാശകൾ: ഇടയ്ക്ക് ബൈക്ക് സ്പീഡ് കൂട്ടുമ്പോൾ, “എടാ പതുക്കെ പോടാ, എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവനെ കളിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സിനിമ ഹാളിൽ: തിയേറ്ററിൽ എത്തിയപ്പോഴും തരുണിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്നാക്സും മറ്റും വാങ്ങി നൽകാൻ ധ്വനി ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്താണ് അവൾ അവനെ കാണുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ, അവന്റെ ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങളും അവൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.
താരയുടെ തിരക്ക് കണ്ടാണ് ധ്വനി തരുണിനൊപ്പം സിനിമയ്ക്ക് പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. ബൈക്ക് യാത്രയിലുടനീളം തരുണിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അല്പം പോലും അകലാതെയാണ് ധ്വനി ഇരുന്നത്. സാരിയുടെ തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുന്നതിനൊപ്പം, അവൾ അവനോട് ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാന്ത്രികത പോലെ അവർക്കിടയിൽ ഒരു അടുപ്പം തോന്നിയിരുന്നു.