വീട്ടില്ലേൽ കുട്ട്യോള് എന്നെ കിടത്തി ഉറക്കില്ല…
അച്ചായനെക്കുറിച്ച് നല്ല കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുള്ളൂ. ഒരു ജ്യേഷ്ഠനെപ്പോലെയോ അച്ഛനെപ്പോലെയോ കരുതി അവരെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റുമോ? അച്ചായൻ കൂടെയുണ്ടെന്ന ധൈര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അവരെ വിടാം.”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിലെ വിശ്വാസവും നിസ്സഹായതയും അച്ചായന്റെ മനസ്സലിയിച്ചു. പരുക്കൻ സ്വഭാവക്കാരനാണെങ്കിലും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടുന്നവനല്ല അച്ചായൻ. നിവേദ്യയും ഗൗരിയും പ്രതീക്ഷയോടെ അച്ചായന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
അച്ചായൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “ശരി… നിങ്ങൾ ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് എനിക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ വയ്യ. ഞാൻ ഇവരെ കൊണ്ടുപോകാം. എന്റെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരു ആപത്തും വരാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. ഇത് അച്ചായന്റെ വാക്കാണ്.”
അച്ചായന്റെ സമ്മതം കേട്ടതും നിവേദ്യ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തും വലിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു.
”താങ്ക്സ് അച്ചായാ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ അച്ചായൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു,” ഗൗരി നന്ദിയോടെ പറഞ്ഞു.
”അതൊക്കെ പോട്ടെ… ഇനി കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിലാക്കാം. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാണെങ്കിലും നമുക്ക് ഇപ്പോഴേ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങണം. ടിക്കറ്റും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ മണിയെ വിട്ട് സെറ്റ് ചെയ്യിപ്പിക്കാം,” അച്ചായൻ തന്റെ പഴയ ഫോം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
അവർ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങിപ്പോയതും മണി തന്റെ കസേര അച്ചായന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ടു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
”അച്ചായാ… കണ്ടില്ലേ ആ ഗൗരിയെ? നല്ല മുഴുത്ത സാധനം! ഒരു തനി നാടൻ ലുക്കും ആ വടിവൊത്ത ശരീരവും. ശരിക്കും ഒരു ഗ്ലാമർ കുട്ടി തന്നെയാ അവൾ,” മണി ഒരുമാതിരി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ കയ്യിലിരുന്ന ക്യാമറ ലെൻസ് തുടച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ഒന്നു തുറിച്ചു നോക്കി. “നീ ഇങ്ങനെ വഴിയിൽ പോകുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ ഒക്കെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ മണി. അവൾ ആ കൊച്ചിന്റെ ചേച്ചിയാ, മര്യാദയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ നോക്ക്.”
അതുകേട്ടതും മണി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “എന്താ അച്ചായാ… നിങ്ങളിപ്പോ വലിയൊരു മാന്യൻ ആയോ? കൂർഗിലെ ആ മഞ്ഞിൽ വെച്ച് കല്യാണിയെയും, കൊച്ചിയിലെ ആ ഹൗസിൽ വെച്ച് ഹാൻസുവിനെയും ഒക്കെ നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലേ? അന്ന് ഇല്ലാത്ത മാന്യതയൊന്നും ഇപ്പോൾ കാണിക്കല്ലേ…
നാട്ടിലെ ആണുങ്ങളുടെ അണ്ടിയിൽ വാണപ്പാല് വരുത്തുന്ന എല്ലാ ചരക്കിനെയും അറഞ്ചം പൊറഞ്ചം പണിയുന്ന ആളുടെ സ്ത്രീത്വ ബോധം കാണണേ….”
അച്ചായൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ സിഗരറ്റിന് തീ കൊടുത്തു. മണി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അച്ചായന്റെ ചെവിയിൽ ഒന്നു കൂടി ചേർന്ന് പറഞ്ഞു.
”പിന്നെ അച്ചായാ… ഒരു രഹസ്യം കൂടി പറയാം. ആ ഗൗരിയെ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ല. അവളുടെ ആ നാടൻ ലുക്ക് കണ്ട് നിങ്ങൾ പറ്റിക്കപ്പെടരുത്….ഞാൻ അവളുമായിട്ട് കുറച്ച് കളിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം. അതുകൊണ്ട് മേഘാലയയിൽ വെച്ച് നിങ്ങൾക്കൊരു ചാൻസ് കിട്ടിയാൽ പാഴാക്കണ്ട!”
മണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അച്ചായൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
ഗൗരിയെപ്പോലെ അത്രയും പക്വതയുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി മണിയെപ്പോലൊരുവന്റെ കളിയിൽ വീണോ? അച്ചായന്റെ മനസ്സിൽ ഗൗരിയുടെ ആ ഗൗരവം നിറഞ്ഞ മുഖം ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ മണി പറഞ്ഞത് പോലെ അത്രയ്ക്ക് വഴങ്ങുന്നവളാണോ അതോ മണി ചുമ്മാ തള്ളുന്നതാണോ എന്ന് അച്ചായൻ ആലോചിച്ചു.