”പിന്നെ… കുറച്ച് ബിസ്കറ്റ് കൂടി…” നിവി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന പേടിയും, ഉള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ സുഖകരമായ തരിപ്പും അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
അവൾ ഉടനെ അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ കൗണ്ടറിൽ തന്നെ ചാരി നിന്നു. മേഘാലയയിലെ തണുത്ത കാറ്റിലും അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
നിവേദ്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ചായയും പലഹാരങ്ങളുമായി പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലിരിക്കുന്ന ആ യന്ത്രം മനോഹരമായി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അച്ചായൻ അറിയാതെ വരുത്തിവെച്ച ആ ‘മീഡിയം സ്പീഡ്’ വിറയൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അലയൊലി തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.
അവൾ വന്ന് അച്ചായന്റെയും ഗൗരിയുടെയും ഇടയിലായി ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ചുവപ്പും ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും കണ്ടപ്പോൾ ഗൗരിക്ക് ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി.
”എന്താടി നിവീ, നിന്റെ മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്? നല്ല തണുപ്പുണ്ടോ?” ഗൗരി ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.
”ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. ആ കൗണ്ടറിലെ തിരക്ക് കാരണം വന്നതാ,” നിവി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. അവൾ കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ് മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത ചായ ഗ്ലാസിന്റെ ചൂട് പോലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ തരിപ്പിന് ആശ്വാസം നൽകുന്നില്ല.
,
സംസാരം പതുക്കെ ഫോട്ടോഷൂട്ടിനെക്കുറിച്ചായി. മണി ഓരോ പോസുകളെക്കുറിച്ച് വാചാലനാകുമ്പോൾ നിവേദ്യ അതിൽ പങ്ക് ചേരാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ താഴെയായിരുന്നു. വൈബ്രേറ്ററിന്റെ ആ മൃദുവായ വിറയൽ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ തേനൊഴുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”അച്ചായാ… നമുക്ക് ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്ത് വെച്ച് കുറച്ച് ഫോട്ടോസ് എടുത്താലോ? അവിടെ നല്ല വെളിച്ചമുണ്ട്,” നിവേദ്യ പറഞ്ഞു.
സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ കലർന്നിരുന്നു. ഓരോ വാചകം പറയുമ്പോഴും അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കാലുകൾ പരസ്പരം അമർത്തി.
അച്ചായൻ അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ ആ ഇരിപ്പും വായുവിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന മാറിടവും അയാളിലെ ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ മാത്രമല്ല, പുരുഷനെയും ഉണർത്തുന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ പോക്കറ്റിലിരിക്കുന്ന റിമോർട്ടാണ് ആ കുട്ടിയെ ഇത്രമാത്രം അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നതെന്ന് അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.
”പിന്നെന്താടി, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ചെയ്യാം. നീ ഇന്ന് ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെപ്പോലെയുണ്ട്,” അച്ചായൻ അവളെ പുകഴ്ത്തി.
അതുകേട്ടതും നിവിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി. അച്ചായന്റെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദവും തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വിറയലും കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ അവൾ ഒരു തരം ഉന്മാദത്തിലായി. അവൾ പതുക്കെ ടേബിളിന് താഴെ തന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് വിടർത്തി. വൈബ്രേറ്റർ അവളുടെ സെൻസിറ്റീവ് ആയ ഭാഗങ്ങളിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ഉരസാൻ തുടങ്ങി.
”ഹലോ… എല്ലാവരും വേഗം കുടിക്ക്, നമുക്ക് ഇറങ്ങണ്ടേ?” മണി ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിവി ഒന്ന് ഞെട്ടി. ആ ഞെട്ടലിൽ വൈബ്രേറ്റർ ഒന്ന് ആഞ്ഞു തറച്ചതും അവൾ തന്റെ ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു. ഒരു ശിൽക്കാരം പുറത്തു വരുമെന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു. ഗൗരി അവളെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾ പതുക്കെ ചായ കുടിച്ചു തീർത്തു. മേഘാലയയിലെ ആ തണുത്ത ഹോട്ടലിലിരുന്ന് അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മൂന്ന് പേർക്കും മൂന്ന് രഹസ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഗൗരിക്ക് തന്റെ ബാത്ത്റൂമിലെ വസ്തുവിനെക്കുറിച്ച്, അച്ചായന് തന്റെ പോക്കറ്റിലെ റിമോർട്ടിനെക്കുറിച്ച്, നിവേദ്യയ്ക്ക് തന്റെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലെ ആ വന്യമായ സുഖത്തെക്കുറിച്ച്.