ഫിദ 13അടിപൊളി  

“ഒന്നും വരുത്തല്ലേ…നോവിക്കല്ലേ….ഒരുപാട്  കരഞ്ഞവളാ..പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളാം ഞാൻ…അവളെയും കുഞ്ഞിനേയും ഒരു കുഴപ്പവും കൂടാതെ തന്നേക്കണേ…”

ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയിരുന്ന ക്രിസ്തീയ രൂപത്തിനുമുന്നിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മിഴികളോട് കൈ കൂപ്പിയവൻ….

നേരം കടന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു…

മേരിചെടത്തിയും തോമച്ചായനും അത്യാവശ്യം അമ്മയ്ക്കും കുഞ്ഞിനും വേണ്ട സാധനങ്ങളും വാങ്ങി അവിടേക്കെത്തി…

കൈക്കുള്ളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നവന്റെ തോളിൽ ഒന്നു കൈ വച്ചതും അവൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കി…കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു…

“എന്നതാ സാറെ ഇത് കൊച്ചിങ്ങിപ്പോ വരൂലേ”

അവന്റെ ദേഷ്യവും മുരടിച്ച സ്വഭാവവും മാത്രം കണ്ടവർക്ക് ഇങ്ങനൊരു ഭാവം അന്യമായിരുന്നു…

“സമയം ഏകദേശം തികഞ്ഞതല്ലായിരുന്നോ..ഒരു കുഴപ്പോം ഉണ്ടാവുകേല അവരിപ്പോ ഇങ്ങെത്തും…”

മേരിചെടത്തി പറഞ്ഞു…

അതൊന്നും അവൻ കേൾക്കുന്നുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….

“ ഫിദ ശബരീനാഥ് ”

അവൻ പിടച്ചെഴുന്നേറ്റു…ഡോർ തുറന്നു വന്ന സിസ്റ്റർ നെ നോക്കി…

” ഫിദക്ക് പെൺകുഞ്ഞാണുട്ടോ….നോർമൽ

ഡെലിവറി ആയിരുന്നു..“

നെഞ്ചിലെ തീയൊന്നണഞ്ഞ പോലെ……

”ഫിദ “

” സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്നു…കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ റൂമിലേക്ക് മാറ്റും…കട്ടൻ കാപ്പിയോ കട്ടൻ ചായയോ വാങ്ങിച് വച്ചോളു കൊടുക്കാൻ“

അതും പറഞ്ഞവർ അകത്തേക്ക് പോയി..അൽപനേരം കഴിഞ്ഞതും ഒരു വെള്ള ടർക്കിയിൽ

പൊതിഞ്ഞ കുഞ്ഞുവാവയുമായി അവർ എത്തി…

ഇത്രയും ചെറിയ കുഞ്ഞിനെ കയ്യിൽ വാങ്ങാനുള്ള വിറയലോടെ അവൻ നിന്നപ്പോൾ മേരിയമ്മച്ചി കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങിയവന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു…

കോട്ടൺ കാൻഡി പോലുള്ളയാ കുഞ്ഞുമുഖം കണ്ടതും ഉള്ളിലൊരു കുടം മഞ്ഞു വീണത് പോലെ അവനൊന്നു കുളിർന്നു…അവനറിയാതെയാ കുഞ്ഞുനെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുചേർത്തു…മേരിയമ്മച്ചിയും തോമച്ചയാനുമത് ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു…

മീശത്തുമ്പ് കൊണ്ടതും കുഞ്ഞൊന്നു ചുണ്ട് ചുളുക്കി. …കരയാൻ തുടങ്ങി…സിസ്റ്റർ കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി….

തന്നിൽ നിന്നെന്തോ പറിഞ്ഞു പോകുമ്പോലെ തോന്നിയവനു…ആ പോയ പഞ്ഞിതുണ്ടവന്റെ ഹൃദയവും കൊണ്ടുപോയതായിരുന്നു…..

കുറെ നേരത്തിനു ശേഷം ഒരു വീൽ ചെയറിൽ മടിയിൽ കുഞ്ഞിനേയും ആയി ഫിദ ഇറങ്ങി വന്നു….

അവളുടെ കോലം കണ്ടവന്റെ ചങ്ക് പിടച്ചുപോയി….ആ വെളുത്ത വട്ടമുഖമാകെ കരഞ്ഞു വീർത്തിരിക്കുന്നു….കണ്ണൊക്കെ തടിച്ചു വീർത്തു….മുടിയാകെ പാറിപ്പറന്നു…വരണ്ടുണങ്ങിയ ചുണ്ടുകളുമായി ഫിദ…

ലേബർ റൂമിനു മുമ്പിലാണെന്നോ ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടെന്നോ വക വെക്കാതെ അവൻ കുനിഞ്ഞവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു…

“ഒരുപാട് നൊന്തോ കുഞ്ഞേ…” നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ അവനവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്നു ചുണ്ട് ചേർത്തു…മടിയിൽ മയങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിമണിയുടെ കവിളിലും കൊടുത്തു ഒരുമ്മ….അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സിസ്റ്ററും മേരിയമ്മച്ചിയും ചിരിയോടെ മറ്റെവിടെക്കോ നോക്കി നിന്നു…..തോമാച്ചായൻ അവർക്ക് അലോട്ട് ചെയ്‌തിരിക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് സാധനങ്ങൾ വക്കാനായി പോയിരുന്നു…..

അവളെ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി ക്യാനുല കണക്ട് ചെയ്‌തു തീരുമ്പോൾ ബെൽ അമർത്താനും കാപ്പിയോ ചായയോ കൊടുക്കാനും പറഞ്ഞിട്ട് സിസ്റ്റർ പോയി…

അവനാ സമയമൊക്കെയും കുഞ്ഞിനേയും കയ്യിലെടുത്തു അവളെയും നോക്കി നിലപായിരുന്നു…നെഞ്ചിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന സന്തോഷത്തോടെ….

അവൾ കൈ കാണിച്ചപ്പോൾ അവൻ കുഞ്ഞിനെ അവൾക്കരികിലേക്ക് കിടത്തി…കിടത്തിയതും കുഞ്ഞുമണിയൊന്നു ചിണുങ്ങി….

“അച്ഛന്റെ കയ്യിലിരുന്നു സുഖം പിടിച്ചു പോയോ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ…”കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് മേരിയമ്മച്ചിയത് പറഞ്ഞതും അച്ഛനെന്ന വിളിയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു അവന്റെ മനസ്….അവളും അവനെ പകച്ചു നോക്കി….

“എന്റെയാ….എന്റെ മാത്രം…” അവന്റെ കണ്ണിൽ ആ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു…അവനുള്ളം എപ്പോളോ സ്വയമേ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു അത്…തന്റെ മകൾ….രാത്രി പെണ്ണുറങ്ങുമ്പോൾ കാത്തിരുന്നവൻ ആ വയറിൽ അവന്റെ കുഞ്ഞിന്നായി നൽകിയ നൂറു നൂറുമ്മകൾ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *