വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അച്ചായൻ ഒരു പുതിയ പ്ലാൻ ഇട്ടു.
”എടാ മണി, നീ നിവിയെയും കൂട്ടി ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള പാറക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. അവിടെ കുറച്ച് നല്ല ക്ലോസപ്പ് ഷോട്ടുകൾ എടുക്ക്. ഞാൻ ഗൗരിയെ കൂട്ടി ആ മുകളിലെ വ്യൂ പോയിന്റിലേക്ക് പോകാം. അവിടെ നല്ല വെളിച്ചമുണ്ട്,” അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറ ബാഗ് തോളിലിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അതുകേട്ടപ്പോൾ നിവേദ്യയുടെ മുഖം ഒന്ന് വാടി. “അതെന്താ അച്ചായാ? അച്ചായൻ എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നില്ലേ? മണിച്ചേട്ടൻ എടുത്തോളും, പക്ഷേ എനിക്ക് അച്ചായന്റെ ഷോട്ടുകളാ ഇഷ്ടം,” അവൾ പരിഭവത്തോടെ ചുണ്ട് ചുളിച്ചു. തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള ആ മിനി ഡ്രസ്സിൽ നിൽക്കുന്ന നിവിയുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും.
അച്ചായൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി. “പരിഭവിക്കല്ലേ കൊച്ചേ… നമുക്ക് മൂന്ന് ദിവസമില്ലേ ഇവിടെ? ഇന്ന് നീ മണിയുടെ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഒന്ന് ആറാട്. നിന്റെ ആ തുടകളൊക്കെ കാണുന്ന പോസുകൾ അവൻ കൃത്യമായി എടുത്തു തരും. ബാക്കി നമുക്ക് വൈകുന്നേരം നോക്കാം,” അച്ചായൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
ഗൗരി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അച്ചായന്റെ കൂടെ നടന്നു. അവളുടെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ അപ്പോഴും ആ നനഞ്ഞ വൈബ്രേറ്റർ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് അച്ചായനെ കാണിക്കാനും, നിവി കാണിച്ച കുസൃതി വിവരിക്കാനുമുള്ള തിടുക്കത്തിലായിരുന്നു അവൾ.
അച്ചായൻ ഗൗരിയെയും കൂട്ടി മുകളിലെ ഏകാന്തമായ ഇടത്തേക്ക് നടന്നു. താഴെ മണി നിവിയെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് വേണ്ടി പോസ് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലെ വെള്ളം തെറിച്ച് നിവിയുടെ വസ്ത്രം പതുക്കെ നനയാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
മുകളിലെത്തിയതും ആരും കാണില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഗൗരി അച്ചായന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. “അച്ചായാ… ഒരു വലിയ കാര്യം പറയാനുണ്ട്. അച്ചായൻ വിചാരിച്ച പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ നടന്നത്.”
അച്ചായൻ പുരികം ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി. “എന്താടി? എന്താ ഉണ്ടായത്?”
ഗൗരി തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ആ വൈബ്രേറ്റർ പുറത്തെടുത്തു. അത് കണ്ട അച്ചായൻ ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായിപ്പോയി.
അച്ചായൻ ആ വൈബ്രേറ്റർ കയ്യിലെടുത്ത് അതിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.
“നീ ഇത് എടുത്തില്ല എന്നല്ലേ കൊച്ചേ എന്നോട് പറഞ്ഞത്? അപ്പൊ പിന്നെ ഇതെങ്ങനെ നിന്റെ പോക്കറ്റിൽ വന്നു?” അയാൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
ഗൗരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹോട്ടലിലെ ടോയ്ലറ്റിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി വിവരിച്ചു. നിവേദ്യ ആ വൈബ്രേറ്റർ സ്വന്തം പൂറിൽ വെച്ച് നടന്നതും, ഒടുവിൽ ഗൗരിക്ക് അത് പുറത്തെടുക്കേണ്ടി വന്നതും കേട്ടപ്പോൾ അച്ചായൻ വാ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി.
“അപ്പൊ ആ കൊച്ചു മിടുക്കി ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും അപ്പുറമാണല്ലോ!” അയാൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
”എന്തായാലും സാധനം തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ,” അച്ചായൻ ആ വൈബ്രേറ്റർ ഗൗരിക്ക് നേരെ നീട്ടി
. “ഇനി ഇത് കയ്യിൽ വെക്കണ്ട. അവിടെത്തന്നെ അങ്ങ് കേറ്റി വെക്ക്. നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് നടക്കാം.”
”അയ്യോ അച്ചായാ… കഷ്ടമുണ്ട് കേട്ടോ! ആ കൊച്ചിനെപ്പോലെ ഞാനും ഇങ്ങനെ നടക്കണോ?” ഗൗരി പരിഭവം നടിച്ച് ചുണ്ട് ചുളിച്ചു.
”നടക്കണം… നിന്റെ ആ നടത്തം കാണാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം. വേഗം കേറ്റ്,” അച്ചായൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. ഗൗരിക്ക് മറുത്തൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ ആരും കാണാതെ തന്റെ നീല ജീൻസിന്റെ സിപ്പ് അല്പം താഴ്ത്തി, ആ വൈബ്രേറ്റർ തന്റെ പൂറിലേക്ക് ആഴ്ത്തി വെച്ചു. അച്ചായൻ ഉടനെ തന്നെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും റിമോർട്ട് എടുത്ത് അത് മീഡിയം സ്പീഡിൽ ഓൺ ചെയ്തു.