ഗൗരി അത്ഭുതത്തോടെ നിവിയെ നോക്കി. തന്റെ അനിയത്തിയിലെ പുതിയൊരു മാറ്റം അവൾ അവിടെ കണ്ടു. കാമത്തിന്റെ ആ പുതിയ ലോകം നിവിയെയും കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ടോയ്ലറ്റിന്റെ ആ ഇടുങ്ങിയ മുറിക്കുള്ളിൽ ഗൗരിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു.
“നിനക്ക് എന്തിന്റെ കേടാടി നിവീ? ഇതാണോ നീ ഇവിടെ കാണിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്? ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ എവിടെപ്പോയി മുഖം കാണിക്കും?” ഗൗരി ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളെ ശകാരിച്ചു.
പക്ഷേ നിവേദ്യയുടെ അവസ്ഥ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല. അവൾ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“ചേച്ചി… പ്ലീസ്… ഇപ്പോഴല്ല. കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇത് ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ. എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നു ചേച്ചി. ഇപ്പൊ ഇത് മാറ്റല്ലേ,” അവൾ കെഞ്ചുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഗൗരിക്ക് ആദ്യം ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും, നിവിയുടെ ആ വിയർത്ത മുഖവും കണ്ണുകളിലെ ആവേശവും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കടുപ്പം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു. വേറെ വഴിയില്ലാതെ അവൾ സമ്മതിച്ചു.
“നിന്റെ ഒരു കാര്യം! വേഗം തീർക്ക്, അച്ചായനും മണിയും പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുകയാണ്.”
ഗൗരി മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന്, നിവിയുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ ആ വൈബ്രേറ്ററിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. അവൾ അത് വളരെ സാവധാനം അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. വൈബ്രേറ്ററിന്റെ വിറയലിനൊപ്പം ഗൗരിയുടെ കൈകളുടെ ചലനം കൂടിയായപ്പോൾ നിവേദ്യയ്ക്ക് താങ്ങാനായില്ല.
”ആഹ്ഹ്… ചേച്ചി… മ്മ്മ്…” അവൾ തന്റെ തല പുറകിലേക്ക് ഇട്ടു. ഗൗരി ഓരോ തവണ അത് ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളുമ്പോഴും നിവിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ ഗൗരിയുടെ തോളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ഉള്ളിലെ ആ സുഖം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പുകഞ്ഞു കയറുകയായിരുന്നു.
അവസാനം, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ലഹരിയുടെ അങ്ങേത്തലക്കൽ എത്തിയ നിമിഷം നിവേദ്യയുടെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറച്ചു. ഒരു വലിയ തള്ളിച്ചയോടെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദജലം ആ വൈബ്രേറ്ററിലൂടെയും ഗൗരിയുടെ കൈകളിലൂടെയും പൊട്ടി ഒലിച്ചു. നിവി തളർന്ന് ഗൗരിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
ഗൗരി പതുക്കെ ആ വൈബ്രേറ്റർ ഊരി എടുത്തു. അത് മുഴുവൻ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. അവൾ അടുത്തുള്ള ടിഷ്യൂ പേപ്പർ എടുത്ത് അത് വൃത്തിയാക്കി തന്റെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചു.
”മതിയായല്ലോ നിന്റെ പൂതി? ഇനി എഴുന്നേൽക്ക്. വേഗം മുഖം കഴുകി വസ്ത്രം ശരിയാക്ക്,” ഗൗരി അവളെ ചെറുതായി ഒന്ന് കൂടി വഴക്ക് പറഞ്ഞു. നിവേദ്യ ഒന്നു ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ആ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ യുദ്ധം ജയിച്ച ഭാവമായിരുന്നു.
ഗൗരി അവളുടെ പാന്റി ശരിയാക്കി ഡ്രസ്സ് താഴ്ത്തിയിട്ടു. “ഇനി അച്ചായന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോണം. ആ മുഖത്തെ വിയർപ്പൊക്കെ ഒന്ന് തുടച്ചേക്ക്.”
ഗൗരി വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ, കാലുകൾക്ക് അല്പം തളർച്ച തോന്നിയിട്ടും ഒരു പ്രത്യേക ഉന്മേഷത്തോടെ നിവേദ്യയും. പുറത്ത് അച്ചായൻ തന്റെ ഫോണിൽ നോക്കി ഇരിപ്പായിരുന്നു, തന്റെ റിമോർട്ട് കളി ഇത്രയും വലിയൊരു പുകിലുണ്ടാക്കിയെന്ന് അയാൾ അപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
,മേഘാലയയിലെ ആ നിഗൂഢമായ മലനിരകൾക്കിടയിലൂടെ റോൾസ് റോയൽസ് പതുക്കെ നീങ്ങി. അവർ എത്തിയത് അതിമനോഹരമായ ഒരു പ്രൈവറ്റ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരികിലാണ്. സാധാരണ ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് ഇവിടെ പ്രവേശനമില്ല. ഇന്നലെ രാത്രി റിസോർട്ട് ഉടമയുമായി അച്ചായൻ ഉണ്ടാക്കിയ ആത്മബന്ധമാണ് ഇത്തരമൊരു ലൊക്കേഷൻ തരപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തത്.
ചുറ്റും ഇടതൂർന്ന കാടുകളും വെള്ളിനൂല് പോലെ താഴേക്ക് പതിക്കുന്ന ജലധാരയും മാത്രം. അവിടെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ആളുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മനോഹരമായ പ്രകൃതിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അച്ചായനും മണിയും തങ്ങളുടെ വിലകൂടിയ ക്യാമറകൾ പുറത്തെടുത്തു.