”മണി, ആ ലൈറ്റിംഗ് ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ്. നിവി കേക്ക് മുറിക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്തെ എക്സ്പ്രഷൻ എനിക്ക് മിസ്സ് ആകരുത്,”
അച്ചായൻ നിർദ്ദേശം നൽകി.
അലങ്കാരപ്പണികൾക്കിടയിൽ മണി പതുക്കെ അച്ചായന്റെ അടുത്തു വന്നു. “അച്ചായാ… ഫ്ലൈറ്റിൽ വെച്ച് പ്ലാൻ ഒക്കെ ഏകദേശം സെറ്റ് ആയെന്നു തോന്നുണ്ടല്ലോ? ഗൗരിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി.”
അച്ചായൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് വൃത്തിയാക്കി. എല്ലാം തയ്യാറാണ്. ഇനി 12 മണിയാകാൻ വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. ഒരു വശത്ത് നിവേദ്യയുടെ പിറന്നാൾ ആഘോഷം, മറുവശത്ത് ഗൗരിയും അച്ചായനും തമ്മിലുള്ള പുതിയ ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം. മേഘാലയയിലെ ആ രാത്രി കൂടുതൽ നിഗൂഢമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ മേഘാലയയിലെ തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മണി അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. അച്ചായൻ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ഗൗരിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു.
അച്ചായൻ: “എന്തായി? പോകണ്ടേ? 12 മണിയാവാൻ ഇനി വെറും 3 മണിക്കൂർ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. എല്ലാം സെറ്റാക്കണ്ടേ?”
മറുപടി ഉടനെ വന്നു.
ഗൗരി: “നിവി ഉറങ്ങി അച്ചായാ… ഞാൻ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങാം. അച്ചായൻ വന്നോളൂ.”
മണിയെ ഉണർത്താതെ അച്ചായൻ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. ഗൗരിയും പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി നേരെ റിസോർട്ട് റിസെപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു. എന്നാൽ അവിടെ ചെന്ന അച്ചായൻ കണ്ടത് ഞെട്ടിക്കുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു. അവർ നേരത്തെ ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്ന കേക്ക് അവിടെ തയ്യാറായിട്ടില്ല!
”എന്താടോ താൻ കാണിക്കുന്നത്? നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? 12 മണിക്ക് എനിക്ക് കേക്ക് മുറിക്കണം. ഇപ്പോൾ സമയം എത്രയായി എന്ന് തനിക്കറിയാമോ?”
”ക്ഷമിക്കണം സാർ… ചെറിയൊരു കൺഫ്യൂഷൻ പറ്റിപ്പോയി. ഞങ്ങൾ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു,” അവർ വിനീതരായി പറഞ്ഞു.
അച്ചായന്റെ ദേഷ്യം കൂടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗൗരി ഇടപെട്ടു. അവൾ അച്ചായന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു തണുപ്പിച്ചു. “സാരമില്ല അച്ചായാ… നമുക്ക് പുറത്തുപോയി വല്ല ഷോപ്പിലും നോക്കാം. ഇനി ഇവിടെ നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.”
ആ സമയമാണ് അവിടേക്ക് റിസോർട്ട് ഓണർ ഓടിവന്നത്…. “സാർ, ദേഷ്യപ്പെടരുത്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ഷോപ്പ് തൊട്ടടുത്തുണ്ട്. സാർ അവിടെ പോയി ഇഷ്ടമുള്ള നല്ലൊരു കേക്ക് സെലക്ട് ചെയ്താൽ മതി. ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വിളിച്ചു പറയാം.”
”ഈ പാതിരാത്രിക്ക് ഞങ്ങൾ എവിടുന്ന് റെന്റ് കാർ എടുക്കും? ഇനി ഞങ്ങൾ ടാക്സിയിൽ നിരങ്ങണോ ഈ സമയത്ത്?” അച്ചായൻ വീണ്ടും കയർത്തു.
”അതിന് സാർ വിഷമിക്കണ്ട. ഞങ്ങളുടെ പ്രീമിയം കസ്റ്റമർക്ക് വേണ്ടി വെച്ചിട്ടുള്ള കാർ ഉണ്ട്. അത് സാറിന് വേണ്ടി നോർമൽ റേറ്റിൽ ഞാൻ സെറ്റ് ചെയ്തു തരാം. കൂടെ ഒരു ഡ്രൈവറും ഉണ്ടാകും,” ഓണർ പറഞ്ഞു.
”എടോ… ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ച് പ്രൈവസി ഉള്ളതാ. ഞങ്ങൾക്ക് ഡ്രൈവർ ഒന്നും വേണ്ട,” അച്ചായൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു.
അതുകേട്ടതും ഓണർ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “സാർ, പ്രൈവസിയുടെ കാര്യത്തിൽ സാർ പേടിക്കണ്ട. ഞങ്ങൾ ഈ ബിസിനസ് തുടങ്ങിയിട്ട് കൊറേ കാലമായി. ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവർമാർക്ക് അച്ചടക്കം നന്നായി അറിയാം. സാറിന് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവില്ല.”
കാർ വരാൻ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ അച്ചായൻ ഗൗരിയെ നോക്കി. “ഗൗരി, നീ ഒന്ന് ഇപ്പുറത്തേക്ക് വന്നേ
.” അയാൾ അവളെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി.
”എന്താ അച്ചായാ?”
എന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു തീരും മുൻപേ, അച്ചായൻ അവളെ വലിച്ച് തന്നോട് ചേർത്തു. മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അയാൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കവർന്നു. മേഘാലയയിലെ മരംകോച്ചുന്ന തണുപ്പിലും ആ ചുംബനം അവരിൽ ലഹരിയും ചൂടും നിറച്ചു.