അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറയുമായി റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. മണി ആവേശത്തോടെ കൈയടിക്കുന്നു. നിവേദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അവൾ ഇതൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
”അച്ചായാ… ഇതാണോ ചേച്ചി പറഞ്ഞ ബഹളം?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
”നിന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു,” അച്ചായൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഗൗരി അച്ചായനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ആ പഴയ കുസൃതി ചിരി തെളിഞ്ഞു. വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിലിരുന്ന ആ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ നേരിയ പ്രകമ്പനം അവൾ മാത്രം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”കേക്ക് മുറിക്കൂ നിവീ, സമയം പന്ത്രണ്ടരയായി,” മണി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
നിവേദ്യ കേക്കിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറയിലൂടെ ആ നിമിഷങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുത്തു. ഓരോ ക്ലിക്കിലും അയാളുടെ ലെൻസിൽ തെളിഞ്ഞത് നിവേദ്യയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സന്തോഷമായിരുന്നു, പക്ഷേ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
നിവേദ്യ ആവേശത്തോടെ കേക്കിന് മുന്നിൽ നിന്നു. അച്ചായൻ തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ക്യാമറ റെഡിയാക്കി പൊസിഷൻ പിടിച്ചു. മുറിയിൽ ഒരാഘോഷത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം കൊണ്ടുവരാൻ മണി തിരക്ക് കൂട്ടി.
”അച്ചായാ, ആ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റത്തിന്റെ റിമോർട്ട് ഒന്ന് തന്നേ, നല്ലൊരു ബർത്ത്ഡേ സോങ്ങ് ഇട്ടു കൊടുക്കാം,” മണി പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ടു. എന്നാൽ തിരക്കിനിടയിൽ അയാൾക്ക് ആ അബദ്ധം പറ്റി. തന്റെ പോക്കറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് റിമോർട്ടുകളിൽ ഒന്ന്—ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലെ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ റിമോർട്ട്—അറിയാതെ മണിക്ക് നേരെ നീട്ടി. മണി അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാങ്ങി സ്പീക്കറിന് നേരെ തിരിച്ചു.
”ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ ടു യു…” നിവേദ്യ കേക്ക് മുറിക്കാൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം മണി ആ റിമോർട്ടിലെ ബട്ടണുകൾ മാറി മാറി അമർത്താൻ തുടങ്ങി.
പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. മണി ഓരോ തവണ ബട്ടൺ അമർത്തുമ്പോഴും ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലെ വൈബ്രേഷൻ വന്യമായ വേഗതയിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നിവേദ്യയുടെ തലയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന ഗൗരിയുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. നിൽക്കുന്ന നിലത്ത് നിന്നും അവൾ ഒന്ന് തുള്ളി.
”ആഹ്…” ഗൗരിയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു നേരിയ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു.
”ചേച്ചി, എന്താ?” നിവേദ്യ കേക്ക് മുറിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.
”ഒ… ഒന്നുമില്ലടി, തണുപ്പ്… നല്ല തണുപ്പ്,” ഗൗരി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. അവൾ കൈകൾ പിന്നിൽ കെട്ടി തന്റെ ഇടുപ്പ് സീറ്റിൽ അമർത്തുന്നത് പോലെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
മണി സ്പീക്കറിൽ പാട്ട് വരാത്ത ദേഷ്യത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ബട്ടണുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അതോടെ വൈബ്രേറ്റർ അവളുടെ സെൻസിറ്റീവ് ആയ ഭാഗങ്ങളിൽ ആഞ്ഞു തറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗൗരിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു,
വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പൊടിഞ്ഞു. അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി, കാലുകൾ പരസ്പരം പിണഞ്ഞു.
അച്ചായൻ ക്യാമറയിലൂടെ നോക്കുമ്പോഴാണ് കാഴ്ച കണ്ടത്. മണിയുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്നത് വൈബ്രേറ്റർ റിമോർട്ട്! ഗൗരിയുടെ മുഖത്തെ ആ കാമവും വേദനയും കലർന്ന ഭാവം കണ്ട അച്ചായൻ പെട്ടെന്ന് കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. അവൾ വീഴാൻ പോകുന്നത് പോലെ തളരുകയായിരുന്നു.
”എടാ മണി, അത് വർക്ക് ആവില്ല. നീ ഇങ്ങു തന്നേ, ഞാൻ നോക്കാം,” അച്ചായൻ വേഗം ഇടപെട്ടു.