“കൊച്ചേ….കല്ലിച്ചിരിക്കുന്നല്ലോ…കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ് കുടിക്കുന്നില്ലേ….” കുളിപ്പിക്കുന്നതിനിടെ അവർ ചോദിച്ചു…
“ഇല്ലമ്മച്ചീ….അവളിച്ചിരെ കുടിക്കും പിന്നേം ഉറങ്ങും…ഞെട്ട് വച്ചുകൊടുത്താലും ഉറങ്ങിയാൽപ്പിന്നെ കുടിക്കില്ല…”
“എങ്കിൽ പിഴിഞ്ഞ് കളയ്…കെട്ടികിടക്കാൻ പാടില്ല”
അന്ന് രാത്രി അവൾക്കൊന്നു പനിച്ചു…അവനാ രാത്രിക്ക് രാത്രി അവളെയും കൊണ്ട് പോയി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്…..
“ബ്രെസ്റ്റിൽ പാല് കെട്ടിയിട്ടാണ്…കൃത്യമായി ഫീഡ് ചെയ്യുകയോ എക്സ്പ്രസ്സ് ചെയ്തു കളയുകയോ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പഴുപ്പുണ്ടാകും…പിന്നെ സർജറി ചെയ്യേണ്ടി വരും” ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു
നിർത്തി…
“കുഞ്ഞു കുടിക്കുന്നില്ലേഡീ…”തിരികെ വരുന്ന വഴി ശബരി ചോദിച്ചു…
“മ്മ്മ്….”
“പിന്നെന്താ ഇങ്ങനെ…..”
അവളുടെ നേരെ പോലും നോക്കാതെ റോഡിൽ ശ്രദ്ധിച്ചാണ് ചോദ്യം എങ്കിലും അവൾക്കൊരു ചമ്മൽ പോലെ…
“അത്….ഹൈപ്പർ ലാക്റ്റേഷനാ എനിക്ക്…കുറെ ഉണ്ടാവും…അവൾക്കിച്ചിരി മതി…”
മടിയിലുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയവൾ പറഞ്ഞു…
“മ്മ്….” ശബരിയൊന്ന് മൂളി…
പിറ്റേന്ന് രാവിലേ ആയപ്പോൾ വേദനയും കല്ലിപ്പും കൂടി…. മുൻപ് ലീകാവുന്നെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇപ്പൊ അതും ഇല്ലാ…കല്ലിച്ചിരിക്കുന്നു…അവൾക്കാകെ പേടിയായി…കൈ കൊണ്ടും പമ്പ് കൊണ്ടും പിഴിഞ്ഞ് നോക്കി…വേദനിച്ചിട്ട് തൊടാൻ പറ്റുന്നില്ല….
അവളുടെ നിസഹായാവസ്ഥ കണ്ടതും അമ്മച്ചിക്ക് സങ്കടമായി…കൂടെ ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യുമൊന്നൊള്ള പേടിയും….
“അമ്മച്ചിയൊരു കാര്യം പറയട്ടെ…..ഇങ്ങനെ വേദനിക്കുവാണേൽ എന്നാ ചെയ്യാനാ….എങ്ങനേലും പിഴിഞ്ഞ് കളയണ്ടേ…ഓപ്പറേഷനൊക്കെ ചെയ്താൽ….ഇതൊക്കെ ഇനിം വേണ്ടതല്ലേ കൊച്ചേ….”
“ഹേയ് അങ്ങനൊന്നും അല്ലമ്മച്ചി…ഇതിനൊന്നും പറ്റില്ല…” അവരുടെ അറിവില്ലായ്മ ഓർത്തവൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കാനാഞ്ഞു….
“ എങ്ങനാണേലും എനിക്ക് പേടിയാ…
നല്ലൊരു ചന്തൊള്ള തുടുപ്പുള്ള ദേഹാ…അതങ്ങനെ കത്തി വച്ചൊന്നും കളയാൻ ഒക്കുകേല കൊച്ചേ….
അമ്മച്ചിടെ മോളൊരു കാര്യം ചെയ്യ്…..
ആ ചെറുക്കനെ വിളിച്ചൊന്നു കുടിപ്പിക്ക്…
അവനാണേല താളത്തിനൊക്കെ ചെയ്തു തന്നോളും…കൊച്ചിന് വേദനിക്കുകേമില്ല….”
“റബ്ബേ…അമ്മച്ചീ…അത്….” ഫിദയുടെ കാൽവിരൽ തുമ്പിൽ നിന്നൊരു തീനാളം പാഞ്ഞുകയറി…
“ ഒരതുമില്ല….അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ആകാതെ ശ്രദ്ധിച്ചോണം…”
“ഇന്ന് തുണികഴുകാനും മറ്റും അനിത വരില്ല അവളുടെ മോനേം കൊണ്ട് ബാങ്കിലോ മറ്റോ പോണമെന്നു…അതോണ്ടമ്മച്ചി തോട്ടിൽ പോയ തുണിയും കഴുകിയെടുത്ത് വീടൊന്നു അടിച്ചവാരി ഇട്ടേച്ചും വരാം..അങ്ങേരവിടെ മുടിച്ചിട്ടുണ്ടാകുവോ എന്തോ….”
“പിന്നെ കൊച്ചേ….ശരീരം ഇളതായിരിക്കുവാ…സൂക്ഷിച്ചോണം കേട്ടല്ലോ….”
പറഞ്ഞുകൊണ്ടവർ ബക്കറ്റും തുണീം എടുത്തിറങ്ങി….
താനും ശബരിയേട്ടനും ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആണെന്നാണ് അമ്മച്ചി കരുതിയെക്കുന്നെ….അതാണിങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നതും…..പക്ഷെ….
അവളൊന്നുകൂടി പമ്പെടുത്തു പിഴിയാൻ നോക്കി….പറ്റുന്നില്ല…ജീവൻ പോകുന്ന വേദന…..
അന്ന് ഓഫ് ആയതിനാൽ ശബരി വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു….കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണുമായി മുറിയിലാണവൻ….അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്നതും അമ്മച്ചി പോയതും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല…ഇല്ലേലിപ്പോ ഒട്ടിയൊട്ടി വന്നേനെ….
മൂന്നാല് വട്ടം ആ മുറിയുടെ മുന്നിൽ എത്തി തിരിച്ചുപോയി…വെള്ളമെടുത്തു കുടിച്ചു നോക്കി…ഒരു വിധം മനസ്സിനെയടക്കിയവൾ വാതിൽ തുറന്നകത്തുകയറി…കതകു കുറ്റിയിട്ടു….
ബെഡിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ നോക്കി കിടന്നവൻ തലയുയർത്തി നോക്കി…
ദെന്താപ്പോ….അമ്മച്ചിയെ പേടിച്ചു ഈ വഴിക്ക് വരാത്തവൾ ആണ് ഇപ്പൊ ദാ വാതിലും ലോക്ക് ചെയ്തൊക്കെ….
അവൾ അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ വന്നു ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു….തലയണയെടുത്തു മടിയിൽ വച്ചു ഹെഡ് റെസ്റ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു…..
അവനവളുടെ നേരെ തന്നെ നോക്കി…മുഖമാകെ ചുവന്നിരിപ്പുണ്ട്…നെറ്റിയിലും മേൽച്ചുണ്ടിലുമെല്ലാം വിയർപ്പ് കിണിഞ്ഞു നില്കുന്നു…..അതൊന്നു നുണഞ്ഞാലോ….