”ഗൗരി, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് നോക്കി സെലക്ട് ചെയ്തോ. നിവിക്കല്ലേ, ഏറ്റവും മികച്ചത് തന്നെ വേണം,” അച്ചായൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഗൗരി കേക്കുകൾ ഓരോന്നായി നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന്, അച്ചായൻ റിമോർട്ടിലെ ബട്ടൺ അമർത്തി വൈബ്രേഷൻ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിലയിലാക്കി. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടായ ആ തള്ളിച്ചയിൽ ഗൗരിയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ കൗണ്ടറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
”സാർ… ഈ… ഈ വൈറ്റ് ഫോറസ്റ്റ്….
അവൾ ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്കിടയിൽ അറിയാതെ ഒരു നേരിയ ശിൽക്കാരം കലർന്നുപോയി.
”എന്തുപറ്റി മാഡം? എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ?” ഷോപ്പ് കീപ്പർ സംശയത്തോടെ നോക്കി.
”ഇല്ല… ഒന്നുമില്ല… ഇവിടെ നല്ല തണുപ്പ്,” ഗൗരി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. അവൾ അച്ചായനെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി. പക്ഷേ അച്ചായൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത മട്ടിൽ മറ്റൊരു കേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ വീണ്ടും റിമോർട്ട് ഓഫ് ചെയ്തു. ഗൗരി ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
അവൾ വീണ്ടും കേക്കുകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.
“അച്ചായാ, ഈ റെഡ് വെൽവെറ്റ് നോക്കിയേ, ഇതിൽ നമുക്ക് നിവിയുടെ പേര്….” അവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങവേ, അച്ചായൻ വീണ്ടും റിമോർട്ട് ഓൺ ചെയ്തു.
ഇത്തവണ അയാൾ അത് നിർത്താതെ ഒരേ താളത്തിൽ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.
ഗൗരിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. നിൽക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ പതുക്കെ കൗണ്ടറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ അധരങ്ങൾ അറിയാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന പേടി ഒരുവശത്ത്, അച്ചായൻ നൽകുന്ന ആ സുഖകരമായ പീഡനം മറുവശത്ത്. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് വയറിന് താഴെ വസ്ത്രം അമർത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
”മാഡം, ഈ കേക്കിന് മുകളിൽ ഒരു ഗോൾഡൻ ഫിനിഷിംഗ് നൽകാം,” ഷോപ്പ് കീപ്പർ വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
”ആഹ്… ശരി… അതു മതി…” ഗൗരിയുടെ മറുപടിയിൽ ആ ലഹരി മുഴുവൻ പ്രകടമായിരുന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കാലുകൾ പരസ്പരം അമർത്തി. അച്ചായൻ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്ന് പതുക്കെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു
, “എന്താ കൊച്ചേ, കേക്ക് സെലക്ട് ചെയ്യാൻ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പാടാണോ? അതോ വേറെ വല്ലതുമാണോ?”
അച്ചായന്റെ ആ സാമീപ്യവും അയാളുടെ ശബ്ദവും അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. ഗൗരി എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഒരു വലിയ ചോക്ലേറ്റ് കേക്ക് സെലക്ട് ചെയ്തു. അച്ചായൻ പണമടയ്ക്കുമ്പോൾ ഗൗരി ദൂരെ മാറി നിന്ന് തന്റെ വസ്ത്രം ഒന്ന് ശരിയാക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. ഷോപ്പിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അച്ചായന്റെ കൈകളിൽ ബലമായി നുള്ളി.
”അച്ചായൻ എന്നെ ഇന്നു കൊലക്ക് കൊടുക്കോ…എല്ലാരും അറിഞ്ഞേനെ ഇപ്പൊ…”
അവൾ കിതപ്പോടെ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു. അച്ചായൻ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കാറിലേക്ക് നടന്നു.
” ഗൗരി… നീ ഇനിയും ഒരുപാട് കാണാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.”
റോൾസ് റോയൽസിലേക്ക് തിരികെ കയറുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലെ ആ താളം രാത്രിയെ കൂടുതൽ ചൂടുള്ളതാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. ഇനി റിസോർട്ടിലേക്ക്…
റോൾസ് റോയൽസിന്റെ ആഡംബര സീറ്റുകളിൽ ചാരിയിരിക്കുമ്പോഴും ഗൗരിയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. കാർ വിജനമായ റോഡിലൂടെ റിസോർട്ടിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ അച്ചായൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വീണ്ടും ആ റിമോർട്ട് പുറത്തെടുത്തു.
അയാൾ പതുക്കെ അതിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി. ഉള്ളിലിരുന്ന് ആ യന്ത്രം വന്യമായി പ്രകമ്പനം കൊള്ളാൻ തുടങ്ങിയതും ഗൗരിയുടെ ശരീരം സീറ്റിൽ നിന്നും ഒന്ന് പൊങ്ങി. അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഡ്രൈവറെ നോക്കി.